ti guarda dal Grande Inquisitor

Arabella in Luik

In tegenstelling tot de twee andere Belgische operahuizen, begint de Waalse Opera haar seizoen met een nieuwe productie, althans nieuw voor België. Deze Arabella stond vorig seizoen op het podium van Toulouse.

Foto

Het is een productie die me maar matig kon boeien. Het eerste bedrijf is zelfs slaapverwekkend saai. Zowel de componist als de regisseur Pierre Médecin dragen daarvoor de gedeelde verantwoordelijkheid. Wat mij betreft, is Richard Strauss erin geslaagd om meer dan een uur absoluut oninteressante muziek te schrijven... Eventuele Straussfans zullen me waarschijnlijk tegenspreken, maar ik vind hier niet veel boeiends. Het tweede bedrijf en derde bedrijf zijn iets beter, alhoewel ze ook hun "longeurs" kennen.

Pierre Médecin volgt ook de "originele" benadering om de handeling te verplaatsen naar de tijd van de compositie. Zeker als dat begin de jaren '30 is zoals met Arabella, verkeren ze in de illusie dat het iets bijbrengt door de opera te situeren tegen de achtergrond van het opkomend nazisme. Voor wie de leren vesten of de blauwe engel van Fiakermilli (Mélanie Boivert) niet duidelijk genoeg zouden zijn, verschijnt in de slotscčne ook nog een adelaar met hakenkruis.

Om in de sfeer te blijven, is het dan ook een heel donkere enscenering. Even is er een scherm met verschillende hotelkamerdeuren - het doet even denken aan de Arabella in de Vlaamse Opera - maar daar wordt niet echt veel mee gedaan. Eenmaal die muur met deuren opgetrokken wordt, zien we een krakende trap in zwart marmer. Het lijkt meer op een mausoleum in plaats van een Weens hotel. Het is allemaal nogal deprimerend, met als bijkomend nadeel dat de theatrale mogelijkheden van zo'n podiumbrede trap nagenoeg nihil zijn... zoals andere trapproducties al eerder bewezen hebben.

De bezetting is weliswaar redelijk homogeen, maar van gemiddeld niveau. Enkel Werner Van Mechelen, die zijn roldebuut maakt met Mandryka, en Gilles Ragon (Matteo) zorgen voor een paar boeiende momenten. De Graf Waldner van Tómas Tómasson is dan weer veel te serieus geportretteerd. Graf Waldner is weliswaar geen buffo-bas zoals Baron Ochs, maar het gaat toch die richting uit. Maar komische elementen passen uiteraard niet in dit concept.

De twee zussen klinken ook als zussen. Mireille Delunsch zingt ook voor de eerste keer Arabella, maar ze is nauwelijks te onderscheiden van Anne-Catherine Gillet (Zdenka). Er is voorlopig nog niets dat me kan overtuigen dat Delunsch op het einde van het seizoen in staat gaat zijn om Elsa (die van Lohengrin) te zingen in de Bastille. Daarvoor hangt er niet genoeg vlees aan haar stem en zingt ze te vaak met een snerpend timbre.

Wat mij betreft, heeft de Waalse Opera de start van het nieuwe seizoen gemist.

Publicatie: woensdag 27 september 2006 @ 21:32
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

La favorite in Luik

Donizetti's La favorite behoort niet echt tot het ijzeren repertoire. Maar na de voorstelling bij het Beierse operafestival is het wel uitzonderlijk om in hetzelfde jaar een tweede productie mee te maken. Maar net zoals de Münchense liet ook de Luikse productie te wensen over.

Opera, 23-11-2017 21:52
1 opmerking

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen