ti guarda dal Grande Inquisitor

Tosca in Antwerpen

Vorig seizoen werd in Covent Garden de oude Zeffirelli-Callas-productie van Tosca na meer dan veertig jaar vervangen door een nieuwe. Zo oud is die van de Vlaamse Opera nog niet. Maar ik vermoed dat deze productie uit 1991 toch de oudste productie is die nog ergens in de Belgische operahuizen in het repertoire zit. Het was trouwens ook een van de eerste operaproducties die ik indertijd ooit zag.

Vijftien jaar geleden, maakte de Vlaamse Opera furore met haar Puccini-cyclus met de tandem Carsen-Varviso als de artistieke krachten achter het project. Robert Carsen was deze keer niet meer lijfelijk aanwezig, maar Silvio Varviso is er nog steeds bij. Hij werd wel tot aan het dirigeerplatform begeleid en na de voorstelling kwam hij niet meer op het podium, maar nam hij het overweldigend applaus in de orkestbak van de Stadsschouwburg in ontvangst, staand temidden van "zijn" orkest.

Foto

De theater-in-theater-enscenering is ondertussen wel al bekend. Het eerste bedrijf speelt zich af in de theaterzaal voor het gesloten doek... wat de talloze verwijzingen naar de kerk in het libretto wel enigszins belachelijk maakt. Het tweede bedrijf speelt zich aan de achterzijde van het brandscherm af, waar ook het laatste bedrijf plaatsgrijpt. Uiteindelijk gaat het brandscherm open en stort Tosca zich stage-divend in de dood.

De kurkdroge akoestiek van de Antwerpse Stadsschouwburg zal wel altijd een probleem blijven. De zweterige temperatuur was ook hoogst onaangenaam... en de meeste zangers waren van matig niveau.

Vooral Brandon Jovanovich was even ontgoochelend als Cavaradossi als Don José. Hij duwt langs onder op al zijn hogere noten, wat niet echt juist aanvoelt. Maar veel erger is, is dat hij oersaai is. "Recondita armonia" was expressieloos en ongeïnteresseerd gezongen. Het klonk net hetzelfde zoals zijn afscheidsaria "E lucevan le stelle", terwijl hij dan toch in een iets andere situatie verkeert. De "Vittoria"-uitbarsting was weliswaar luid, maar zonder squillo... wat op dat moment absoluut essentieel is.

Francesca Patané is een interessantere Tosca-vertolkster. Ze heeft veel metaal in haar stem, die in de hoogte de vorm van glanzend staal aanneemt. Maar afgezien van haar hoogte is de rest van haar stem versleten met een groot gapend gat in de lagere helft die moeilijk over of door het orkest geraakt. Maar ze probeert wel een en ander te compenseren door haar vertolking, zij het dat ze willekeurige klinkers zingt die niet noodzakelijk voorkomen in het bedoelde woord.

Daardoor blijft enkel Stephen Kechulius over om de zaak te redden... en wat mij betreft doet hij dat ook. Zijn Scarpia is genuanceerd en met een homogeen klinkende stem gezongen. Zijn eerdere vertolking van Iago in de Vlaamse Opera herkennen we hier ook. In de openingsscène van het tweede bedrijf bouwt hij met "Sapore la conquista violenta" op als een soort "Credo". Hij doet daarbij geen extreme zaken, maar die beheerste berekening maakt hem nog gevaarlijker en angstaanjagender. Ook in zijn scène met Tosca behoudt hij de koele controle en slechts op een paar momenten is er enig venijn merkbaar. Zoals vaak in deze opera werd daardoor het tweede bedrijf tot het sterke hoogtepunt.

Maar wie nog geen kaartjes heeft, gaat best naar Gent... tenzij je van sauna's houdt.

Publicatie: maandag 18 september 2006 @ 20:41
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen