ti guarda dal Grande Inquisitor

Matthias Goerne in Schwarzenberg

Matthias Goerne gaf twee liedrecitals tijdens de Schubertiade, een met Brahms en een met Schubert. Telkens zat Elisabeth Leonskaja aan de piano.

Afgelopen dinsdag zong hij Brahms' Die schöne Magelone. Het is een middeleeuws episch ridderverhaal van Ludwig Tieck, die in zijn roman een aantal romances en liederen ingevoegd heeft. Het zijn deze liederen die Brahms getoonzet heeft. Het verhaal handelt over ridder/graaf Peter die verliefd wordt op ene Magelone, haar ontvoert, haar op een of andere manier verliest en terugvindt, waarna ze trouwen en nog lang en gelukkig leven.

De liedcyclus is zonder deze context totaal onbegrijpbaar. Die context wordt meestal gegeven door een verteller, die tussen de liederen door het verhaal vertelt. In dit geval was dit Ulrich Matthes, die met heldere stem - en zonder microfoon ! - ons het wedervaren van Peter en Magelone vertelde. Sommigen zullen deze Duitse acteur misschien kennen van de schitterende film Der Untergang, waarin hij de rol van Goebbels speelt.

De vorige keer dat ik deze liedcyclus hoorde, was ook in Schwarzenberg (met Roman Trekel en Bruno Ganz) en toen was ik niet echt overtuigd over de kwaliteit van deze liederen... maar dat heb ik wel vaker met Brahms. Er moet nochtans meer in zitten, al is het maar omdat Hugo Wolf - zowat de grootste Brahmscriticus die er ooit geweest is - dit een van Brahms' geslaagdere pogingen vond. Maar dankzij Matthias Goerne en Ulrich Matthes ben ik toch weer een stapje dichterbij gekomen.

Goernes donkere stem leent zich uitstekend voor deze heldenrol, vooral als hij de klanken van "Traun! Bogen und Pfeil" of "So tönet denn, schäumende Wellen" doorheen de zaal laat rollen. In sterk contrast daarmee was het teder slaaplied "Ruhe, Süßliebechen, im Schatten" dat Peter voor Magelone zingt. De meeste liederen worden effectief door Peter gezongen. Er zijn echter twee "vrouwenliederen" en daar heeft Goerne het moeilijk mee. Ik denk dat het fysisch onmogelijk is om zijn stem voldoende licht te kleuren voor Magelones "Wie schnell verschwindet so Licht und Glanz". Sulima's "Geliebter, wo zaundert dein irrender Fuß" viel dankzij het springerig dansritme nog mee.

Donderdagavond stond Matthias Goerne weer alleen op het podium voor Schubertliederen op teksten van Mayrhofer en Leitner (voor de pauze), Schiller en Goethe (na de pauze). De keuze van de liederen en de opbouw van de liederen was echter niet zo geslaagd. Drie vierde van het eerste deel bestond uit gelijkaardige, trage liederen die op zich wel mooi zijn - zoals Freiwilliges Versinken en Der Winterabend - maar na een half uur beginnen ze wel te vervelen... vooral als er dan nog een paar oneindige strofische liederen, zoals Des Fischers Liebesglück, tussen zitten.

Een belangrijke oorzaak van de verveling was grotendeels te wijten aan Elisabeth Leonskaja. Bij Die schöne Magelone was ze ook al niet erg geïnspireerd, maar bij deze Schubertliederen verdween ze helemaal naar de achtergrond. Het klonk allemaal nogal modderig en vaag. In plaats van een storm te evoceren in Der Schiffer, had ik eerder de indruk dat ze in een pot pap stond te roeren.

Na de pauze, en dan vooral in de Schillerliederen, verbeterde een en ander. Er zat meer afwisseling in het programma en de pianiste liet zich ook af en toe opmerken. Vooral Sehnsucht en Der Pilgrim waren mooi. Goerne bleef tot nu toe wel altijd op hetzelfde niveau zingen. Hij breit zijn donkere klanklijnen continu aan elkaar. Hij klinkt ook iets minder wollig en ook zijn ademteugen vallen minder op dan vroeger.

Maar een donkere stem is nog niet hetzelfde als een diepe stem. Daarom dat ik de Goetheliederen niet zo goed vond. De lage noten van het majestueuze Grenzen der Menschheit ontbraken en ook in Willkommen und Abschied zaten een paar heikele momenten. Tussenin zong hij nog Hoffnung... wat in het programmaboekje als "in memoriam" voor Elisabeth Schwarzkopf - een van Goernes mentors - afgedrukt stond.

Beide artiesten leken niet veel goesting te hebben om nog een bisnummer te zingen... maar na veel aandringen kon er toch nog een Im Abendrot vanaf.

De balans van deze twee liedrecitals is maar middelmatig, ondanks een redelijk goede Brahmsavond. Met een échte liedpianist was het resultaat waarschijnlijk beter geweest.

Wie Matthias Goerne ook eens wil horen... in maart komt hij naar het PSK voor een Brahms-recital.

Publicatie: vrijdag 8 september 2006 @ 11:21
Rubriek: Liedrecital

Recent RSS feed

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen