ti guarda dal Grande Inquisitor

Giulio Cesare - William Christie

Vorige zomer was Handels Giulio Cesare dé succesproductie van het Glyndebourne Festival. Vanaf deze week hernemen ze daar die productie met een grotendeels nieuwe bezetting, maar uit de voorstellingen van verleden jaar werden een paar DVD's gedestilleerd.

FotoHet succes van deze productie stoelt op enerzijds een fantastische bezetting onder leiding van William Christie, die het Orchestra of the Age of Enlightenment dirigeert, en anderzijds een onderhoudende productie zoals we die van David McVicar kunnen verwachten.

Op één van de drie DVD's staat een documentaire met als titel "Entertainment is not a Dirty Word". Het geeft al aan wat voor productie McVicar gemaakt heeft... alhoewel het niet allemaal puur entertainment is. Zoals gewoonlijk volgt hij het ritme van de muziek in zijn enscenering. Hij combineert terughoudende en verstilde scčnes, zoals het slotduet van het eerste bedrijf tussen Cornelia en Sesto, met spektakelstukken... bijna al de aria's van Cleopatra vallen daaronder.

In zijn enscering mengt hij verschillende invloeden. In het decor herkennen we een baroktheater. Met verschillende prosceniumbogen wordt het perspectief gecreëerd. Er is zelfs een barokke zeemachinerie aanwezig. De kostuums dateren van het einde van de 19e eeuw, toen Egypte nog een Britse kolonie was. Tenslotte zijn er de Bollywoodinvloeden, die hun weerslag vinden in de talloze dansen en choreografieën (van de "bewegingsregisseur" Andrew George) die vooral Cleopatra tijdens haar aria's te dansen krijgt.

Danielle de Niese zong die rol van Cleopatra (oorspronkelijk was Rosemary Joshua voorzien). Wat ze presteert, is onwaarschijnlijk. Zowel tijdens haar eerste aria "Non disperar, chi sa" als haar laatste aria "Da tempeste il legno infranto" doet ze allerlei dansroutines terwijl ze ook nog een reeks coloraturen moet afvuren. Soms lijken de bewegingen meer op een stewardess die de veiligheidsvoorschriften uitlegt, maar het is wel indrukwekkend en zeer onderhoudend. Zelfs "V'adore, pupille" wordt verlevendigd door ingestudeerde armbewegingen. Maar daarnaast zijn er ook de intiemere momenten, zoals "Se pietŕ" op het einde van het tweede bedrijf of het beroemde "Piangerň la sorte mia". Ze zingt deze laatste aria niet als een zuiver lamento. Er is een constante ondertoon van haat waarneembaar... er wordt zelfs een demonische lach tussengegooid. Tenslotte, als ze de sensualiteit van een zijden laken illustreert tijdens "Venere bella", wordt het duidelijk waarom de Telegraph haar als "soprano sex kitten" omschreef...

Haar Giulio Cesare is Sarah Connolly. Zowel dramatisch als vocaal is ze een overtuigende Cesare... ze ziet er zelfs mannelijk uit. Cesare's aria's zijn een stuk rustiger geregisseerd, alhoewel "Va tacito nascosto" ook een klein choreografietje meekrijgt. Connolly straalt ook de nodige autoriteit van een keizer uit en zingt een mooie "Se in fiorito ameno prato", terwijl de violist mee op het podium staat om de echo-effecten nog duidelijker te maken. In fel contrast daarmee staat de snelle en heroďsche aria "Al lampo dell'armi". Ze vuurt de coloraturen in sneltreinvaart af, zonder over haar tong te struikelen en zonder dat de individuele noten onduidelijk worden.

Cornelia is de meest tragische rol van de opera... haar man Pompeo werd door Tolomeo onthoofd. Haar aria's zijn de grote rustpunten in deze productie en worden met heel weinig middelen in beeld gebracht. Patricia Bardon geeft uiting aan haar verdriet in "Priva son d'ogni conforto", en bewaart haar waardigheid in "Nel tuo seno, amico sasso". Heel anders is de reactie van Sesto, haar zoon, die constant uit is op wraak. Angelika Kirchschlager is een onverwachte keuze, aangezien ze niet echt bekend is omwille van haar barokvertolkingen. Maar Sesto's wraakgevoelens krijgen een intense uitdrukking in "Svegliatevi nel core" en in "L'angue offeso mai riposa" klinkt ze heel vastberaden. McVicar lijkt wel niet veel inspiratie te hebben voor Sesto. Want Kirchschlager zingt zowat elke aria terwijl ze op haar knieën zit, meestal houdt ze ook nog een pistool voor zich uitgestrekt. Spijtig dat deze rol nogal eendimensionaal ingevuld werd.

Christopher Maltman zingt de relatief kleinere rol van Achilla. Als "bad guy" uit de entourage van Tolomeo, komt hij hatelijk en zelfs weerzinwekkend over, wat een perfecte vertolking is van deze rol. De rollen van Tolomeo en Nireno worden respectievelijk door de contratenors Christophe Dumaux en Rachid Ben Abdeslam gezongen. Ook zij zetten een overtuigende vertolking neer... alhoewel ik de klank van een contratenor lachwekkend blijf vinden in een dramatische rol als die van Tolomeo.

Publicatie: dinsdag 1 augustus 2006 @ 8:46
Rubriek: DVD's

Recent RSS feed

Emöke Baráth in het Conservatorium

Wie herinnert zich Emöke Baráth nog ? Vier jaar geleden was ze finaliste van de Elisabethwedstrijd, maar ze viel niet in de prijzen. Gisteren was ze terug in Brussel voor een barokconcert in de vrij frisse concertzaal van het Brussels Muziekconservatorium.

Concert, 17-1-2018 17:24
0 opmerkingen

Tobias Berndt in het PSK

Oorspronkelijk zou Thomas E. Bauer gisteren een Bach-concert zingen in het PSK. Wegens ziekte moest hij afzeggen en werd hij vervangen door de bariton Tobias Berndt. Christoph Spering dirigeerde "Das Neue Orchester". Het programma bleef ongewijzigd met twee van de bekendste Bach-cantates voor solo-bas, en tussendoor Bachs Orkestsuite nr. 1 (BWV 1066).

Concert, 14-1-2018 8:59
0 opmerkingen

Hommage aan Alberto Zedda in Antwerpen

Alberto Zedda zou deze week 90 jaar geworden zijn. Het verjaardagsfeestje van Opera Vlaanderen werd een eerbetoon aan de vorig jaar overleden dirigent door negen zangers, het operakoor en dirigent Donato Renzetti. Voor de gelegenheid weken ze uit naar de Koningin Elisabethzaal.

Concert, 7-1-2018 10:17
2 opmerkingen

Januari 2018

De Munt opent het nieuwe jaar met een origineel tweeluik - Il prigioniero en Das Gehege - in een regie van Andrea Breth. Opera Vlaanderen speelt Falstaff in Gent. In Luik brengen ze een nieuwe productie van Carmen. In 2018 zijn er "ronde" verjaardagen van Gounod, Rossini, Debussy en Bernstein. De kans dat we veel Porpora of Lecocq te horen zullen krijgen, lijkt me dan weer vrij klein.

Toekomstmuziek, 1-1-2018 10:39
0 opmerkingen

Yevgenij Onegin in Dortmund

Yevgenij Onegin is één van mijn favoriete opera's. Voor mijn laatste voorstelling van 2017 keek ik dan ook uit naar de nieuwe productie in Dortmund... een slabakkende dirigent Gabriel Feltz gooide echter roet in het eten.

Opera, 31-12-2017 9:10
0 opmerkingen

Hamlet in Krefeld

Hamlet van Ambroise Thomas behoort tot de zelden opgevoerde Franse opera's. De opera van Krefeld brengt een mooie nieuwe productie van Helen Malkowsky met een middelmatige bezetting.

Opera, 30-12-2017 9:58
0 opmerkingen

Maria Stuarda in Duisburg

De Rheinoper van Duisburg brengt een nieuwe productie van Maria Stuarda in een regie van Guy Joosten. Het is niet zijn meest geďnspireerde creatie geworden...

Opera, 29-12-2017 9:45
0 opmerkingen

Rigoletto in Luik

Dit jaar geen eindejaarsoperette in Luik, maar een herneming van Rigoletto in de negentiende eeuwse enscenering van Stefano Mazzonis di Pralafera.

Opera, 27-12-2017 9:37
1 opmerking

Dialogues des Carmélites in de Munt

Dialogues des Carmélites behoort tot het Franse standaardrepertoire van de twintigste eeuw. Het was dan ook verrassend om te ontdekken dat de opera niet meer opgevoerd werd in de Munt sinds de Belgische creatie in 1959. Maar met de productie van Olivier Py en onder de muzikale leiding van Alain Altinoglu brengt de Munt meteen één van de beste Muntproducties van de afgelopen tien jaar...

Opera, 20-12-2017 16:58
11 opmerkingen

Falstaff in Antwerpen

Opera Vlaanderen haalt voor de eindejaarsperiode het ultieme meesterwerk van Verdi boven. De nieuwe productie van Falstaff is interessant, maar op vocaal vlak rammelt er vanalles.

Opera, 14-12-2017 8:38
13 opmerkingen