ti guarda dal Grande Inquisitor

I due Figaro in Bad Wildbad

De componist Michele Carafa was mij totaal onbekend. Hij was een tijdgenoot en vriend van Rossini. Hij heeft zelfs één van de aria's van Mosè gecomponeerd. De keuze om zijn komische opera I due Figaro tijdens het Rossini-festival op te voeren, werd ongetwijfeld mee bepaald door het Mozartjaar. Het libretto is van de hand van de bekende Felice Romani, die zich gebaseerd heeft op een komedie van ene Martelly en heeft dus niet meteen iets met Beaumarchais te maken, behalve dat de meeste bekende karakters wel voorkomen. De opera ging in 1820 in première in de Scala.

We zijn 12 jaar na "la folle journée" van Le nozze di Figaro als Cherubino terugkeert uit het leger. Hij probeert binnen te geraken in het kasteel van de Almaviva's, die ondertussen een dochter Ines gekregen hebben. Niemand, behalve natuurlijk de vrouwelijke bewoners van het kasteel, herkent de vroegere page en onder de valse naam "Figaro" treedt hij in dienst bij de Graaf... om zo dichter bij zijn geliefde Ines te zijn. De Graaf probeert echter, met de hulp van de échte Figaro, zijn dochter uit te huwelijken aan Don Alvaro. Na een hele reeks verwikkelingen, ontmaskert Cherubino deze Don Alvaro als zijn stalknecht en eindigt de opera toch nog met het huwelijk van Cherubino en Ines. De ondertitel ... ossia Il soggetto di una commedia verwijst naar het feit dat er ook nog een dichter rondloopt - vergelijkbaar met die van Il Turco in Italia - die op zoek is naar een onderwerp voor een toneelstuk.

De muziek klinkt heel Rossiniaans en dendert met een sneltreinvaart vooruit. De meer dan drie uur durende voorstelling was in een wip voorbij, mede door de gezwind spelende Württembergische Philharmonie onder leiding van Brad Cohen en de zeer homogene bezetting.

Een paar van de zangers uit Mosè staan weer op het podium. Rossella Bevaqua leent zich voor het kleine rolletje van de Gravin. Giorgio Trucco was een dag eerder nog Aäron, maar zingt nu de relatief grote partij van de Graaf... die dus weer een tenor is. Hij heeft een stralende homogene stem, met een wat nasale bijklank.

Cherubino is ontwikkeld tot een bas. Simon Bailey zingt deze rol met een ronde warme stem... een naam om te onthouden. Ines leek me de langste partij te hebben. Eunshil Kim zingt soms wat wild en de coloraturen komen soms wat stroef over, maar de hoge noten komen er wel vlot uit. Carmine Monaco was de Figaro met een venijnige bas-baritonkleur en Cinzia Rizzone zong een warm-lyrische Susanna.

De regisseur Stefano Vizioli schuwt de vooroorlogse slapstick niet... Don Alvaro krijgt op een bepaald moment zelfs een slagroomtaart in het gezicht. De graaf loopt sportief gekleed in golf- of tenniskostuum. Het gezwaai met een tennisracket, waarbij hij Figaro net niet raakt, is misschien nog grappig voor een kleuterklaspubliek. En als Susanna voor de zoveelste keer haar weelderige boezem tegen de Graaf duwt of haar minirokje weer in de plooi legt, dan is die grap op den duur ook wel versleten.

Maar desalniettemin had Vizioli toch nog een paar geslaagde ideeën, zoals de twee Figaro's identiek uit te dossen in hetzelfde driedelig pak, dezelfde bril en met hetzelfde ringbaardje. Die reproductie weerspiegelt zich ook in het decor. De drie wanden bestaan uit vierkante cellen, die tevens als deuren of ramen dienstdoen, zijn versierd met verschillende Warholeske foto's van Figaro en Cherubino. Ook de beproefde techniek om het koor plots te bevriezen in hun handelingen, terwijl de protagonisten in een ensemble hun verbazing of eigen gedachten uitdrukken, werkt wel nog altijd. Het koor is trouwens het jonge en zeer geëngageerd spelende koor van het conservatorium van San Pietro a Majella uit Napels.

Maar ondanks de wat platte regie, was het toch een zeer leuke avond. De voorstelling van 15 juli wordt trouwens live uitgezonden door Deutschlandradio Kultur en is via een webstream te ontvangen.

Publicatie: vrijdag 14 juli 2006 @ 13:23
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen