ti guarda dal Grande Inquisitor

Don Giovanni in Zürich

Ongeveer een maand geleden ging een nieuwe productie van Don Giovanni in Zürich in première. Ook deze productie werd nu hernomen in het kader van de Zürcher Festspiele met Franz Welser-Möst in de orkestbak. In het programmboek geeft de regisseur Sven-Eric Bechtolf allerlei argumenten waarom Mozarts opera onregisseerbaar is... maar dat weerhoudt hem er toch niet van om een poging te wagen.

Hij plaatst de handeling in een balzaal met parketvloer, gouden coulissen met art-déco-golfversieringen, een bar en een aantal floeren zetels. De verschillende feesten volgen elkaar op, te beginnen met het feest waarop de Commendatore vermoord wordt. Het huwelijksfeest van Zerlina en Masetto lijkt wel op een proms-bal. Zerlina en het vrouwenkoor komen swingend in groep op, gevolgd door Masetto en het vingerknippende mannenkoor... het lijkt wel een scène uit "Grease". Op het bal bij Don Giovanni wordt lustig getwist en andere line dances uit de jaren '60s opgevoerd. Bechtolf legt - zeker in het eerste bedrijf - sterk de nadruk op het giocoso-aspect, waardoor dit één van de meest humoristische Don Giovanni's is die ik ooit gezien heb.

In deze feestelijke sfeer passen geen kerhof met "levend" standbeeld of hellentocht voor Don Giovanni. Voor het eerste probleem bestaat de oplossing uit een Afrikaans voodoo-beeld dat door de geliefde (?) van de Commendatore op en af het podium gedragen wordt. Ik vond het een wat zwakke oplossing, die aangeeft dat er toch iets schort aan het concept... alhoewel 90% van de productie me wel kon overtuigen. Don Giovanni sterft gewoon op de scène en laat daarbij een stapel cadeautjes achter voor de slotscène: een rozenkrans voor Donna Elvira, een cocktail shaker voor Leporello en een fruitpers voor Zerlina en Masetto... waarmee ze hun nieuwe leven kunnen aanvatten.

Als anekdote... tijdens de "Viva la libertà"-scène deelt Don Giovanni vlaggetjes uit aan de drie gemaskerden... vlaggetjes van Zwitserland, Portugal en Duitsland, terwijl hij zelf met een grote Italiaanse vlag stond te zwaaien. Het was ongetwijfeld een verwijzing naar het WK voetbal... waarvan de kleine halve finale een half uur later zou beginnen en op groot scherm voor het operahuis werd uitgezonden. De operavoorstelling zelf werd trouwens ook live uitgezonden op groot scherm, maar die moest uitwijken naar het Münsterhof.

FotoDe Don Giovanni van Simon Keenlyside is natuurlijk al gekend van zijn optredens in De Munt. In Zürich haalt hij ook allerlei toeren uit. In de eerste scène komt hij, over zetels springend, het podium opgestormd. Hij doet allerlei gevaarlijke zaken met messen (naar verluidt heeft hij zich in een eerdere voorstelling daarbij lelijk gesneden). Verder werpt hij stukjes fruit vanop een afstand in champagneglazen en doet hij halsbrekende pirouettes op de smalle toog van de bar... dit moet ooit slecht aflopen, vrees ik.

Op vocaal vlak kent deze rol nog maar weinig geheimen voor hem en moet hij niet meer nadenken over hoe hij een en ander moet zingen, zodat hij zich 100% kan richten op interpretatie. Alles klinkt natuurlijk en ongecompliceerd. Hij zong de Serenade met een verleidelijk mezza voce, de recitatieven zitten vol gedetailleerde inkleuringen en stemwendingen, alleen de Champagne-aria blijft nog lastig.

De andere mannelijke rollen waren ook uitmuntend bezet. Alfred Muff zingt een imposante Commendatore met een stem die klinkt als een klok. Don Ottavio lijkt wel een toekomstige Commendatore. Piotr Beczala zingt de rol met een grote, ruime stem. Zijn twee aria's stellen weinig problemen, met een origineel versierde "Dalla sua pace". Anton Scharinger begint redelijk monotoon aan Leporello. Maar elke scène groeit zijn stem, zowel vocaal als interpretatief... daarom dat het spijtig was dat de Cataloogaria zo vroeg in de opera komt.

Aan de vrouwelijke kant was het minder goed gesteld. Enkel Martina Janková is een goede Zerlina. Malin Hartelius heeft ook een Zerlina-stem en is nog niet klaar om nu al Donna Elvira te zingen. Het klinkt allemaal mooi, maar de stem is een maat te klein en in de dramatische momenten - zoals in "Mi tradi" - schiet ze schromelijk te kort. Eva Mei is een saaie en kleurloze Donna Anna. Zelfs in "Or sai chi l'onore" kon ze me niet ontroeren.

Publicatie: zondag 9 juli 2006 @ 11:49
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen