ti guarda dal Grande Inquisitor

Le comte Ory in Parijs

De Opéra Comique is het Parijse operahuis dat naast de Opéra Garnier het meest overladen is met operageschiedenis. Opera's als Carmen, Les contes d'Hoffmann, Lakmé, Manon, Pelléas et Mélisande, ... werden hier gecreëerd in de "Salle Favart".

De laatste jaren werd de Opéra Comique echter overschaduwd door wat er in de andere Parijse operahuizen gebeurde en was naarstig op zoek naar een "raison d'être". Het zou wat te evident geweest zijn als ze zich toegelegd zouden hebben op het Franse repertoire van de opéra comique met de gesproken dialogen, die in deze zaal goed tot hun recht zouden komen en die hopeloos verloren zouden gaan in een vliegtuighal als de Bastille. In tegenstelling daarmee willen ze zich profileren als "théâtre musical populaire"... wat dat ook moge betekenen.

Dit seizoen staat er dan ook maar één echte opera op het programma: Le comte Ory van Rossini in een nieuwe productie van Jérôme Savary, die tevens de directeur is van de Opéra Comique.

Le comte Ory is een van de laatste opera's die Rossini geschreven heeft en waarvoor hij heel wat muziek uit Il viaggio a Reims "geleend" heeft. Het verhaal stelt niet veel voor. Graaf Ory probeert binnen te geraken in het kasteel (en de slaapkamer) van la comtesse Adèle, terwijl de mannelijke bewoners van het kasteel op kruistocht zijn. In het eerste bedrijf geeft hij zich uit voor kluizenaar. In het tweede bedrijf verkleden hij en zijn gevolg zich als nonnen, die tijdens een onweer - een Rossini-opera zonder onweer is geen Rossini-opera - onderdak komen vragen.

Dergelijk verhaal leent zich uitstekend voor allerlei slapstick-toestanden, waaraan Savary niet kan weerstaan... zijn vondsten blinken uit door hun gebrek aan subtiliteit en smaak. Bijvoorbeeld bij de eerste entree van de "kluizenaar" draagt deze ook een aureool met lichtjes die hij naar hartelust kan laten branden... kerstbomen zouden jaloers worden. Het koor laten heen en weer wiegen in een vooroorlogse stijl werkt ook al snel op de lachspieren. Dit alles werd dan nog eens opgevoerd in een bordkartonnen decor, waar zelfs het eerste beste schooltoneel niet mee naar buiten zou durven komen. Kortom, armoe troef ! Jérôme Savary werd op het einde terecht onthaald op massaal boegeroep.

Maar gelukkig waren er nog een aantal zangers die probeerden om er toch nog iets van te maken. In de eerste plaats Annick Massis die la comtesse zong. Zij is een voorbeeld van elegantie en stijl en laat zich nauwelijks meeslepen door de voorhistorische ideeën van Savary. En ze heeft nog een schitterende stem ook ! De Rossiniaanse coloraturen en arpeggio's leveren geen enkel probleem op. Haar stem is niet gigantisch, maar voor een relatief kleine zaal als die van de Opéra Comique is ze perfect.

Marc Laho zong le comte Ory en hij had iets meer problemen om zich te beheersen (denk aan de kerstboom), maar vocaal doet hij het ook goed. Zijn stem klinkt iets ronder dan wat tegenwoordig voor een Rossini-tenor moet doorgaan en hij neemt zijn hoge noten met een volle stem, zonder veel kopstem erdoor te mengen.

De kleinere rollen waren over het algemeen ook goed bezet. Nicolas Cavallier was een meer dan geslaagde vervanging voor de aangekondigde Denis Sedov in de rol van de gouverneur. Isabelle Cals zingt een frisse page Isolier, alhoewel haar Franse dictie niet altijd even duidelijk is (de Opéra Comique gebruikt trouwens ook geen boventiteling). En Marc Barrard zingt Raimbauds aria "Dans ce lieu solitaire" (ook gekend uit "Viaggio") zonder zich te laten storen door de kolder die achter zijn rug plaatsgrijpt...

Publicatie: woensdag 5 maart 2003 @ 19:01
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

La favorite in Luik

Donizetti's La favorite behoort niet echt tot het ijzeren repertoire. Maar na de voorstelling bij het Beierse operafestival is het wel uitzonderlijk om in hetzelfde jaar een tweede productie mee te maken. Maar net zoals de Münchense liet ook de Luikse productie te wensen over.

Opera, 23-11-2017 21:52
0 opmerkingen

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen