ti guarda dal Grande Inquisitor

La tragédie de Carmen in Gent

Bizets Carmen is al lang een gemakkelijke prooi voor allerlei bewerkingen. Denk maar aan films als Carmen Jones uit de jaren '50 of de meest recente U-Carmen. Volgende maand gaat zelfs een musical - of "latin pop opera" - Carmen Cubana in première in Oostenrijk. In de jaren '80 heeft Peter Brook ook zo'n bewerking gemaakt met de titel La tragédie de Carmen.

Die bewerking bestaat uit een ingrijpende reductie, tot ongeveer 70 minuten overblijft zonder koorscènes en met enkel de vier protagonisten. De "hits" zijn natuurlijk allemaal bewaard gebleven, al werden ze soms verplaatst om een min of meer samenhangend verhaal over te houden. Zo komt het Toreador-lied na de scène van Carmen en Don José waar normaal gesproken de Bloemenaria komt (die komt dan wat later). Om de tragedie van Carmen nog meer centraal te stellen dan in de originele opera, begint en eindigt Brooks bewerking met een instrumentale versie van haar kaartscène.

Gezien de beperkte lengte en bezetting leek het een goede keuze als afstudeerproject van de Operastudio Vlaanderen. Ze begonnen echter met vijf liederen van Bizet, die door vier verschillende zangers vertolkt werden. De reden waarom - tenzij om de avond wat voller te maken - is me niet helemaal duidelijk... aangezien nauwelijks te onderscheiden viel in welke taal ze zongen, afgezien van de Portugese mezzo Ana Quitans die een mooie "A une fleur" zong.

Maar daarna mochten vier andere zangers zich meten met Bizets muziek. Vooral bij de twee mannen is er nog werk aan de winkel. Rafael Vazquez (Don José) zingt in zijn laag register met een verdachte intonatie. Zijn hoogte is een stuk juister... maar die knalt eruit waardoor van nuancering weinig sprake is. Andrew Ashin zingt Escamillo met weinig legato of lijn. Hij zingt wel het duidelijkste Frans, maar dat is misschien omdat hij de helft van de tijd staat te croonen in plaats van echt te zingen.

De Operastudio is waarschijnlijk overbevolkt met sopranen, waardoor elke voorstelling een andere Micaela voor het voetlicht treedt. Ik hoorde An De Ridder in deze rol. Ze zingt elegant Frans en zowat elke noot wordt juist geplaatst. Spijtig dat haar "Je dis que rien ne m'épouvante" een beetje verloren zat in het verhaal, aangezien de rest van het oorspronkelijk bedrijf geknipt was... maar het was wel mooi gezongen.

Tenslotte blijft er nog de Carmen over. Inês Madeira (nog een Portugese) heeft het potentieel voor een Carmen. Maar ze is het slachtoffer van de bewerking, waardoor ze zowat al haar aria's na elkaar te zingen krijgt. De eerste twee - de "Habanera" en de "Seguidilla" - klonken nog fantastisch. Maar na de dansscène voor Don José, sloeg de uitputting toe... haar vibrato werd wat breder, haar klank werd metaalachtiger en moest aan kleur inboeten. En dan moest de kaartscène en de finale nog komen... waar ze zich met veel wilskracht doorheen werkte. Als ze iets meer had gedoseerd, dan zou haar Carmen nog overtuigender geweest zijn.

Je kan je wel vragen stellen bij de keuze om jonge zangers zware rollen - zij het in een ingekorte versie - als Don José en Carmen te laten zingen. Doorwinterde zangers wachten meestal jaren eer ze zich hieraan wagen. En aangezien de meeste zangers van de Operastudio nog niet "af" zijn en een te heterogene groep vormen, leek deze keuze me niet echt gelukkig.

Maar desalniettemin was het toch een onderhoudende voorstelling. Niet in het minst omwille van het kader. Als locatie hadden ze De Bodega uitgekozen. In het midden van een leegstaande fabriek werd ooit (voor de voorstelling van de tango-opera "Maria de Buenos Aires") een authentiek tangosalon uit Buenos Aires nagebouwd. Het ziet er net echt uit en er hangt een leuke sfeer. Op de dansvloer hadden ze een paar kruiwagens zand uitgekapt, waar de regisseur Waut Koeken met behulp van wat stoelen en tafels een natuurlijke enscenering op poten had gezet. Het publiek zit aan tafeltjes rondom dit "podium", waardoor je automatisch meegezogen wordt in het verhaal.

Publicatie: maandag 19 juni 2006 @ 23:46
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Iris Hendrickx - French Opera Arias

De Belgische sopraan Iris Hendrickx heeft haar debuut-CD gelanceerd. Het is een collectie van Franse opera-aria's geworden, begeleid door Patrick Fournillier en het Orchestra Sinfonica di Milano Giuseppe Verdi.

CD's, 19-6-2018 21:05
0 opmerkingen

Ilker Arcayürek - Der Einsame

Als een jonge tenor zijn eerste Schubert-CD opneemt, dan is de verleiding groot om met Die schöne Müllerin te beginnen. De Weense tenor Ilker Arcayürek en de pianist Simon Lepper zijn iets origineler.

CD's, 18-6-2018 18:55
0 opmerkingen

Carolyn Sampson - A Soprano's Schubertiade

Ik heb de sopraan Carolyn Sampson enkel nog maar live in oratorium gehoord, nog nooit als liedzangeres. Ze heeft de afgelopen jaren wel al een aantal mooie lied-CD's opgenomen, vooral met Franse muziek. Nu waagt ze zich voor de eerste keer aan Schubert, ook nu weer met haar vaste pianist Joseph Middleton. Een fantastische CD!

CD's, 16-6-2018 16:05
0 opmerkingen

Hertog Blauwbaards burcht in de Munt

Het afgelopen Muntseizoen was een seizoen van tweeluiken en ook de laatste productie bestond uit twee werken. Voor de pauze was dat Bartoks opera Hertog Blauwbaards burcht en na de pauze De wonderbaarlijke mandarijn... een pantomime-ballet, dat in de productie van Christophe Coppens meer pantomime dan ballet was waarbij de overacting niet geschuwd werd.

Opera, 14-6-2018 17:15
0 opmerkingen

Macbeth in Luik

De Luikse Opéra sluit het seizoen af met Macbeth in een nieuwe productie van Stefano Mazzonis di Pralafera. Paolo Arrivabeni dirigeert de gebruikelijke "Franse" versie, inclusief het totaal overbodig heksenballet, maar wel met het slot van de eerste versie.

Opera, 13-6-2018 15:29
2 opmerkingen

La clemenza di Tito in Antwerpen

Het kan toch nog, zelfs bij Opera Vlaanderen... een productie die er gewoon mooi uitziet. Mozarts laatste opera La clemenza di Tito heeft daarenboven een degelijke bezetting meegekregen, geleid door dirigent Stefano Montanari.

Opera, 2-6-2018 10:18
7 opmerkingen

Juni en juli 2018

Zowel Opera Vlaanderen als De Munt eindigen het seizoen met een opera die dateert uit het begin van de 20ste eeuw, respectievelijk De Speler van Prokofiev en Hertog Blauwbaards burcht van Bartok. Ondertussen komt Leo Nucci nog eens naar Luik, deze keer voor Macbeth. En het Brussels Mozartiade-festival begint de zomer met Cosi fan tutte.

Toekomstmuziek, 31-5-2018 19:28
0 opmerkingen