ti guarda dal Grande Inquisitor

La tragédie de Carmen in Gent

Bizets Carmen is al lang een gemakkelijke prooi voor allerlei bewerkingen. Denk maar aan films als Carmen Jones uit de jaren '50 of de meest recente U-Carmen. Volgende maand gaat zelfs een musical - of "latin pop opera" - Carmen Cubana in première in Oostenrijk. In de jaren '80 heeft Peter Brook ook zo'n bewerking gemaakt met de titel La tragédie de Carmen.

Die bewerking bestaat uit een ingrijpende reductie, tot ongeveer 70 minuten overblijft zonder koorscènes en met enkel de vier protagonisten. De "hits" zijn natuurlijk allemaal bewaard gebleven, al werden ze soms verplaatst om een min of meer samenhangend verhaal over te houden. Zo komt het Toreador-lied na de scène van Carmen en Don José waar normaal gesproken de Bloemenaria komt (die komt dan wat later). Om de tragedie van Carmen nog meer centraal te stellen dan in de originele opera, begint en eindigt Brooks bewerking met een instrumentale versie van haar kaartscène.

Gezien de beperkte lengte en bezetting leek het een goede keuze als afstudeerproject van de Operastudio Vlaanderen. Ze begonnen echter met vijf liederen van Bizet, die door vier verschillende zangers vertolkt werden. De reden waarom - tenzij om de avond wat voller te maken - is me niet helemaal duidelijk... aangezien nauwelijks te onderscheiden viel in welke taal ze zongen, afgezien van de Portugese mezzo Ana Quitans die een mooie "A une fleur" zong.

Maar daarna mochten vier andere zangers zich meten met Bizets muziek. Vooral bij de twee mannen is er nog werk aan de winkel. Rafael Vazquez (Don José) zingt in zijn laag register met een verdachte intonatie. Zijn hoogte is een stuk juister... maar die knalt eruit waardoor van nuancering weinig sprake is. Andrew Ashin zingt Escamillo met weinig legato of lijn. Hij zingt wel het duidelijkste Frans, maar dat is misschien omdat hij de helft van de tijd staat te croonen in plaats van echt te zingen.

De Operastudio is waarschijnlijk overbevolkt met sopranen, waardoor elke voorstelling een andere Micaela voor het voetlicht treedt. Ik hoorde An De Ridder in deze rol. Ze zingt elegant Frans en zowat elke noot wordt juist geplaatst. Spijtig dat haar "Je dis que rien ne m'épouvante" een beetje verloren zat in het verhaal, aangezien de rest van het oorspronkelijk bedrijf geknipt was... maar het was wel mooi gezongen.

Tenslotte blijft er nog de Carmen over. Inês Madeira (nog een Portugese) heeft het potentieel voor een Carmen. Maar ze is het slachtoffer van de bewerking, waardoor ze zowat al haar aria's na elkaar te zingen krijgt. De eerste twee - de "Habanera" en de "Seguidilla" - klonken nog fantastisch. Maar na de dansscène voor Don José, sloeg de uitputting toe... haar vibrato werd wat breder, haar klank werd metaalachtiger en moest aan kleur inboeten. En dan moest de kaartscène en de finale nog komen... waar ze zich met veel wilskracht doorheen werkte. Als ze iets meer had gedoseerd, dan zou haar Carmen nog overtuigender geweest zijn.

Je kan je wel vragen stellen bij de keuze om jonge zangers zware rollen - zij het in een ingekorte versie - als Don José en Carmen te laten zingen. Doorwinterde zangers wachten meestal jaren eer ze zich hieraan wagen. En aangezien de meeste zangers van de Operastudio nog niet "af" zijn en een te heterogene groep vormen, leek deze keuze me niet echt gelukkig.

Maar desalniettemin was het toch een onderhoudende voorstelling. Niet in het minst omwille van het kader. Als locatie hadden ze De Bodega uitgekozen. In het midden van een leegstaande fabriek werd ooit (voor de voorstelling van de tango-opera "Maria de Buenos Aires") een authentiek tangosalon uit Buenos Aires nagebouwd. Het ziet er net echt uit en er hangt een leuke sfeer. Op de dansvloer hadden ze een paar kruiwagens zand uitgekapt, waar de regisseur Waut Koeken met behulp van wat stoelen en tafels een natuurlijke enscenering op poten had gezet. Het publiek zit aan tafeltjes rondom dit "podium", waardoor je automatisch meegezogen wordt in het verhaal.

Publicatie: maandag 19 juni 2006 @ 23:46
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen