ti guarda dal Grande Inquisitor

Simon Boccanegra in Amsterdam

Amper twee weken na de Simon Boccanegra in Parijs, was het de beurt aan De Nederlandse Opera om hun interpretatie te gaan bekijken en beluisteren... een vergelijking is onvermijdelijk. In tegenstelling tot Parijs, waar de productie door een operadebutant op poten gezet werd, hebben ze in Amsterdam beroep gedaan op Peter Mussbach.

FotoPeter Mussbach laat alles afspelen in een eenheidsdecor - van Erich Wonder - een naar rechts afhellend vlak met daarop een aantal dwarse muren waardoor kamertjes gecreëerd worden. Een bijkomend idee van Mussbach is om de dode Maria Fiesco af en toe traag over het podium te laten wandelen, wat eigenlijk niet veel bijdraagt. Met één uitzondering... het biedt de mogelijkheid om Boccanegra op het einde op een waardige manier te laten sterven. Hij volgt haar letterlijk in de dood en wandelt traag het podium af. Dit in tegenstelling tot de Simons-versie waar Boccanegra als een omgehakte boom omvervalt. Ook met het koor wordt intelligent omgegaan. Ze doen tenminste iets en lijken toch op een bedachte manier over de scène te bewegen. Ze moeten dat wel doen in een "typische" knettergekke Mussbach-outfit.

Op kwalitatief vlak was de bezetting sterk vergelijkbaar met die van Parijs, alhoewel ik toch de Amsterdamse bezetting verkies. In de eerste plaats omwille van Andrzej Dobber als de Doge. Na zijn schitterende Rigoletto twee maanden geleden, had ik hoge verwachtingen voor zijn Boccanegra. En die werden zonder problemen ingelost... volledig. Dobber komt heel dicht in de buurt van mijn ideaalbeeld van wat een Verdi-bariton moet zijn. Hij heeft een sterk hoog register, dat naadloos aansluit bij de rest van zijn stem. Hij heeft een groot dynamisch bereik van een imposante uitbarsting tijdens de Raadkamerscène tot de meest ontroerende mezza voce tijdens de herkenningsscène. Daarenboven weet hij ook nog eens hoe hij met de tekst moet omgaan. Dit laatste werd pakkend geïllustreerd als hij tijdens de Proloog - dan al ! - aan Fiesco verteld dat zijn dochter verdwenen is.

Angela Marambio was ook een heel goede Amelia. Ze had wel wat last van opwarmingsfoutjes. Wat natuurlijk wel spijtig is aangezien haar grote aria meteen in het begin komt. Maar nadien was alles onder controle. Roberto Covatta was maar derde keus voor de rol van Gabriele Adorno. Aanvankelijk was hiervoor Marius Brenciu voorzien, maar die werd later vervangen door Alfredo Portilla. Maar na de eerste reeks voorstellingen moest hij ook afzeggen wegens "een hardnekkige keelaandoening" en kregen we Covatta. Hij heeft weliswaar het potentieel voor de rol, maar intonatie is niet zijn sterkste kant... na de pauze zong hij wel iets minder naast de toon. Tenslotte was er Roberto Scandiuzzi in de rol van Jacopo Fiesco. Hij heeft een grote stem, maar ze is nogal wollig en heeft geen duidelijk afgelijnde kern... waardoor zijn Fiesco enigszins vaag bleef.

Als ze nu Stefano Secco voor Adorno en Ferruccio Furlanetto voor Fiesco zouden gehad hebben, dan zou het een haast onovertrefbare bezetting geweest zijn.

Publicatie: zondag 21 mei 2006 @ 21:07
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Dietrich Henschel in de Munt

Vijf liederen voor en vijf liederen na de pauze was alles wat Dietrich Henschel gisteren zong in de Munt. Alles bij elkaar amper twintig minuten muziek... wat toch wel héél mager is voor een "liedrecital".

Liedrecital, 13-2-2018 17:04
3 opmerkingen

Petite Messe Solennelle in deSingel

Het is dit jaar een Rossini-jaar - hij overleed 150 jaar geleden - en deSingel begint dat jaar met een uitvoering van zijn Petite Messe Solennelle.

Oratorium, 10-2-2018 10:56
0 opmerkingen

Pelléas et Mélisande in Antwerpen

Pelléas et Mélisande behoort tot mijn absolute lievelingsopera's en ik keek dan ook vol verwachting uit naar de nieuwe productie bij Opera Vlaanderen. Het is een visueel mooie productie geworden, maar vocaal bleef ik toch enigszins op mijn honger zitten.

Opera, 3-2-2018 10:40
13 opmerkingen

Carmen in Luik

De Opera van Luik blijft volharden in de boosheid door ook lange opera's zoals Carmen pas om 20 uur te laten beginnen. Het werd bijgevolg weer een bijna-nachtvoorstelling, des te meer omdat de voorstelling met meer dan 20 minuten vertraging begon omdat het orkest moest wachten op de harpiste...

Opera, 31-1-2018 9:13
8 opmerkingen

Februari 2018

In februari staat vooral de nieuwe productie van Pelléas et Mélisande bij Opera Vlaanderen in de schijnwerpers. In Luik brengen ze met Le domino noir een rariteit. Bij de recitals kijk ik vooral uit naar Benjamin Appl die zijn Heimat-CD in het Brussels Conservatorium voorstelt.

Toekomstmuziek, 26-1-2018 18:03
0 opmerkingen

Simon Keenlyside in de Munt

Ze hadden al eerder moeten terugkeren naar de Munt, maar vorig seizoen hebben ze afgezegd. Vandaag waren Simon Keenlyside en Malcolm Martineau wel van de partij voor een gevarieerd liedrecital met liederen van Sibelius, Schubert, Wolf en Poulenc.

Liedrecital, 22-1-2018 23:15
2 opmerkingen

Il prigioniero en Das Gehege in de Munt

Il prigioniero en Das Gehege zijn twee eenakters van elk ongeveer drie kwartier lang die ik nog nooit gehoord had. De Munt brengt ze nu samen in een dramatisch tweeluik, geregisseerd door Andrea Breth en met Franck Ollu in de orkestbak.

Opera, 19-1-2018 17:00
3 opmerkingen