ti guarda dal Grande Inquisitor

Bernarda Fink in het Brussels Conservatorium

Aan de opbouw van een programma kan je soms al zien hoe zelfverzekerd een zanger zich voelt als liedzanger. Voor het recital van Bernarda Fink en Anthony Spiri in het Conservatorium van Brussel stellen ze een programma voor zonder toegevingen, zonder gemakkelijk applaus.

Het programma was opgebouwd rond haar culturele achtergrond... Argentinië, Slovenië en Duitsland. De eerste helft van het recital bestond volledig uit Duitstalige liederen, maar ook daar blijft ze ver weg van de platgetreden paden... In dem Schatten meiner Locken was nog het bekendste lied van de avond. De overgrote meerderheid bestond uit liederen over verdriet, eenzaamheid en gebroken harten. Slechts af en toe werd voor enige ontspanning gezorgd door iets lichtere liederen... zoals dat lied uit het Spanisches Liederbuch of een aantal Wiegenlieder. Maar toch was de balans niet helemaal in evenwicht. Wat niet wegneemt dat ze heel diep kan, en durft, te gaan om die minder aangename emoties te vertolken.

De drie eerste Haydn-liederen waren nog maar opwarmtjes, maar het patroon was meteen duidelijk. Das Leben ist ein Traum is op het eerste zicht niet zo dramatisch, maar toch is er al een zweem van bitterheid in Finks gezang. Die Verlassene is uiteraard pure ellende. Maar het geheel werd afgerond met het dubbelzinnige Die zu späte Ankunft der Mutter.

Vervolgens maakte ze een sprong naar Hugo Wolf met twee Lenau-liederen en twee liederen uit het Spanisches Liederbuch. Frage Nicht was heel donker gekleurd en In dem Schatten meiner Locken sloot ook het Wolf-blokje af met een knipoog. Sieben frühe Lieder van Alban Berg staan wel vaker op het programma van mezzo's, alhoewel ik nog altijd niet begrijp waarom. Ook Bernarda Fink kon me niet overtuigen van de kwaliteit van deze Straussiaanse liederen. Ze zong er slechts vier en het eerste - Nacht - klonk haast als een monoloog van de Marschallin, wat op zich wel een interessant idee is.

Het deel na de pauze viel uiteen in een Sloveens en een Argentijns deel. Onbekende componisten als Skerjanc, Ipavec en Pavcic passeerden de revue met vergelijkbare thema's als in het eerste deel. De expressieve mogelijkheden van Bernarda Fink moesten volstaan om de sfeer van elk lied weer te geven, aangezien Sloveens enigszins onbegrijpbaar is voor mij. De Argentijnse liederen van Guastavino, Buchardo en Ugarte waren een positieve tegenhanger met iets meer vrolijkere liederen.

In de bisnummers kwamen de drie talen terug met een Sloveens lied in een lokaal dialect en Canción al arbol del olvido van Ginastera. Tussenin zong ze nog een klein eerbetoon aan Mozart met een geniale uitvoering van Das Veilchen.

Publicatie: zaterdag 13 mei 2006 @ 9:41
Rubriek: Liedrecital

Recent RSS feed

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen