ti guarda dal Grande Inquisitor

Bernarda Fink in het Brussels Conservatorium

Aan de opbouw van een programma kan je soms al zien hoe zelfverzekerd een zanger zich voelt als liedzanger. Voor het recital van Bernarda Fink en Anthony Spiri in het Conservatorium van Brussel stellen ze een programma voor zonder toegevingen, zonder gemakkelijk applaus.

Het programma was opgebouwd rond haar culturele achtergrond... Argentinië, Slovenië en Duitsland. De eerste helft van het recital bestond volledig uit Duitstalige liederen, maar ook daar blijft ze ver weg van de platgetreden paden... In dem Schatten meiner Locken was nog het bekendste lied van de avond. De overgrote meerderheid bestond uit liederen over verdriet, eenzaamheid en gebroken harten. Slechts af en toe werd voor enige ontspanning gezorgd door iets lichtere liederen... zoals dat lied uit het Spanisches Liederbuch of een aantal Wiegenlieder. Maar toch was de balans niet helemaal in evenwicht. Wat niet wegneemt dat ze heel diep kan, en durft, te gaan om die minder aangename emoties te vertolken.

De drie eerste Haydn-liederen waren nog maar opwarmtjes, maar het patroon was meteen duidelijk. Das Leben ist ein Traum is op het eerste zicht niet zo dramatisch, maar toch is er al een zweem van bitterheid in Finks gezang. Die Verlassene is uiteraard pure ellende. Maar het geheel werd afgerond met het dubbelzinnige Die zu späte Ankunft der Mutter.

Vervolgens maakte ze een sprong naar Hugo Wolf met twee Lenau-liederen en twee liederen uit het Spanisches Liederbuch. Frage Nicht was heel donker gekleurd en In dem Schatten meiner Locken sloot ook het Wolf-blokje af met een knipoog. Sieben frühe Lieder van Alban Berg staan wel vaker op het programma van mezzo's, alhoewel ik nog altijd niet begrijp waarom. Ook Bernarda Fink kon me niet overtuigen van de kwaliteit van deze Straussiaanse liederen. Ze zong er slechts vier en het eerste - Nacht - klonk haast als een monoloog van de Marschallin, wat op zich wel een interessant idee is.

Het deel na de pauze viel uiteen in een Sloveens en een Argentijns deel. Onbekende componisten als Skerjanc, Ipavec en Pavcic passeerden de revue met vergelijkbare thema's als in het eerste deel. De expressieve mogelijkheden van Bernarda Fink moesten volstaan om de sfeer van elk lied weer te geven, aangezien Sloveens enigszins onbegrijpbaar is voor mij. De Argentijnse liederen van Guastavino, Buchardo en Ugarte waren een positieve tegenhanger met iets meer vrolijkere liederen.

In de bisnummers kwamen de drie talen terug met een Sloveens lied in een lokaal dialect en Canción al arbol del olvido van Ginastera. Tussenin zong ze nog een klein eerbetoon aan Mozart met een geniale uitvoering van Das Veilchen.

Publicatie: zaterdag 13 mei 2006 @ 9:41
Rubriek: Liedrecital

Recent RSS feed

Dietrich Henschel in de Munt

Vijf liederen voor en vijf liederen na de pauze was alles wat Dietrich Henschel gisteren zong in de Munt. Alles bij elkaar amper twintig minuten muziek... wat toch wel héél mager is voor een "liedrecital".

Liedrecital, 13-2-2018 17:04
3 opmerkingen

Petite Messe Solennelle in deSingel

Het is dit jaar een Rossini-jaar - hij overleed 150 jaar geleden - en deSingel begint dat jaar met een uitvoering van zijn Petite Messe Solennelle.

Oratorium, 10-2-2018 10:56
0 opmerkingen

Pelléas et Mélisande in Antwerpen

Pelléas et Mélisande behoort tot mijn absolute lievelingsopera's en ik keek dan ook vol verwachting uit naar de nieuwe productie bij Opera Vlaanderen. Het is een visueel mooie productie geworden, maar vocaal bleef ik toch enigszins op mijn honger zitten.

Opera, 3-2-2018 10:40
13 opmerkingen

Carmen in Luik

De Opera van Luik blijft volharden in de boosheid door ook lange opera's zoals Carmen pas om 20 uur te laten beginnen. Het werd bijgevolg weer een bijna-nachtvoorstelling, des te meer omdat de voorstelling met meer dan 20 minuten vertraging begon omdat het orkest moest wachten op de harpiste...

Opera, 31-1-2018 9:13
8 opmerkingen

Februari 2018

In februari staat vooral de nieuwe productie van Pelléas et Mélisande bij Opera Vlaanderen in de schijnwerpers. In Luik brengen ze met Le domino noir een rariteit. Bij de recitals kijk ik vooral uit naar Benjamin Appl die zijn Heimat-CD in het Brussels Conservatorium voorstelt.

Toekomstmuziek, 26-1-2018 18:03
0 opmerkingen

Simon Keenlyside in de Munt

Ze hadden al eerder moeten terugkeren naar de Munt, maar vorig seizoen hebben ze afgezegd. Vandaag waren Simon Keenlyside en Malcolm Martineau wel van de partij voor een gevarieerd liedrecital met liederen van Sibelius, Schubert, Wolf en Poulenc.

Liedrecital, 22-1-2018 23:15
2 opmerkingen

Il prigioniero en Das Gehege in de Munt

Il prigioniero en Das Gehege zijn twee eenakters van elk ongeveer drie kwartier lang die ik nog nooit gehoord had. De Munt brengt ze nu samen in een dramatisch tweeluik, geregisseerd door Andrea Breth en met Franck Ollu in de orkestbak.

Opera, 19-1-2018 17:00
3 opmerkingen