ti guarda dal Grande Inquisitor

Platée in Parijs

Gisteren in Palais Garnier, was enige nostalgie naar de tijd dat Marc Minkowski nog in Antwerpen dirigeerde onvermijdelijk. Het waren hoogdagen voor de Vlaamse Opera toen hij, in 1999, de Parijse productie van Platée naar België haalde. In Parijs werd deze opera ondertussen ook al verschillende keren hernomen, en ook nu nog zat de opera stampvol.

Foto

Laurent Pelly was indertijd nog redelijk onbekend maar heeft sindsdien naam gemaakt met o.a. een aantal Offenbach-ensceneringen voor Le Châtelet, ook met Minkowski. Zijn enscenering van de moerasnimf, zeg maar kikker, Platée die door de goden emotioneel misbruikt wordt om het huwelijk van Jupiter en Junon (tijdelijk) te herstellen, is na al die jaren nog altijd een leuke productie.

Denk maar aan de ouverture terwijl de ouvreuses het koor hun plaats wijzen op het nagebouwde amfitheater. Of het neerdalen van Jupiter als ezel, uil of gouden regen. Of La Folie die op een podium boven het orkest af en toe de taak van dirigent overneemt, Minkowski gaat er terwijl maar even bij zitten. Of de veelvuldige dansjes ter verstrooiing van Platées huwelijk. Het is allemaal nog even onderhoudend.

Een aantal zangers gaan ook al mee sinds de eerste première. Gezien het aantal voorstellingen wordt Platée afwisselend door twee zangers gezongen. In Antwerpen was dat Jean-Paul Fouchécourt en hij is nog altijd één van de twee Platées. Ik hoorde echter Paul Agnew, die in Antwerpen nog de rol van Mercure zong. Paul Agnew heeft zeker geen grote of mooie stem, maar voor deze rol is dat ook niet echt nodig. Platée is eerder een karakterrol die toevallig ook een titelrol is. Hij kan gemakkelijk de show stelen met zijn acteertalent en kikker-onomatopeeën van al de Franse oi-klanken die als kwaken overkomen... als je het een beetje (veel) overdrijft.

Maar ook de rest van de bezetting was uitstekend. Ze was overwegend Franstalig, wat de verstaanbaarheid ten goede kwam. Ik zat weliswaar op een plaats waar ik geen zicht had op de boventitels - tenzij ik mijn nek in allerlei oncomfortabele bochten zou gewrongen hebben - maar die boventitels waren ook totaal overbodig.

François Le Roux is ook van de partij als Cithéron en hij is de enige waarvan de leeftijd en de vocale ouderdom stilaan hoorbaar wordt. Maar de twee vaste Minkowski-tenoren zijn ronduit schitterend: Yann Beuron zingt Mercure en Bernard Richter is tijdens de proloog te horen als Thespis. Mireille Delunsch zingt ook nog altijd La Folie. Dit is het repertoire waarvoor ze perfect geschikt is. Ik kan me dan ook niet voorstellen hoe ze volgend seizoen Elsa in de Bastille gaat zingen naast de Lohengrin van Ben Heppner en de Ortrud van Waltraud Meier... maar dat is voor volgend jaar.

Publicatie: zondag 7 mei 2006 @ 11:29
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

La favorite in Luik

Donizetti's La favorite behoort niet echt tot het ijzeren repertoire. Maar na de voorstelling bij het Beierse operafestival is het wel uitzonderlijk om in hetzelfde jaar een tweede productie mee te maken. Maar net zoals de Münchense liet ook de Luikse productie te wensen over.

Opera, 23-11-2017 21:52
1 opmerking

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen