ti guarda dal Grande Inquisitor

Stéphane Degout in De Munt

Stéphane Degout heeft de laatste twee seizoenen al een paar gesmaakte optredens gedaan in Mozartopera's, als Papageno en Guglielmo. Maar een goede operazanger is niet noodzakelijk ook een goede liedzanger. Het recital dat hij samen met de pianiste Hélène Lucas in de Munt gaf, was daar het bewijs van.

Het eerste deel van de avond was nochtans op maat gemaakt voor beginnende liedzangers met een opeenvolging van balladen waarmee een zanger met fantasie zich voluit kan uitleven. Maar van die fantasie en dat uitleven was bij Stéphane Degout niet veel te merken. Hij blijft constant binnen hetzelfde kleurenspectrum, expressie is er nauwelijks en zijn dynamisch bereik beperkt hij ook tot een smalle band.

De drie Ballades de François Villon van Debussy waren nauwelijks van elkaar te onderscheiden. Hij zong dat trouwens met een lichte stem - ik vroeg me zelfs af of hij de cyclus wel in de baritonversie zong - waarin ik een potentiële Pelléas herkende. Schumanns Belsatzar leent zich bij uitstek voor allerlei vocale inkleuringen, maar niet zo bij Degout. Het onderscheid tussen de moeder en de zoon in Loewes Edward (wat hij trouwens op zijn Engels uitsprak) was ook onbestaande, terwijl daar toch een duidelijke spanning waarneembaar moet zijn tussen de angst van de moeder en de minachting van de zoon. Die Ballade vom ertrunkenen Mädchen is ook heel dramatisch, maar als je niet wist dat Kurt Weill deze ballade geschreven had, dan had je het niet kunnen raden. Het is weliswaar niet nodig om Weill met een cabareteske expressie à la Lotte Lenya te zingen, maar hier klonk het als een lied van Schumann of Wolf. De enige min of meer geslaagde ballade voor de pauze was Der Feuerreiter.

Het tweede deel bestond enkel uit Franse liederen. Na Fêtes galantes II volgden twee liederen uit Mélodies Persanes van Saint-Saëns, die naar mijn gevoel qua sfeer teveel aansloten bij de liederen van Debussy. Een meer contrastrijke keuze had de monotonie kunnen doorbreken. Hij eindigde met Ravels Histoires naturelles en dat was nog het beste van de avond, alhoewel hij ook hier niet het niveau haalde van iemand als bijvoorbeeld François Le Roux.

Er kwam nog één bisnummer met Duparcs "Le galop", en daarmee scheerde hij ook geen hoge toppen. Het is niet alsof hij vocaal niet voldoende in huis heeft om liederen te zingen - zijn operavertolkingen geven het tegendeel aan - maar de inleving in de wereld van elk lied (het cliché van een lied als mini-opera) ontbreekt nog. Ik was dan ook zeer teleurgesteld van dit recital, want ik had meer verwacht van Stéphane Degout als liedzanger.

Publicatie: donderdag 4 mei 2006 @ 23:15
Rubriek: Liedrecital

Recent RSS feed

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen