ti guarda dal Grande Inquisitor

Stéphane Degout in De Munt

Stéphane Degout heeft de laatste twee seizoenen al een paar gesmaakte optredens gedaan in Mozartopera's, als Papageno en Guglielmo. Maar een goede operazanger is niet noodzakelijk ook een goede liedzanger. Het recital dat hij samen met de pianiste Hélène Lucas in de Munt gaf, was daar het bewijs van.

Het eerste deel van de avond was nochtans op maat gemaakt voor beginnende liedzangers met een opeenvolging van balladen waarmee een zanger met fantasie zich voluit kan uitleven. Maar van die fantasie en dat uitleven was bij Stéphane Degout niet veel te merken. Hij blijft constant binnen hetzelfde kleurenspectrum, expressie is er nauwelijks en zijn dynamisch bereik beperkt hij ook tot een smalle band.

De drie Ballades de François Villon van Debussy waren nauwelijks van elkaar te onderscheiden. Hij zong dat trouwens met een lichte stem - ik vroeg me zelfs af of hij de cyclus wel in de baritonversie zong - waarin ik een potentiële Pelléas herkende. Schumanns Belsatzar leent zich bij uitstek voor allerlei vocale inkleuringen, maar niet zo bij Degout. Het onderscheid tussen de moeder en de zoon in Loewes Edward (wat hij trouwens op zijn Engels uitsprak) was ook onbestaande, terwijl daar toch een duidelijke spanning waarneembaar moet zijn tussen de angst van de moeder en de minachting van de zoon. Die Ballade vom ertrunkenen Mädchen is ook heel dramatisch, maar als je niet wist dat Kurt Weill deze ballade geschreven had, dan had je het niet kunnen raden. Het is weliswaar niet nodig om Weill met een cabareteske expressie à la Lotte Lenya te zingen, maar hier klonk het als een lied van Schumann of Wolf. De enige min of meer geslaagde ballade voor de pauze was Der Feuerreiter.

Het tweede deel bestond enkel uit Franse liederen. Na Fêtes galantes II volgden twee liederen uit Mélodies Persanes van Saint-Saëns, die naar mijn gevoel qua sfeer teveel aansloten bij de liederen van Debussy. Een meer contrastrijke keuze had de monotonie kunnen doorbreken. Hij eindigde met Ravels Histoires naturelles en dat was nog het beste van de avond, alhoewel hij ook hier niet het niveau haalde van iemand als bijvoorbeeld François Le Roux.

Er kwam nog één bisnummer met Duparcs "Le galop", en daarmee scheerde hij ook geen hoge toppen. Het is niet alsof hij vocaal niet voldoende in huis heeft om liederen te zingen - zijn operavertolkingen geven het tegendeel aan - maar de inleving in de wereld van elk lied (het cliché van een lied als mini-opera) ontbreekt nog. Ik was dan ook zeer teleurgesteld van dit recital, want ik had meer verwacht van Stéphane Degout als liedzanger.

Publicatie: donderdag 4 mei 2006 @ 23:15
Rubriek: Liedrecital

Recent RSS feed

Roderick Williams in Buxton

Er was één voorstelling van het Buxton Festival dat het bordje "sold out" gekregen had. Publiekslieveling Roderick Williams en de pianist Iain Burnside lieten gisteren het Pavillion Arts Centre vollopen voor een uitvoering van Schuberts Winterreise.

Liedrecital, 20-7-2018 9:22
0 opmerkingen

Ashley Riches en Katherine Broderick in Buxton

Het liedrecital gisteren was een duo-recital met bas-bariton Ashley Riches en sopraan Katherine Broderick. Aan de piano zat Simon Lepper.

Liedrecital, 19-7-2018 10:16
0 opmerkingen

Tisbe in Buxton

Eén van de kenmerken van het Buxton Festival is dat ze ook onbekende of zelden gespeelde opera's opvissen. De "pastorale opera" Tisbe van ene Giuseppe Antonio Brescianello past perfect in dat plaatje.

Opera, 18-7-2018 10:52
0 opmerkingen

Lucy Schaufer in Buxton

In het midden van Engeland, ongeveer 35 km ten zuidoosten van Manchester, ligt Buxton. Sinds 1979 organiseren ze er een festival dat een beetje aanvoelt als het Edinburgh Festival met zowel opera's, kamermuziek als liedrecitals, en er is zelfs een Fringe Festival dat als generale repetitie voor Edinburgh beschouwd wordt. Mijn eerste bezoek aan dit festival begon in het Pavilion Arts Centre met een recital van de mezzo Lucy Schaufer en haar pianist Huw Watkins.

Liedrecital, 17-7-2018 19:24
0 opmerkingen

Oberst Chabert in Bonn

Het seizoen van de opera van Bonn was het seizoen van de rariteiten met in het begin Penthesilea van Schoeck en op het einde Oberst Chabert van Hermann Wolfgang von Waltershausen... een opera en componist waar ik nog nooit van gehoord had.

Opera, 14-7-2018 9:22
4 opmerkingen

I due Foscari in Bonn

De opera van Bonn heeft de afgelopen jaren telkens een vroege opera van Verdi geprogrammeerd. De laatste in de reeks is I due Foscari.

Opera, 13-7-2018 9:09
0 opmerkingen

Eine Nacht in Venedig in Essen

Na Die Fledermaus is Eine Nacht in Venedig ongetwijfeld Strauss' bekendste operette. Anderhalf jaar geleden heeft het Brussels OperetteTheater het nog opgevoerd, maar in de praktijk moet je ervoor naar Duitsland... Essen bijvoorbeeld.

Operette, 12-7-2018 8:55
0 opmerkingen

Anke Herrmann in het Théâtre des Martyrs

Net zoals vorig jaar heeft de Mozartiade weer een recital geprogrammeerd met sopraan Anke Herrmann en pianist Lucas Blondeel. Het was iets om naar uit te kijken en ze stelden niet teleur.

Liedrecital, 7-7-2018 8:57
0 opmerkingen

Cosi fan tutte in het Théâtre des Martyrs

Het festival Midsummer Mozartiade is aan zijn derde editie toe. Na Nozze en Don Giovanni lag het voor de hand dat ze nu de derde Da Ponte-opera, Cosi fan tutte, zouden brengen.

Opera, 6-7-2018 13:27
0 opmerkingen