ti guarda dal Grande Inquisitor

Il barbiere di Siviglia in het Théâtre National

Giovanni Paisiello schreef in 1782 de opera Il barbiere di Siviglia voor Catharina de Grote in Sint-Petersburg. Jarenlang kende deze opera een grote populariteit, zelfs in die mate dat het een schandaal was toen Rossini in 1816 zijn versie van De barbier op de planken durfde zetten. Ondertussen heeft Rossini de versie van Paisiello naar de geschiedenis verdreven. Net zoals verleden jaar met Il matrimonio segreto, heeft De Munt het lovenswaardige initiatief genomen om dit ongekende en vergeten werk op te voeren... ook weer in het Théâtre National met het Kamerorkest van de Munt onder leiding van Rinaldo Alessandrini.

Foto

Het minste wat je van de productie van Omar Porras (en zijn broer Fredy) kan zeggen, is dat het een kleurrijke productie is die kan wedijveren met een productie van Homoki. Het scènebeeld, dat heen en weer slingert tussen een sprookjeswereld en stripverhalen, doet soms denken aan Homoki's Hänsel und Gretel in de Vlaamse Opera. En de rol van Rosina deed me ook denken aan de Infante zoals Homoki ze in Der Zwerg in de Munt voorstelde.

Het verschil is wel dat Porras zich soms teveel laat gaan. Zeker in het begin dacht ik dat ik in een kindervoorstelling zat met zangers met wijd opengesperde ogen en stereotype gebaren, bewegingen, loopjes en sprongetjes. Maar eenmaal je in het verhaal zit, valt het nog mee. Sommige scènes werken beter dan andere. Het grootste deel van het tweede bedrijf, als Almaviva zich als soldaat verkleedt, vond ik bijvoorbeeld wel geslaagd. En het derde bedrijf (de muziekles) heeft ook voldoende vaart zodat de muziek niet verloren gaat in Porras' ideeënstroom.

De bezetting bestond uit overwegend jonge zangers die een redelijk homogeen ensemble vormden. De enige zwakkere schakel was de tenor Stefano Ferrari als Almaviva. In het begin klonk hij wat mager, maar zijn stem bloeide later wel open eenmaal ze opgewarmd was. Hij slaagde er wel niet in om een werkend stemmetje te bedenken voor als hij zich verkleedt als de muziekleraar Alonso. Hij verandert zijn stem wel, maar ze draagt veel minder.

De rest van de bezetting was wel meer dan behoorlijk. Elena Monti moest ook even opwarmen, maar nadien zong ze wel een mooie Rosina... tijdens de muziekles zong ze trouwens Mozarts "Porgi amor" van de 'oudere' Rosina, i.p.v. de aria die Paisiello voor de les gecomponeerd had. Ook de drie mannen konden overtuigen. Giulio Mastrototaro was een energieke Figaro met een mooi kleurende bariton. Luciano di Pasquale zong met veel aplomb en enigszins raspende bas-bariton Rosina's voogd Bartolo. En Filippo Morace was een slijmerige Don Basilio.

Publicatie: zondag 9 april 2006 @ 21:16
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen