ti guarda dal Grande Inquisitor

L'Incoronazione di Poppea in De Munt

Historisch gezien komt de plot van Monteverdi's L'Incoronazione di Poppea ergens na Handels Agrippina, een opera die door dirigent René Jacobs en regisseur David McVicar al twee keer in de Munt te zien was. Met "Poppea" wordt uit eenzelfde vaatje getapt, maar met minder succes.

Monteverdi zit zeker niet in mijn top tien van favoriete componisten omwille van zijn overwegend "parlar cantando" wat bij mij al snel allerlei geeuwreflexen opwekt. Bij het begin van de voorstelling vreesde ik al het ergste. De volledige eerste scène was van een tergende en langdradige traagheid. De oorzaak daarvan is echter niet alleen bij Monteverdi te zoeken, maar ook bij de zangers... en dan vooral bij de Poppea van Carmen Giannattasio. Ze heeft een slaapverwekkende en totaal oninteressante stem. Als je je Poppea voorstelt als een ambitieuze vrouw die alles in het werk stelt en desnoods zelfs over lijken gaat om haar doel - keizerin worden - te bereiken, dan komt deze zangeres zelfs niet in de buurt van wat een Poppea zou kunnen zijn.

De twee zangers die ook al in Agrippina meezongen spelen hier weer dezelfde rol. Malena Ernman springt weer rond als een overactieve, coke-snuivende Nero, maar ze is vocaal minder interessant dan vroeger. Ze klinkt soms zelfs wat contratenorachtig. De contratenor Lawrence Zazzo (Ottone) vond ik dan weer saai met een beperkt dynamisch en kleurenspectrum. Antonio Abete zingt constant met een verwrongen gezicht, maar heeft niet de echte basnoten voor Seneca.

Foto

Wat mij betreft sprong er maar één stem echt uit... en dat was Marie-Claude Chappuis als Ottavia, de toekomstige ex van Nero. Haar lamento in het eerste bedrijf was van een indrukwekkende intensiteit, net zoals haar afscheidsaria in het laatste bedrijf. Zij was zowat de enige die een echt karakter neerzette en daar McVicar niet voor nodig had. Bijna even gevarieerd zong Amel Brahim-Djelloul. Ze toont alle facetten van haar stem in de rol van de als hip-hopper rondhuppelende Valetto - die je zo een draai om zijn oren wil geven voor de manier waarop hij zich tegenover Seneca gedraagt. Ze zong ook op een mooie manier de rol van Amore (geblinddoekt en met een stok).

Naast al dat serieus volk, zitten er ook nog een paar buffo-rollen in voor de twee voedsters. En hier haalt McVicar alle voor de hand liggende clichés en grappen boven... van de in peignoir met konijnenpantoffels rondsloffende Arnalta (de tenor Thomas Michael Allen), die in de slotscène terugkeert als Dame Edna Everage, tot Marie-Nicole Lemieux als de Nutrice van Ottavia die kortgerokt en met een spagaat de zaal op haar hand krijgt.

Publicatie: vrijdag 24 maart 2006 @ 19:47
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Der fliegende Holländer in Düsseldorf

De Holländer-productie van Adolf Dresen dateert al van 2000, maar ik had ze nog nooit gezien. Het is een tijdloze enscenering, ideaal voor een repertoirevoorstelling.

Opera, 21-6-2018 9:31
1 opmerking

Iris Hendrickx - French Opera Arias

De Belgische sopraan Iris Hendrickx heeft haar debuut-CD gelanceerd. Het is een collectie van Franse opera-aria's geworden, begeleid door Patrick Fournillier en het Orchestra Sinfonica di Milano Giuseppe Verdi.

CD's, 19-6-2018 21:05
2 opmerkingen

Ilker Arcayürek - Der Einsame

Als een jonge tenor zijn eerste Schubert-CD opneemt, dan is de verleiding groot om met Die schöne Müllerin te beginnen. De Weense tenor Ilker Arcayürek en de pianist Simon Lepper zijn iets origineler.

CD's, 18-6-2018 18:55
0 opmerkingen

Carolyn Sampson - A Soprano's Schubertiade

Ik heb de sopraan Carolyn Sampson enkel nog maar live in oratorium gehoord, nog nooit als liedzangeres. Ze heeft de afgelopen jaren wel al een aantal mooie lied-CD's opgenomen, vooral met Franse muziek. Nu waagt ze zich voor de eerste keer aan Schubert, ook nu weer met haar vaste pianist Joseph Middleton. Een fantastische CD!

CD's, 16-6-2018 16:05
0 opmerkingen

Hertog Blauwbaards burcht in de Munt

Het afgelopen Muntseizoen was een seizoen van tweeluiken en ook de laatste productie bestond uit twee werken. Voor de pauze was dat Bartoks opera Hertog Blauwbaards burcht en na de pauze De wonderbaarlijke mandarijn... een pantomime-ballet, dat in de productie van Christophe Coppens meer pantomime dan ballet was waarbij de overacting niet geschuwd werd.

Opera, 14-6-2018 17:15
0 opmerkingen

Macbeth in Luik

De Luikse Opéra sluit het seizoen af met Macbeth in een nieuwe productie van Stefano Mazzonis di Pralafera. Paolo Arrivabeni dirigeert de gebruikelijke "Franse" versie, inclusief het totaal overbodig heksenballet, maar wel met het slot van de eerste versie.

Opera, 13-6-2018 15:29
2 opmerkingen

La clemenza di Tito in Antwerpen

Het kan toch nog, zelfs bij Opera Vlaanderen... een productie die er gewoon mooi uitziet. Mozarts laatste opera La clemenza di Tito heeft daarenboven een degelijke bezetting meegekregen, geleid door dirigent Stefano Montanari.

Opera, 2-6-2018 10:18
7 opmerkingen

Juni en juli 2018

Zowel Opera Vlaanderen als De Munt eindigen het seizoen met een opera die dateert uit het begin van de 20ste eeuw, respectievelijk De Speler van Prokofiev en Hertog Blauwbaards burcht van Bartok. Ondertussen komt Leo Nucci nog eens naar Luik, deze keer voor Macbeth. En het Brussels Mozartiade-festival begint de zomer met Cosi fan tutte.

Toekomstmuziek, 31-5-2018 19:28
0 opmerkingen