ti guarda dal Grande Inquisitor

La Veuve Joyeuse in Luik

Na de Engelse The merry widow van het BLOC en de origineel Duitse Die lustige Witwe van de Vlaamse Opera, is de Opéra de Wallonie het derde gezelschap die de 100e verjaardag van deze operette viert. Zij doen het met de Franse La veuve joyeuse, de versie die in 1909 in Parijs gecreëerd werd.

Deze versie wijkt hier en daar lichtjes af van de originele versie. Het eerste wat opvalt zijn de namen... Hanna Glawari heet nu Missia Palmieri en Valencienne werd omgedoopt in Nadia. Maar ook muzikaal en dramatisch zijn er een paar aanpassingen, alhoewel ik niet weet of die uit 1909 stammen of dat het wijzigingen van het productieteam zijn. Zo zingt Valencienne/Nadia bijvoorbeeld niet mee in de grisetten-scène. Het laatste bedrijf speelt zich effectief af bij Maxim's en niet in een nagebouwd decor van het etablissement, wat de rol van Hanna karakterieel een beetje armer maakt.

Foto

De productie is - net zoals Le comte Ory - ontsproten aan de fantasie van Jérôme Savary. Hij gaat wel niet zo ver als in Le comte Ory, maar ook hier speelt hij graag met oplichtende lampjes... deze keer in de ogen van het schilderij van de president van "Marsovie", die telkens oplichten als het schilderij gegroet wordt... na de twintigste keer is die grap wel versleten. Voor het derde bedrijf voegt hij een volledig dansspektakel toe. Het is alles bij elkaar wel een leuke en onderhoudende voorstelling, die vooral op entertainment mikt, maar minder de psychologische kantjes weergeeft.

Ze zijn ook creatief omgegaan met de dialogen en aan het publiek te horen moet het zelfs grappig geweest zijn. Maar ze gebruikten af en toe ook allerlei Franse en/of Waalse dialecten, wat de begrijpbaarheid voor niet-Franstaligen er niet op verbeterde (er was ook geen boventiteling).

De volledig Franstalige bezetting was over het algemeen degelijk en op sommige punten zelfs beter dan die van de Vlaamse Opera.

Michelle Canniccioni zong Missia Palmieri. Door de dialogen met een zwaar Engels accent te spelen, trad ze in voetsporen van de eerste Missia, Constance Drever. Haar stem is op zich wel redelijk goed, maar ik vond haar (gezongen) Frans vaak onbegrijpelijk. Volgende maand komt ze terug als Marguerite in Faust. Ondanks een stem en een partij die hoger ligt, was Sophie Haudebourg als Nadia bijvoorbeeld beter te verstaan. Vocaal is ze ook geen hoogvlieger, maar ze voldeed.

Over de twee mannelijke hoofdrollen was ik wel tevreden. Vooral de Québecois Jean-François Lapointe is een uitmuntende Danilo (hij zingt volgende maand Valentin). Maar ook Florian Laconi had geen problemen met de rol van Camille. Zijn stem klinkt wel iets minder gesmeerd dan toen hij hier Don Ramiro zong.

Publicatie: woensdag 22 maart 2006 @ 19:10
Rubriek: Operette

Recent RSS feed

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen