ti guarda dal Grande Inquisitor

Fierrabras in Parijs

De Opera van Zürich is op bezoek in le Châtelet voor concerten, ballet en opera, allemaal onder leiding van Franz Welser-Möst. Voor hun operavoorstelling hebben ze Fierrabras gekozen, een opera die - samen met Alfonso und Estrella - tot Schuberts meest geslaagde opera's hoort. Maar dat neemt niet weg dat deze opera's zo goed als nooit opgevoerd worden.

Fierrabras is gebaseerd op enerzijds het verhaal van Fierrabras, een Moor die gevangen genomen wordt door, vriendschap sluit met Roland en zich bekeert tot het christendom, en anderzijds de legende van Emma en Eginhard. Beide verhalen hebben niet veel met elkaar gemeen, enkel dat Emma de dochter is van König Karl (Karel de Grote) en Roland diens ridder en neef is. Het gevolg is dat de synopsis hopeloos ingewikkeld klinkt, maar in een live uitvoering wordt dit wel allemaal duidelijk.

In de enscenering van Claus Guth is van deze historische achtergrond niets te merken. Hij ziet een aantal biografische verbanden met Schuberts leven en verplaatst daarom de actie naar omstreeks 1820. Het decor is een uitvergroot Biedermeier-salon met een gigantische pianoforte en zelfs een koekoeksklok. De panelen van de lambrizering zijn deurtjes langs waar het koor kan verschijnen en snel weer verdwijnen. Aangezien daardoor alle referenties naar de scènes verdwenen zijn, wordt bij het begin van elke nieuwe scène de locatie op het behang geprojecteerd.

Verder voegt hij ook Schubert zelf toe aan de bezetting (gespeeld door de acteur Wolfgang Beuschel). Door de drie mannelijke hoofdrollen uit te dossen als Schubert, identificeert hij Schubert ook met de romantische ziel van Eginhard, de zelfopoffering van Fierrabras en de ridderlijke idealen van Roland.

De voorsteling geeft een afspiegeling van het compositieproces. Koor en solisten zingen regelmatig van een partituur die Schubert net ervoor neergeschreven heeft. Je ziet Schubert ook op een groot schoolbord de (romantische) relaties tussen de protagonisten uittekenen met pijltjes en hartjes. Verder speelt hij ook soms de regisseur die de verschillende karakters op een bepaalde plaats neerzet. Het is uiteraard allemaal niet volgens het boekje, maar deze benadering is een mogelijke oplossing voor de vele scènewisselingen... een oplossing die wel werkte, vond ik.

Bij een opera (eigenlijk een "Singspiel") van Schubert verwacht je misschien een aaneenschakeling van liederachtige aria's, afgewisseld met dialogen. In het geval van Alfonso und Estrella is dat ongeveer zo, maar Fierrabras komt veel dichter bij een "echte" opera. In deze voorstelling werden de dialogen wel tot het absolute minimum beperkt.

De twee zangers waar ik het meest van verwachtte, vielen wat tegen. Jonas Kaufmann zong Fierrabras. Met zijn donker timbre geeft hij wel een Moorse indruk, maar zijn stem is teveel naar binnen gericht om mooi te zijn. Juliane Banse was op papier een ideale Emma. Ze zweeft wel hemels mooi doorheen de Schubertiaanse lijnen, maar ze komt wat te afstandelijk over.

Twyla Robinson was de zwakke schakel in de rol van Florinda (de zuster van Fierrabras en geliefde van Roland), met een stem die alle kanten uitging en met een te uitgesproken accent. Michael Volle was daarentegen wel een goede en robuuste Roland. Maar dé ster van de avond - en voor mij de eerste keer dat ik hem hoorde - was Christoph Strehl. Hij heeft een prachtige, goed projecterende Mozarttenor, waarmee hij de rol van Eginhard alle eer aandeed.

Op een paar details na, vond ik het een goede voorstelling van een werk dat je anders maar heel zelden live kunt horen. Er bestaat wel een opname van met Abbado (en Karita Mattila, Thomas Hampson, Josef Protschka, Cheryl Studer, ...) maar die heeft als nadeel dat de dialogen enkel in het CD-boekje terug te vinden zijn, waardoor de draad moeilijk te volgen is.

Publicatie: maandag 13 maart 2006 @ 13:40
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen