ti guarda dal Grande Inquisitor

Boris Godunov in Parijs

Valery Gergiev en zijn Mariinski-gezelschap zijn weer te gast in Le Châtelet met twee producties. De eerste is Boris Godunov in de eerste versie van 1869. De regie was in handen van Victor Kramer.

Deze oorspronkelijke Boris verschilt vooral van de "definitieve" versie uit 1872 door de afwezigheid van het Poolse bedrijf - dus ook geen Marina of Rangoni - en het feit dat de opera eindigt met Boris' dood... waardoor een open einde ontstaat omdat er geen revolutiescène meer volgt waarin Grigori/Dimitri de troon opeist. Maar ook de monologen van Boris zijn enigszins anders. Het belangrijkste gevolg is dat in deze eerste versie Boris nog meer centraal staat. De rol van Grigori bijvoorbeeld is bijna een tweederangsrol geworden.

Aangezien deze versie een stuk korter is - hij duurt ongeveer 2u30 - had Gergiev besloten om de zeven scènes zonder pauze uit te voeren om zo de continuïteit te verzekeren. Maar desalniettemin zou een pauze na de vierde scène (de herbergscène) geen overbodige luxe geweest zijn, gezien de niet al te comfortable zitinfrastructuur van Le Châtelet. Ik kwam dan ook lichtjes geradbraakt uit de voorstelling.

Verschillende bekende zangers waren meegereisd uit Sint-Petersburg, zoals Alexei Steblianko (Shuisky), Vladimir Vaneev - die net zoals vorig seizoen in de Bastille ook hier weer Pimen zong - of een schitterende Vladimir Ognovenko als Varlaam. Ook de meeste kleinere rollen waren uitstekend bezet. Olga Savova mocht als de herbergierster zelfs haar lied uit de tweede Boris-versie zingen. Ook de rol van de Idioot was zeer aangrijpend bezet met Evgeny Akimov.

Foto

Maar deze opera staat of valt natuurlijk met de vertolker van Boris. Yevgeny Nikitin is een opvallend jonge zanger voor deze rol... en dat is meteen ook het probleem. Hij heeft weliswaar een mooie stem, maar daarmee is ook alles gezegd. Hij heeft enerzijds niet de uitstraling van een tsaar, maar anderzijds kon hij mij ook op geen enkel moment doen geloven in zijn tweestrijd of zijn angsten. En als een Boris mij zelfs tijdens zijn sterfscène niet kan ontroeren, dan is er wel iets serieus mis. Kortom, Nikitin heeft potentieel wel de stem voor Boris, maar zijn expressieve mogelijkheden zijn nog veel te beperkt om een goede, laat staan grote, Boris te zijn... misschien over tien jaar.

Over de regie van Victor Kramer kan ik kort zijn. Zijn enscenering wordt vooral gekenmerkt door afgrijselijke kostuums en belachelijke hoofddeksels. Sommige koorleden dragen een soort plastieken regenjas over hun kostuum; Boris zit tijdens de kroningsscène gevangen in een soort metalen mantel. Op verschillende momenten komen er ook gigantische, lichtgevende, pokdalige ajuinen (de vorm van de koepels van het Kremlin) naar beneden die voor een hoog science-fiction-gehalte zorgen... vermoedelijk is dit "modern" in Sint-Petersburg. Ik interpreteerde die "dingen" als de materialisatie van Boris' nachtmerries. De Idioot zit namelijk ook in zo'n ajuinvormige metalen kooi... en hij is natuurlijk de ultieme verpersoonlijking van Boris' angsten.

Publicatie: maandag 12 december 2005 @ 10:06
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen