ti guarda dal Grande Inquisitor

Magdalena Kozena en David Daniels in het PSK

Magdalena Kozena en David Daniels ondernemen momenteel een concerttournee doorheen Europa met overwegend Handelaria's. Gisteren passeerden ze in het PSK. Ze worden daarbij begeleid door het Kammerorchester Basel onder leiding van Paul Goodwin, die tussendoor ook nog Telemann - Tafelmuziek - en Corelli - Concerto grosso nr. 6 - opvoerden.

David Daniels is een van de vooraanstaande contra-tenoren van het ogenblik, maar zelfs die reputatie en zijn optreden gisteren kunnen mijn idee over contra-tenoren niet veranderen. Op het vlak van muzikaliteit is het allemaal wel in orde. Hij versiert zijn aria's stijlvol met appogiatura's en trillers, en na het recitatief Pompe vane di morte begint hij de aria Dove sei ? (uit Rodelinda) zelfs met een heuse messa di voce. Maar net zoals bij de meeste andere contratenoren is het allemaal veel te kleinschalig, kleurloos en bij momenten zelfs lachwekkend.

Het contrast met een zangeres als Magdalena Kozena, die wel alle modi van haar stembanden kan benutten, is dan ook groot. Dit valt des te meer op in een duet, zoals dat van Rodelinda en Bertarido Io t'abbracio. In plaats van een afscheidsduet is het eerder een echo-aria voor Rodelinda. Ik kan daarom de mensen niet begrijpen die vinden dat contratenoren een valabel alternatief zijn voor de barokke castraatpartijen... tenzij omwille van visuele redenen.

Vergelijk dat bijvoorbeeld met de twee aria's van Ariodante die Magdalena Kozena zong. Ook bij haar hoor je de nodige versieringen. Maar daar bovenop krijg je nog een heel kleurenpalet aan klanken, waarbij ze op alle mogelijke manieren uitdrukking geeft aan de woorden die ze zingt. Je houdt het haast niet voor mogelijk op hoeveel manieren ze de woorden 'morte in braccio' zingt in Scherza infida, telkens vindt ze weer een andere emotie. De tweede aria van Ariodante Dopo Notte is puur vuurwerk, waarna het publiek pas echt enthousiast werd.

Samen zongen ze dan nog drie bisnummers, met o.a. "Sound the trumpet" en "To thee, thou glorious son of worth" uit Theodora. Het concert werd ook opgenomen door Klara, en zal dus ooit nog wel eens te (her)beluisteren zijn.

Publicatie: dinsdag 22 november 2005 @ 12:51
Rubriek: Concert

Recent RSS feed

Ilker Arcayürek - Der Einsame

Als een jonge tenor zijn eerste Schubert-CD opneemt, dan is de verleiding groot om met Die schöne Müllerin te beginnen. De Weense tenor Ilker Arcayürek en de pianist Simon Lepper zijn iets origineler.

CD's, 18-6-2018 18:55
0 opmerkingen

Carolyn Sampson - A Soprano's Schubertiade

Ik heb de sopraan Carolyn Sampson enkel nog maar live in oratorium gehoord, nog nooit als liedzangeres. Ze heeft de afgelopen jaren wel al een aantal mooie lied-CD's opgenomen, vooral met Franse muziek. Nu waagt ze zich voor de eerste keer aan Schubert, ook nu weer met haar vaste pianist Joseph Middleton. Een fantastische CD!

CD's, 16-6-2018 16:05
0 opmerkingen

Hertog Blauwbaards burcht in de Munt

Het afgelopen Muntseizoen was een seizoen van tweeluiken en ook de laatste productie bestond uit twee werken. Voor de pauze was dat Bartoks opera Hertog Blauwbaards burcht en na de pauze De wonderbaarlijke mandarijn... een pantomime-ballet, dat in de productie van Christophe Coppens meer pantomime dan ballet was waarbij de overacting niet geschuwd werd.

Opera, 14-6-2018 17:15
0 opmerkingen

Macbeth in Luik

De Luikse Opéra sluit het seizoen af met Macbeth in een nieuwe productie van Stefano Mazzonis di Pralafera. Paolo Arrivabeni dirigeert de gebruikelijke "Franse" versie, inclusief het totaal overbodig heksenballet, maar wel met het slot van de eerste versie.

Opera, 13-6-2018 15:29
0 opmerkingen

La clemenza di Tito in Antwerpen

Het kan toch nog, zelfs bij Opera Vlaanderen... een productie die er gewoon mooi uitziet. Mozarts laatste opera La clemenza di Tito heeft daarenboven een degelijke bezetting meegekregen, geleid door dirigent Stefano Montanari.

Opera, 2-6-2018 10:18
7 opmerkingen

Juni en juli 2018

Zowel Opera Vlaanderen als De Munt eindigen het seizoen met een opera die dateert uit het begin van de 20ste eeuw, respectievelijk De Speler van Prokofiev en Hertog Blauwbaards burcht van Bartok. Ondertussen komt Leo Nucci nog eens naar Luik, deze keer voor Macbeth. En het Brussels Mozartiade-festival begint de zomer met Cosi fan tutte.

Toekomstmuziek, 31-5-2018 19:28
0 opmerkingen