ti guarda dal Grande Inquisitor

Les Troyens in Duisburg/Düsseldorf

De Deutsche Oper am Rhein bespeelt, enigszins vergelijkbaar met de Vlaamse Opera, twee huizen. De operahuizen van Duisburg en Düsseldorf wisselen producties uit, maar hebben bijvoorbeeld wel nog hun eigen orkest. Voor Berlioz' Les Troyens wordt echter op een andere manier met deze scheiding omgegaan. Het eerste deel La prise de Troie wordt 's namiddags opgevoerd in Duisburg en voor Les Troyens à Carthage verhuist iedereen naar Düsseldorf voor de avondvoorstelling.

Foto

De regie is in handen van Christof Loy, ook in De Munt bekend van een aantal minder geslaagde producties... en zijn "Trojaner" is er ook zo één.

Het eerste deel werkt nog het beste. Het paleis van Cassandre in Troje heeft erg veel schade ondervonden door de oorlogen, maar toch loopt het nog vol met toeristen die de "pracht" van het paleis komen bewonderen. Daartussen zien we Cassandre in een wit kleed wanhopig worden omwille van haar profetieën. Voor het tweede bedrijf wordt heel het podium een paar meter omhoog getrokken. Een verdiep lager zijn de slaapkwartieren van de Trojaanse soldaten, waar Cassandre en de andere vrouwen massaal zelfmoord plegen door vergassing.

In Carthago ziet Didon er niet echt koninklijk uit. In haar mantelpakje lijkt ze eerder een CEO die vanop een spreekgestoelte haar onderdanen toespreekt. Maar het is met de stoet van handwerkslieden in het derde bedrijf dat Christof Loy voor het eerst echt de pedalen verliest. Er komen wel degelijk allerlei mensen op het podium om geschenken in ontvangst te nemen, maar dat gebeurt onder luid applaus van het koor, waardoor de muziek zo goed als onhoorbaar wordt... ze hadden net zo goed heel die scène kunnen knippen. Het paleis van Didon in het vierde bedrijf ziet eruit als een buitenverblijf in Hengelhoef uit de jaren '50 waar Didon en haar getrouwen aan "team building" doen. Het gedrag van de Trojanen is trouwens helemaal onbetamelijk in Carthago. Zeven jaar rondzwerven op zoek naar Italië heeft ze blijkbaar tot barbaren gemaakt. Je vraagt je dan ook af waarom Carthago treurt als deze bende krapuul in het vijfde bedrijf het eindelijk aftrapt. Het vijfde bedrijf is weer een vergelijkbare slaapzaal als waarmee het Troje-deel eindigde... In deze slaapzaal wordt effectief een brandstapel gemaakt, wat ongetwijfeld meer slachtoffers zal maken dan enkel Didon.

Foto

Ik heb lang getwijfeld of ik deze productie wel zou gaan bekijken, vooral omwille van de aanwezigheid van Albert Bonnema in de bezetting, die verleden jaar nog Peter Grimes in de vernieling gezongen heeft. Mijn ergste vrees werd bewaarheid... met Enée doet hij hetzelfde. Hij is een heroïsche bruller, die slechts bij toeval de juiste noten zingt. Zijn stem klinkt staalhard, maar heeft totaal geen glans, laat staan enige schoonheid. Zijn grote aria "Inutiles regrets" is een absoluut dieptepunt.

Zijn twee tegenspeelsters waren gelukkig een stuk beter (kan ook moeilijk anders). Voor Cassandre was Evelyn Herlitzius voorzien, maar zij was ziek en werd vervangen door Danielle Bouthillon. Uit de aankondiging concludeer ik dat ze de "understudy" van Antonacci was toen ze deze opera tijdens het Berlioz-jaar in de Châtelet opgevoerd hebben (een schitterende productie die trouwens op DVD beschikbaar is). Haar acteerwerk was niet altijd even verfijnd, maar als je in een Loy-productie gegooid wordt, is dat te begrijpen. Ze zingt een mooie Cassandre, maar haar Frans is wel niet altijd even goed verstaanbaar. Didon werd gezongen door Jeanne Piland. Haar hoogtepunt is haar grote slotaria "Je vais mourir", waarvoor ze alles opspaart. Voordien wisselde ze soms tussen zingen en declameren.

Bij de iets kleinere rollen vielen de Chorèbe van Bruno Balmelli (beste Frans van de avond, maar wat monochroom), de Anna van Katarzyna Kuncio en vooral de Narbal van Thorsten Grümbel op. Op Bonnema na, was het best wel een behoorlijke bezetting.

Publicatie: maandag 21 november 2005 @ 11:25
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen