ti guarda dal Grande Inquisitor

La clemenza di Tito in het PSK

Als voorafje aan het Mozartjaar, presenteerde De Munt een concertante uitvoering van La clemenza di Tito in het PSK. René Jacobs leidde het Freiburger Barockorchester en het RIAS Kammerchor.

Mark Padmore gaf over het algemeen een dramatische lezing van de titelrol. In de aria's wordt hij wel gehinderd door zijn gereduceerde hoogte. Dat deel van zijn stem is een aanhangsel dat geen homogeen geheel vormt met de rest van de stem. Een hoge noot wordt daarom ofwel maar even kort aangeraakt, ofwel mengt hij er heel veel kopstem doorheen. Maar hij heeft wel alle noten. De dramatiek van de rol komt echter vooral tot uiting in de recitatieven. En daarin is hij wel fantastisch. Ook hier weer veel dramatiek, bij momenten zelfs iets teveel... bijvoorbeeld in zijn grote "twijfelmonoloog" in het tweede bedrijf, als hij moet beslissen of hij zijn vriend Sesto ter dood moet veroordelen of niet, primeert de woede en verontwaardiging over het verraad en komt de twijfel niet voldoende tot uiting. Maar het was toch een zeer indrukwekkende vertolking.

De rol van Vitellia werd naar best vermogen gezongen door Alexandrina Pendatchanska. De onmogelijke tessituur van haar slotaria "Non piů di fiori" bleek een probleem te zijn. In de recitatieven was ze wat eenzijdig, ofwel was ze een furie, ofwel behandelde ze Sesto als een voetveeg.

Bernarda Fink wordt elk jaar beter. Haar Sesto torent boven alle zangers uit... zowel in de aria's als in de recitatieven. Ze is een van die zangeressen die een traan in haar stem kan leggen en daardoor een natuurlijke ontroering oproept. Haar grote moment is uiteraard haar aria "Parto, parto" die ze met veel stembeheersing zingt. Elke 'parto' werpt ze gracieus en vastberaden de zaal in om dan de klank langzaam terug binnen te halen... net zoals een visser een hengel uitwerpt en dan de buit binnenhaalt. Ook in haar recitatieven verklankt ze alle emoties die Sesto doormaakt. Ik kijk nu al uit naar haar recital in het Conservatorium in mei van volgend jaar.

De kleinere rollen waren ook goed bezet met Marie-Claude Chappuis (Annio), Sunhae Im (Servilia) en Sergio Foresti (Publio) wat bijdroeg tot een zeer bevredigende avond. Het podium stond vol met microfoons, dus ik veronderstel dat er op een bepaald moment wel een radio-uitzending zal plaatsvinden...

Publicatie: woensdag 16 november 2005 @ 8:52
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

La favorite in Luik

Donizetti's La favorite behoort niet echt tot het ijzeren repertoire. Maar na de voorstelling bij het Beierse operafestival is het wel uitzonderlijk om in hetzelfde jaar een tweede productie mee te maken. Maar net zoals de Münchense liet ook de Luikse productie te wensen over.

Opera, 23-11-2017 21:52
0 opmerkingen

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen