ti guarda dal Grande Inquisitor

Thomas Quasthoff in Keulen

Het recital dat Thomas Quasthoff en Graham Johnson gaven in de Kölner Philharmonie had een geïntegreerd onderdeel moeten worden voor de Mozartfestiviteiten van volgend jaar. Graham Johnson had namelijk in de reeks "Die Kunst des Liedes" voor verschillende zangers vijf programma's gebouwd rond Mozarts liederen.

FotoHet recital met Quasthoff zou de oertijd van de liedkunst verkennen vanaf Mozart, via Goethe-liederen van mindere goden zoals Zelter of Reichardt, tot de eerste Liedcyclus An die ferne Geliebte van Beethoven. Het zou een mooi opgebouwd programma geweest zijn, waarin duidelijk de hand van Graham Johnson te herkennen was. Maar aan het begin van het recital verontschuldige Quasthoff zich dat hij geen tijd heeft gehad (een nogal flauw excuus, vind ik) om alle nieuwe liederen in te studeren. Het gevolg was dat we wel een half recital te horen kregen met, voor Quasthoff, nieuw repertoire en een half recital met Mahler-liederen die hij ook al op de Schubertiade samen met Graham Johnson uitgevoerd had.

Om te beginnen is het nuttig te weten dat Quasthoff drie bisnummers gezongen heeft. Maar ze waren verspreid over de hele avond, zodat hij met een onnavolgbare Ich bin der Welt abhanden gekommen kon eindigen... na zijn Bruderschaft-preek met verwijzingen naar de rellen in Frankrijk en de staat van het muziekonderwijs in Duitsland. Net zoals bijvoorbeeld Gerard Mortier, is Quasthoff ook iemand die vindt dat artiesten politieke standpunten moeten innemen.

Hij begon zijn concert dus met een bisnummer. Met Sarastro's Hallen-aria bracht hij eerst eer aan de Keulse concertzaal, om daarna vier Mozart-liederen te zingen. Je voelt meteen dat die liederen nog geen comfortabele plaats in zijn stem gevonden hebben. Maar zijn tekstinkleuring is wel al in topvorm, zowel in Die Zufriedenheit - heerlijk plechtstatig gezongen "Die göttergleichen Herr'n der Erden" - als in Die betrogene Welt waarin hij de slotconclusie van elke strofe - "Die Welt will ja betrogen sein, drum werde sie betrogen" - duidelijk benadrukt. Abendempfindung is een van Mozarts schitterendste liederen. Daarom misschien dat dit Mozart-lied Quasthoff ook het best van al lag en één waarin hij zijn lange legatolijnen mezza voce kan uitspinnen.

Voor hij aan An die ferne Geliebte begon, zong hij eerst als contrast het typische Beethoven-bisnummer Der Kuss, waarbij hij het slot zo lang mogelijk uitrekte om de "clou" zo lang mogelijk uit te stellen. Maar het was uitkijken naar de Beethoven-cyclus. Met dit werkt voegt hij weer een trofee toe aan zijn repertoire. Van het lyrische Sehnsucht-overgoten eerste lied Auf dem Hügel sitz ich, spähend zinkt hij nadien weg in de pijn van de herhaalde "möchte ich sein" van Wo die Berge so blau om nadien staccato doorheen Leichte Segler in den Höhen te huppelen. Zijn Beethoven-debuut was daarmee een geslaagd feit en als hij deze cyclus definitief in zijn repertoire opneemt, dan zal zijn interpretatie ongetwijfeld nog meer groeien.

De liederen van Mahler zijn bekend terrein, hij kan ze zelfs in zijn slaap zingen, denk ik. Zijn interpretatie van de Kindertotenlieder was even intens als anders. En naar de Wunderhorn-Lieder kan je blijven luisteren. Elke keer is Antonius' vissenpreek weer een plezier, en in de drie soldatenliederen - Der Schildwache Nachtlied, Revelge en Der Tamboursg'sell - combineert hij strijdlust, vermoeidheid en afkeer van de oorlog. Als hij tenslotte eindigt met Urlicht dan is dat pure schoonheid, enkel geëvenaard door Ich bin der Welt abhanden gekommen.

Publicatie: maandag 7 november 2005 @ 22:02
Rubriek: Liedrecital

Recent RSS feed

Dietrich Henschel in de Munt

Vijf liederen voor en vijf liederen na de pauze was alles wat Dietrich Henschel gisteren zong in de Munt. Alles bij elkaar amper twintig minuten muziek... wat toch wel héél mager is voor een "liedrecital".

Liedrecital, 13-2-2018 17:04
3 opmerkingen

Petite Messe Solennelle in deSingel

Het is dit jaar een Rossini-jaar - hij overleed 150 jaar geleden - en deSingel begint dat jaar met een uitvoering van zijn Petite Messe Solennelle.

Oratorium, 10-2-2018 10:56
0 opmerkingen

Pelléas et Mélisande in Antwerpen

Pelléas et Mélisande behoort tot mijn absolute lievelingsopera's en ik keek dan ook vol verwachting uit naar de nieuwe productie bij Opera Vlaanderen. Het is een visueel mooie productie geworden, maar vocaal bleef ik toch enigszins op mijn honger zitten.

Opera, 3-2-2018 10:40
13 opmerkingen

Carmen in Luik

De Opera van Luik blijft volharden in de boosheid door ook lange opera's zoals Carmen pas om 20 uur te laten beginnen. Het werd bijgevolg weer een bijna-nachtvoorstelling, des te meer omdat de voorstelling met meer dan 20 minuten vertraging begon omdat het orkest moest wachten op de harpiste...

Opera, 31-1-2018 9:13
8 opmerkingen

Februari 2018

In februari staat vooral de nieuwe productie van Pelléas et Mélisande bij Opera Vlaanderen in de schijnwerpers. In Luik brengen ze met Le domino noir een rariteit. Bij de recitals kijk ik vooral uit naar Benjamin Appl die zijn Heimat-CD in het Brussels Conservatorium voorstelt.

Toekomstmuziek, 26-1-2018 18:03
0 opmerkingen

Simon Keenlyside in de Munt

Ze hadden al eerder moeten terugkeren naar de Munt, maar vorig seizoen hebben ze afgezegd. Vandaag waren Simon Keenlyside en Malcolm Martineau wel van de partij voor een gevarieerd liedrecital met liederen van Sibelius, Schubert, Wolf en Poulenc.

Liedrecital, 22-1-2018 23:15
2 opmerkingen

Il prigioniero en Das Gehege in de Munt

Il prigioniero en Das Gehege zijn twee eenakters van elk ongeveer drie kwartier lang die ik nog nooit gehoord had. De Munt brengt ze nu samen in een dramatisch tweeluik, geregisseerd door Andrea Breth en met Franck Ollu in de orkestbak.

Opera, 19-1-2018 17:00
3 opmerkingen