ti guarda dal Grande Inquisitor

Dietrich Henschel in Gent

Een paar maanden geleden waren de Duitse bariton Dietrich Henschel en zijn pianist Fritz Schwinghammer nog in Brussel voor een avondje Muziek en Poëzie, of ze zijn alweer te horen in de Gentse Opera. Hij begint stilaan een vaste waarde te worden in het Belgische muzieklandschap, wat een goede zaak is voor Liedfanaten.

In zijn recital in Gent nam hij ons op sleeptouw doorheen de Duitse liederen van Robert Schumann, Erich Korngold en Gustav Mahler.

De stem van Dietrich Henschel kan bezwaarlijk "mooi" genoemd worden en zingen is ook geen natuurlijke of evidente zaak voor hem. Elke noot die hij zingt, vraagt hard werken. Aan de ene kant geeft dat niet het comfortabele gevoel dat je krijgt bij zangers als Matthias Goerne of Thomas Quasthoff, die met zo'n vanzelfsprekendheid zingen dat je volledig kunt opgaan in hun uitvoering. Maar anderzijds krijg ik bij Dietrich Henschel toch nooit het gevoel dat er ergens een probleem zal optreden... ook al zingt hij constant op de rand van de afgrond.

Aangezien Dietrich Henschel het niet moet hebben van puur mooi zingen, gooit hij het over een andere boeg en legt de nadruk op de liedteksten. Over elke lettergreep, elk woord is nagedacht hoe die moeten gezongen worden; welke kleur, welke dynamiek het best past. Hij schrikt er dan ook niet voor terug om desnoods opzettelijk lelijk te zingen om deze of gene fraze extra in de verf te zetten... ook legato is een uitdrukkingsmiddel en geen doel op zich, als het moet laat hij het bewust achterwege.

Voor de luisteraar is het niet de meest gemakkelijke benadering, maar als je hem probeert te volgen in zijn reis, is de voldoening des te groter... ook al voel je je op het einde van het recital even uitgeput als de zanger zelf.

Hij opende met balladen op teksten van Heine met centraal Abends am Strand als kortstondig rustpunt. Die beiden Grenadiere en Die feindlichen Brüder zetten meteen de toon voor de expressie en intensiteit die we in de rest van het recital kunnen verwachten. De eerste Schumann-groep werd afgerond met het bekende Belsatzar. De godslastering van de koning culmineert in het gebrul van zijn knechten, wat door Dietrich Henschel op een grootse manier opgebouwd werd.

Na een intermezzo met liederen van Korngold - die wat mij betreft overbodig waren - werd het eerste deel afgerond met meer Heine-liederen van Schumann. Dat Henschel ook wel degelijk mooi kan zingen werd duidelijk in het ontroerende Dein Angesicht. Bij dit laatste groepje liederen speelt ook de pianopartij een belangrijke rol - in een eerste versie maakten Lehn' deine Wang en Mein Wagen rollet langsam zelfs nog deel uit van Dichterliebe. Ik vond Fritz Schwinghammer hier wat tekort schieten; hij mist nog de Schumann "touch", die pianisten als Malcolm Martineau of Wolfram Rieger indelen bij de grote liedpianisten.

Na de pauze stonden eerst de Rückert-Lieder op het programma om daarna te eindigen in dezelfde sfeer waarmee de avond begonnen was met behulp van een aantal liederen uit des Knaben Wunderhorn. Het zal wel geen toeval zijn dat met Revelge de link gelegd werd naar de twee grenadiers in het begin, ook al was het tempo van dit lied een beetje te snel naar mijn zin.

Uiteindelijk kwamen er nog twee bisnummers... zoals het hoort een van Mahler (Um schlimme Kinder artig zu machen) en een van Schumann (Du bist wie eine Blume).

Dit recital zal nog te horen zijn op klara op 21 februari. Dietrich Henschel is nog eens in levende lijve te beleven op 31 maart in het Brussels Conservatorium in een volledig Wolf-programma. De verwachtingen zijn - wat mij betreft - in allegeval al hoog gespannen.

Publicatie: woensdag 29 januari 2003 @ 20:48
Rubriek: Liedrecital

Recent RSS feed

Emöke Baráth in het Conservatorium

Wie herinnert zich Emöke Baráth nog ? Vier jaar geleden was ze finaliste van de Elisabethwedstrijd, maar ze viel niet in de prijzen. Gisteren was ze terug in Brussel voor een barokconcert in de vrij frisse concertzaal van het Brussels Muziekconservatorium.

Concert, 17-1-2018 17:24
0 opmerkingen

Tobias Berndt in het PSK

Oorspronkelijk zou Thomas E. Bauer gisteren een Bach-concert zingen in het PSK. Wegens ziekte moest hij afzeggen en werd hij vervangen door de bariton Tobias Berndt. Christoph Spering dirigeerde "Das Neue Orchester". Het programma bleef ongewijzigd met twee van de bekendste Bach-cantates voor solo-bas, en tussendoor Bachs Orkestsuite nr. 1 (BWV 1066).

Concert, 14-1-2018 8:59
0 opmerkingen

Hommage aan Alberto Zedda in Antwerpen

Alberto Zedda zou deze week 90 jaar geworden zijn. Het verjaardagsfeestje van Opera Vlaanderen werd een eerbetoon aan de vorig jaar overleden dirigent door negen zangers, het operakoor en dirigent Donato Renzetti. Voor de gelegenheid weken ze uit naar de Koningin Elisabethzaal.

Concert, 7-1-2018 10:17
2 opmerkingen

Januari 2018

De Munt opent het nieuwe jaar met een origineel tweeluik - Il prigioniero en Das Gehege - in een regie van Andrea Breth. Opera Vlaanderen speelt Falstaff in Gent. In Luik brengen ze een nieuwe productie van Carmen. In 2018 zijn er "ronde" verjaardagen van Gounod, Rossini, Debussy en Bernstein. De kans dat we veel Porpora of Lecocq te horen zullen krijgen, lijkt me dan weer vrij klein.

Toekomstmuziek, 1-1-2018 10:39
0 opmerkingen

Yevgenij Onegin in Dortmund

Yevgenij Onegin is één van mijn favoriete opera's. Voor mijn laatste voorstelling van 2017 keek ik dan ook uit naar de nieuwe productie in Dortmund... een slabakkende dirigent Gabriel Feltz gooide echter roet in het eten.

Opera, 31-12-2017 9:10
0 opmerkingen

Hamlet in Krefeld

Hamlet van Ambroise Thomas behoort tot de zelden opgevoerde Franse opera's. De opera van Krefeld brengt een mooie nieuwe productie van Helen Malkowsky met een middelmatige bezetting.

Opera, 30-12-2017 9:58
0 opmerkingen

Maria Stuarda in Duisburg

De Rheinoper van Duisburg brengt een nieuwe productie van Maria Stuarda in een regie van Guy Joosten. Het is niet zijn meest geďnspireerde creatie geworden...

Opera, 29-12-2017 9:45
0 opmerkingen

Rigoletto in Luik

Dit jaar geen eindejaarsoperette in Luik, maar een herneming van Rigoletto in de negentiende eeuwse enscenering van Stefano Mazzonis di Pralafera.

Opera, 27-12-2017 9:37
1 opmerking

Dialogues des Carmélites in de Munt

Dialogues des Carmélites behoort tot het Franse standaardrepertoire van de twintigste eeuw. Het was dan ook verrassend om te ontdekken dat de opera niet meer opgevoerd werd in de Munt sinds de Belgische creatie in 1959. Maar met de productie van Olivier Py en onder de muzikale leiding van Alain Altinoglu brengt de Munt meteen één van de beste Muntproducties van de afgelopen tien jaar...

Opera, 20-12-2017 16:58
11 opmerkingen

Falstaff in Antwerpen

Opera Vlaanderen haalt voor de eindejaarsperiode het ultieme meesterwerk van Verdi boven. De nieuwe productie van Falstaff is interessant, maar op vocaal vlak rammelt er vanalles.

Opera, 14-12-2017 8:38
13 opmerkingen