ti guarda dal Grande Inquisitor

Alcina in Amsterdam

In 2000 en 2003 regisseerde Pierre Audi een nieuwe productie van respectievelijk Tamerlano en Alcina in Drottningholm. Christophe Rousset dirigeerde er zijn ensemble Les Talens Lyriques. De Nederlandse Opera heeft nu deze twee producties naar Amsterdam gehaald, waar ze afwisselend gespeeld worden in de Amsterdamse Stadsschouwburg. Het podium van het Zweeds theater werd er volledig - inclusief de houten plankenvloer - nagebouwd.

FotoIk heb enkel de voorstelling van de "toveropera" Alcina meegemaakt en achteraf gezien is het misschien wel spijtig dat ik niet geprobeerd heb om ook kaarten te kopen voor de complementaire voorstelling van Tamerlano, want het is een prachtige voorstelling. Op de scène is er niets spectaculairs te zien. Om rekening te houden met wat er in de antieke zaal van Drottningholm kan en mag, bestaat de scène enkel uit die houten vloer, coulissen die voor het nodige perspectief zorgen en één stoel als rekwisiet.

De zangers lopen er rond in 18de-eeuwse kostuums volgens secuur uitgedachte patronen: lijnen, cirkels, diagonalen. Vaak duwt de ene zanger een andere weg, die dan na een soort pirouette op de grond valt. Het is allemaal heel choreografisch uitgedacht en ik heb de indruk dat enkel veelvuldig bekijken van deze enscenering alle geheimen van het hoe en waarom van de handelingen kan ontsluieren. Het resultaat is in allegeval schitterend... een klassiek voorbeeld van hoe een beperking van de mogelijkheden toch boeiend theater kan opleveren, zonder dat er allerlei video-projecties of naakte vrouwen voor nodig zijn.

FotoHet was vooral omwille van Christine Schäfer dat ik deze voorstelling wilde zien. A priori leek ze me geen voor de hand liggende keuze voor de rol van Alcina... maar zoals altijd slaagt ze er ook nu weer in om de uitdaging tot een goed einde te brengen. Haar eerste aria "Di', cor mio" begint nog twijfelend met een paar dunnere frases, maar nadien komt ze in haar gewone doen. In "Si, son quella, non più bella" bewijst ze nog maar eens wat voor een ongeëvenaarde klank-, kleur- en woordkunstenares ze is. Met elk woord drukt ze een bepaald gevoel uit. Zelfs met een coloratuur kan ze ontroeren. Haar groot moment is echter in het tweede bedrijf met "Ah ! mio cor ! schernito sei". Alhoewel Alcina eigenlijk de 'slechterik' is, voel je toch sympathie voor haar als ze met elke hartverscheurende 'Perchè' er weer een laagje wanhoop bijschildert. Ingela Bohlin zong Alcina's zuster Morgana. Ze klonk bij momenten als een opgekuiste, minder expressieve, mooier klinkende versie van Christine Schäfer... tegen het einde van de voorstelling groeien ze naar elkaar toe als tweelingszussen.

Alice Coote zat met een "fikse griep" en werd vanuit de orkestbak vervangen door Maite Beaumont (die trouwens momenteel ook La Marchesa Melibea in de Munt zingt), terwijl ze op scène vervangen werd door de regie-assistente. Beaumont was in het eerste bedrijf de heroïsche geliefde Ruggiero van Alcina. In het tweede bedrijf deed ze het een stuk rustiger aan. Marijana Mijanovic leek me op het einde een rare keuze voor Bradamante. Ze is één van die zangeressen met een ondefinieerbaar donker gekleurde stem. Zolang ze verkleed als haar eigen broer Ricciardo op zoek is naar haar Ruggiero is die viriele, mannelijke klank perfect. Maar als ze terug als vrouw verschijnt en met diezelfde klank begint te zingen, klinkt het raar... zelfs enigszins lachwekkend. Misschien dat het logischer geweest was als zij Ruggiero gezongen zou hebben.

Ondanks het feit dat het een barokopera is, is de kans groot dat deze productie op het einde van het seizoen in mijn top-tien gaat eindigen.

Publicatie: maandag 31 oktober 2005 @ 19:30
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen