ti guarda dal Grande Inquisitor

Pikovaya Dama in Hamburg

In tegenstelling tot Mathis der Maler, was de tweede opera die ik in Hamburg zag - Tchaikovsky's Pikovaya Dama - iets bekender. Het is al de derde productie die ik dit jaar van deze opera zie... en telkens vond de regisseur het nodig om aan het libretto te prutsen. In Hamburg was het Willy Decker die zich aan de Schoppenvrouw vergreep.

Hij maakt er een psychologisch drama van (niet echt verbazend) waarin werkelijkheid en fantasie door elkaar lopen, alles draait rond het kaartspel. De speelkaart is dan ook de Deckeriaanse rode draad in deze productie. Maar om alles te laten kloppen met zijn concept gebruikt hij de beproefde methodes, zoals op bepaalde momenten - wat er redelijk veel bleken te zijn - de boventiteling uit te schakelen en het creatief gebruik van de schaar.

Het begint al in de eerste scène. Normaal gezien, speelt die zich af in een park in St-Petersburg. Maar in deze productie speelt die zich af in een speelzaal. De kaarttafel is trouwens alomtegenwoordig... zelfs de Gravin sterft terwijl ze op die tafel ligt. In die "parkscène" wordt het koor sterk gereduceerd en het kinderkoor sneuvelt zelfs helemaal. Ook in de Lisa-Pauline-scène had ik de indruk dat er een en ander geknipt was, alhoewel Pauline bijvoorbeeld wel haar romanze mag zingen. Heel de "Pastorale" tijdens de balscène moet het uiteraard ook ontgelden. Maar daarna lijkt de opera redelijk ongeschonden te zijn.

Dat betekent nog niet dat Willy Decker zich geen verdere vrijheden veroorlooft. Op het einde van de balscène verschijnt de Gravin in plaats van Katharina de Grote (de tekst hadden ze vergeten te veranderen). Lisa springt ook niet in het Winterkanaal, maar maakt zich van kant met Hermanns revolver. Maar dat zijn slechts allemaal details.

Desalniettemin, als je abstractie kan maken van Deckers mutilaties - waar ik tot mijn eigen grote verbazing redelijk goed in slaagde - dan krijg je wel een mooie, intelligente en boeiende productie te zien. Zijn favoriete "kleuren" - zwart en grijs - domineren het decor en de kostuums. Het decor van Wolfgang Gussmann bestaat uit smalle wanden die heen en weer kunnen schuiven om zo een volledige muur te vormen, of een gang, of zelfs een geniaal bewegend labyrinth tijdens het eerste duet van Hermann en Lisa waarin ze elkaar verliezen. Ook een gigantisch protet van de jonge Gravin verschijnt vaak op cruciale momenten. Een van de mooiste momenten was de manier waarop hij het slotkoor ensceneerde. Hermann ligt dood op de speeltafel en dan klinkt vanuit de coulissen het koor, wat - heel passend - als een Russisch-orthodox mannenkoor klinkt. Het effect is adembenemend.

De bezetting werd aangevoerd door de Hermann van Robert Dean Smith. Alhoewel hij deze zomer de Bayreuther Tristan was, gaf hij mij toch niet de indruk van een grote Heldentenorstem te hebben. Zijn stem zit en klinkt wel goed en op geen enkel moment kwam hij in de problemen. Zijn geliefde Lisa werd gezongen door Elena Prokina, die vooral hartverscheurend was tijdens haar grote kanaalscène. Alfredo Daza verving Pavel Baransky als Jeletsky. Zijn rol valt of staat met zijn liefdesverklaring van het tweede bedrijf. Hij heeft wel een mooi hoogte, maar hij klinkt wat te donker en te bas-baritonaal om goed te zijn.

Tenslotte moet ook de Tomski van Egils Silins vermeld worden, al is het maar omdat hij op het einde van het seizoen Wotan gaat zingen in de Vlaamse Opera (en dit jaar nog Holländer in de Munt). Als Tomski was hij in allegeval al overtuigend. Hij heeft een mooie en expressieve lyrische bas. Zijn ballade was een van de weinige momenten dat de rillingen echt over mijn rug liepen. Maar of zijn onbetwistbare kwaliteiten ook geschikt zijn voor Wotan, is af te wachten...

Publicatie: zondag 23 oktober 2005 @ 21:38
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen