ti guarda dal Grande Inquisitor

Medea in Parijs

De tweede voorstelling die Toulouse naar het Théâtre du Châtelet bracht, is Cherubini's Medea. Het is een van die werken die Callas in de jaren '50 opdiepte als vehikel voor haar dramatische talenten. Sindsdien is de opera nauwelijks nog opgevoerd omdat je toch een zangeres van dat kaliber nodig hebt. Op zich is de opera niet zo interessant. Het is pas als Medea ten tonele verschijnt dat de opera op gang komt... het eerste half uur is dan ook redelijk slaapverwekkend.

Het scènebeeld is eenvoudig gehouden met wat klassiek aandoende trappen en poorten. De regisseur Yannis Kokkos heeft daarin een zeer statische regie bedacht met een koor dat opkomt en dan blijft stilstaan, Medea die regelmatig over de grond kruipt, enz. Op zich is dat allemaal zo erg niet als je over een paar opwindende zangers beschikt.

FotoAnna Caterina Antonacci is zo'n opwindende zangeres, tenminste... als ze geen laryngitis heeft, wat gisteren het geval was. Ze hebben dan in extremis ene Irene Ratiana overgevlogen uit Italië om haar te vervangen. Antonacci speelde de rol wel en sprak ook de paar gesproken lijnen in het tweede bedrijf, maar Ratiana zat op een stoel aan de rand van het podium om de partij te zingen. Ratiana heeft een redelijk dramatische stem maar ze klinkt niet altijd even zuiver en haar inzetten waren ook niet altijd juist. Maar dat laatste is enigszins te begrijpen, ondanks het feit dat ze een persoonlijke dirigent naast haar had zitten om haar door de partituur te leiden.

De rest van de bezetting leek wel tweede keus. Giuseppe Gipali, die de rol van Giasone zong, zingt wel mooi, maar heeft een veel te kleine stem die constant ergens vanachter in het klankbeeld hangt. Annamaria Dell'Oste wisselt de rol van Glauce af met die van Lisette in La rondine (voor Lisette was trouwens oorspronkelijk Anne-Catherine Gillet voorzien). Als Lisette kon ze wel overtuigen, maar de rol van Glauce vraagt iets meer elegantie. Giorgio Giuseppini, die Creonte zong in plaats van de aangekondigde Ildebrando D'Arcangelo, blinkt vooral uit door constant forte te zingen. En zelfs Sara Mingardo (Neris) leek te lijden onder Antonacci's ziekte. Ze klonk vaak schel, maar haar wiegenlied uit het tweede bedrijf was wel goed en eigenlijk het mooiste moment van de hele voorstelling.

En aangezien een ongeluk nooit alleen komt, werd de voorstelling ook nog geplaagd door allerlei technische problemen waardoor de pauzes langer duurden dan de bedrijven zelf. Het is allemaal niet bevorderlijk voor de continuïteit en de inleving in de voorstelling. Er was uiteraard wel veel heirkracht in het spel, maar alles bij elkaar was het toch een zeer teleurstellende voorstelling.

Publicatie: woensdag 6 juli 2005 @ 15:32
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen