ti guarda dal Grande Inquisitor

Bernarda Fink op de Schubertiade

Een paar jaar geleden werd Bernarda Fink als liedzangeres 'ontdekt' op de Schubertiade en sindsdien heeft ze in die hoedanigheid ook naam gemaakt in de rest vn de wereld. Voor dit jaar op de Schubertiade Schwarzenberg heeft ze een - voor haar - nieuw programma samengesteld met o.a. de Eichendorff-Liederkreis van Schumann.

Het feit dat ze heel de tijd de partituur in de buurt had, was al een indicatie dat het programma nog een 'work in progress' was... iets wat eigenlijk niet zou mogen voor de Schubertiade. Op zich is die partituur niet zo erg, als er niet ook nog andere aanwijzingen zouden geweest zijn van haar onzekerheid. Er waren net iets teveel foute inzetten, onzekere ritmes, verdraaide woorden en aarzelingen.

Het eerste Schumann-Lied "In der Fremde" begon nochtans veelbelovend: mooi gezongen en met de juiste dosering smart. Maar de rest van de Liederkreis werd op dezelfde een-dimensionale manier afgehandeld. "Intermezzo" werd bijvoorbeeld ook als een treurlied gezongen, terwijl het dat helemaal niet is... anders had Schumann het Clara-thema niet verwerkt in 'Dein Bildnis wunderselig' of in de herhaling van de eerste strofe het woord 'fröhlich' niet zo versierd. Hetzelfde gebeurt, op een kleinere schaal, aan het einde van "Auf einer Burg". Er was totaal geen contrast tussen de lijn 'Musikanten spielen munter' en de Heine-achtige wending '...und die schöne Braut, die weinet'. Enkel in "Waldesgespräch" verliet ze even haar treurnis in ruil voor een waanzinnige angst voor de Loreley. En ook in het slotlied "Frühlingsnacht" kon er even een glimlach af. De "Schmerzen und Pein"-dimensie heeft ze in allegeval al onder de knie... nu de andere dimensies nog.

Vooraleer ze Mahler aanpakte, zong ze nog zes Brahmsliederen, die een mooi contrast vormden met de Schumann-Liederkreis. In deze liederen toonde ze wel de speelse en kokette kant van liederen als "Vergebliches Ständchen" of "Der Gang zum Liebchen". Maar in "Das Mädchen spricht" rekent ze teveel op haar telkens wijzigende gelaatsuitdrukking om de pointes duidelijk te maken. Maar alles bij elkaar was dit nog de meest geslaagde liedgroep. De liederen Aus des Knaben Wunderhorn waren interpretatief wel in orde, maar moesten het net iets teveel ontgelden omwille van de eerder gemelde nog-niet-klaar-redenen.

Publicatie: zaterdag 18 juni 2005 @ 10:33
Rubriek: Liedrecital

Recent RSS feed

La favorite in Luik

Donizetti's La favorite behoort niet echt tot het ijzeren repertoire. Maar na de voorstelling bij het Beierse operafestival is het wel uitzonderlijk om in hetzelfde jaar een tweede productie mee te maken. Maar net zoals de Münchense liet ook de Luikse productie te wensen over.

Opera, 23-11-2017 21:52
1 opmerking

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen