ti guarda dal Grande Inquisitor

La traviata in Alden-Biesen

De ZomerOpera voert elk jaar in juni een opera op - in open lucht - op de binnenkoer van de waterburcht van de Landcommanderij Alden-Biesen. Het repertoire bestond tot nu toe uit komische opera's, maar dit jaar wagen ze zich aan het serieuzere werk met Verdi's La traviata.

De enscenering wordt uiteraard beperkt door de locatie. De decorelementen bestaan enkel uit een paar stoelen, een zetel (die ook dienst doet als Violetta's bed) en een bureautafel. Voor de rest wordt het kasteel zelf ook ingeschakeld als natuurlijk decor voor de twee balscènes. Frank Van Laecke voert een duidelijke regie zonder veel verrassingen. De rivaliteit tussen Alfredo en Barone Douphol wordt misschien wat te nadrukkelijk in de verf gezet. Enkel het slot is enigszins onverwacht... in plaats van "gewoon" te sterven, loopt Violetta met open armen en wapperend nachtkleed van het podium. En het feit dat Annina ook al de andere comprimario-rollen zingt, heeft waarschijnlijk budgettaire redenen en niet zozeer dramaturgische grondslagen.

Voor de drie hoofdrollen is een dubbele bezetting voorzien. De bezetting die ik hoorde, vond ik van een verrassend goed niveau.

Patrizia Zanardi kende wel een moeizaam begin als Violetta. In de eerder recitatiefachtige momenten was ze bijvoorbeeld onhoorbaar. Voor haar grote vuurwerkscène "E strano ... Sempre libera" beschikte ze niet over voldoende coloratuurtechniek. Er waren (uiteraard) geen trillers te horen, maar ook haar staccati waren smoezelig en elke aanzet van 'Gioire' plukt ze ook niet zomaar uit de lucht. Maar ze liet wel al een stevig laag register horen, wat me hoopvol stemde voor de rest van de opera. En inderdaad, eenmaal de horde van het eerste bedrijf genomen, werd ze met elke verdere scène beter, met een berustende "Dite alla giovine" als eerste hoogtepunt. Het dramatische derde bedrijf werd gekenmerkt door haar sterfscène. Het begon nochtans met een zwak gelezen "Tenesta la promessa", maar de daarop volgende "Addio del passato" was continu intens en eindigde met een gigantische crescendo op "O Dio". Heel die scène leek ze al in een andere wereld te vertoeven.

Haar Alfredo, Levent Gündüz, is van een ander kaliber. Hij heeft een onwaarschijnlijk mooi timbre, maar doet er nog niet genoeg mee. Wat me vooral stoorde, was dat hij de hoge noten zoveel mogelijk vermeed waardoor de rol wat van zijn élan verliest. Zijn cabaletta "O mio rimorso" werd zelfs volledig gecoupeerd. Dat zijn stem nog niet echt af is, is ook merkbaar aan het tweede bedrijf. Hij weet blijkbaar nog niet hoe hij zijn woede tegenover Violetta moet uitdrukken zonder zijn zanglijn te massacreren of op goed geluk een paar willekeurige noten te roepen. Het klinkt dramatisch, maar het is geen Verdi. Maar afgezien daarvan was hij een behoorlijke Alfredo.

Op interpretatief vlak was Henk Poort echter de meest interessante zanger. Zijn stem klinkt wat hezig en ruw, maar dat geeft wat authenticiteit aan de rol van Germont. De lange lijnen van "Pura siccome un angelo" werden naadloos uitgesponnen. Persoonlijk vind ik "Di Provenza il mar, il suol" een van de meest saaie baritonaria's die Verdi ooit geschreven heeft. Maar Henk Poort haalde er alles uit wat eruit te halen viel. Zowel de vastberadenheid van de vader die zijn dochter getrouwd wil zien, als een paar tedere momenten - Alfredo is nog altijd zijn zoon - wist hij treffend weer te geven in deze aria.

Publicatie: woensdag 8 juni 2005 @ 19:35
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Dietrich Henschel in de Munt

Vijf liederen voor en vijf liederen na de pauze was alles wat Dietrich Henschel gisteren zong in de Munt. Alles bij elkaar amper twintig minuten muziek... wat toch wel héél mager is voor een "liedrecital".

Liedrecital, 13-2-2018 17:04
3 opmerkingen

Petite Messe Solennelle in deSingel

Het is dit jaar een Rossini-jaar - hij overleed 150 jaar geleden - en deSingel begint dat jaar met een uitvoering van zijn Petite Messe Solennelle.

Oratorium, 10-2-2018 10:56
0 opmerkingen

Pelléas et Mélisande in Antwerpen

Pelléas et Mélisande behoort tot mijn absolute lievelingsopera's en ik keek dan ook vol verwachting uit naar de nieuwe productie bij Opera Vlaanderen. Het is een visueel mooie productie geworden, maar vocaal bleef ik toch enigszins op mijn honger zitten.

Opera, 3-2-2018 10:40
13 opmerkingen

Carmen in Luik

De Opera van Luik blijft volharden in de boosheid door ook lange opera's zoals Carmen pas om 20 uur te laten beginnen. Het werd bijgevolg weer een bijna-nachtvoorstelling, des te meer omdat de voorstelling met meer dan 20 minuten vertraging begon omdat het orkest moest wachten op de harpiste...

Opera, 31-1-2018 9:13
8 opmerkingen

Februari 2018

In februari staat vooral de nieuwe productie van Pelléas et Mélisande bij Opera Vlaanderen in de schijnwerpers. In Luik brengen ze met Le domino noir een rariteit. Bij de recitals kijk ik vooral uit naar Benjamin Appl die zijn Heimat-CD in het Brussels Conservatorium voorstelt.

Toekomstmuziek, 26-1-2018 18:03
0 opmerkingen

Simon Keenlyside in de Munt

Ze hadden al eerder moeten terugkeren naar de Munt, maar vorig seizoen hebben ze afgezegd. Vandaag waren Simon Keenlyside en Malcolm Martineau wel van de partij voor een gevarieerd liedrecital met liederen van Sibelius, Schubert, Wolf en Poulenc.

Liedrecital, 22-1-2018 23:15
2 opmerkingen

Il prigioniero en Das Gehege in de Munt

Il prigioniero en Das Gehege zijn twee eenakters van elk ongeveer drie kwartier lang die ik nog nooit gehoord had. De Munt brengt ze nu samen in een dramatisch tweeluik, geregisseerd door Andrea Breth en met Franck Ollu in de orkestbak.

Opera, 19-1-2018 17:00
3 opmerkingen