ti guarda dal Grande Inquisitor

Pikovaya Dama in Parijs

De voorstelling van Pikovaya Dama in de Bastille wankelt omwille van een "conceptuele" regie maar blijft wel overeind dankzij een sterke vocale bezetting. De regisseur Lev Dodin plaatst de opera in een gekkenhuis omdat hij blijkbaar liever Pushkin wil dienen dan Tchaikovsky... bij Pushkin wordt Hermann gek, Tchaikovsky laat hem zelfmoord plegen. Op zich is er niets mis met dat uitgangspunt, al is het ook niet echt origineel. De productie is trouwens een herneming uit 1999 en heeft daarvoor ook nog in Amsterdam gestaan.

De voorstelling begint met een lege scène met een ziekenbed waarin Hermann ligt. Alles wat volgt, wordt voorgesteld als een reeks flash-backs met Hermanns herinneringen. Lev Dodin heeft uiteraard ook een aangepaste synopsis geschreven om zijn concept te laten kloppen met de opera (of omgekeerd). Voor sommige scènes werkt dit wel. Ik denk bijvoorbeeld aan de openingsscène in het park van St-Petersburg, of aan de scène met de Gravin als ze - gekleed als een verpleegster - Hermann het geheim van de drie kaarten komt influisteren. Maar voor andere scènes wringt het, zoals de balscène, of de huiselijke scène met Lisa en Pauline waar Hermann eigenlijk niet aanwezig is en het dus ook geen deel kan uitmaken van zijn herinneringen. Alles kan natuurlijk verklaard worden door het als zijn fantasie te beschouwen, maar dat is wat al te gemakkelijk.

Het wordt pas echt problematisch als er ook muzikaal moet ingegrepen worden. Ik had soms de indruk dat de boventiteling creatief gebruikt werd om een ander passend te "vertalen"... ik weet uiteraard niet of de zangers ook effectief andere woorden in het Russisch zongen dan normaal. Om een of andere onduidelijke reden begint de opera ook met de muziek van de kanaalscène uit het derde bedrijf, maar dan zonder de zang van Lisa, als een pre-ouverture voor de eigenlijke ouverture.

Ook met het pastoraal intermezzo tijdens de balscène werd wat gerommeld. Voor de meerderheid van het publiek zullen de parallellen tussen het verhaaltje van Chloë, die moet kiezen tussen de oprechte Daphnis en de rijke Pluto, en de geschiedenis van Hermann wel duidelijk zijn. Maar Dodin gelooft waarschijnlijk niet in de intelligentie van een gemiddeld operapubliek en dus wil hij het wat explicieter maken... en dus zingt Hermann de rol van Chloë (!), Lisa zingt de rol van Daphnis en Pluto wordt gezongen door... de Gravin. Het is vermoedelijk omwille van dergelijke ingrepen dat de dirigent Gennadi Rozhdestvensky een deel boegeroep over zich heengekregen heeft, aangezien hij zijn taak van "verdediger van de componist" niet naar behoren vervuld heeft.

Maar veel - om niet te zeggen alles - werd goedgemaakt door de zangers. Hermann is zowat het visitekaartje van Vladimir Galuzin. Hij heeft de rol al over heel de wereld gezongen - zelfs in Luik - en zijn vertolking is puur genot. Onvermoeibaar vult zijn stem de zaal van de Bastille. Geen enkele nuance in het karakter van Hermann blijft onaangeroerd, ondanks de soms ongelukkige relatie met de andere zangers in deze productie. Hasmik Papian zingt een geëngageerde Lisa met veel stem, die constant mooi klinkt maar met veel minder variatie dan Galuzin, waardoor ze soms wat eentonig wordt. De Franse bariton Ludovic Tézier zong de rol van Hermanns riviaal Yeletski. Ik vind zijn kruimelige bariton fantastisch in het Franse repertoire, maar in het Russisch vind ik hem minder passen. Zijn grote "Gremin-aria" is mooi gezongen, maar ze mist de Russische expansieve lijn à la Hvorostovsky bijvoorbeeld. Nikolai Putilin was een boeiende, weliswaar droog klinkende Tomski. Als geheel wat het een sterke bezetting.

Publicatie: maandag 30 mei 2005 @ 10:32
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

La favorite in Luik

Donizetti's La favorite behoort niet echt tot het ijzeren repertoire. Maar na de voorstelling bij het Beierse operafestival is het wel uitzonderlijk om in hetzelfde jaar een tweede productie mee te maken. Maar net zoals de Münchense liet ook de Luikse productie te wensen over.

Opera, 23-11-2017 21:52
1 opmerking

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen