ti guarda dal Grande Inquisitor

I masnadieri in Luik

Verleden jaar heeft de Munt Verdi's I masnadieri concertant opgevoerd in het PSK. Gezien de vele scenewisselingen is het niet evident om deze opera scenisch te brengen. De Waalse Opera lost dit - zoals verwacht - op door een bijna-eenheidsdecor te gebruiken.

Foto

Alles speelt zich af in een soort landhuis met links en rechts twee marmeren trappen en bovenaan een overloop. Centraal staat een vleugelpiano op het podium. Voor de tweede laatste bedrijven staat alles op instorten; de piano is een poot kwijt, de deuren zijn scheefgezakt, de balustrade is afgebroken, ... Enkel voor de korte eerste scène hebben ze een totaal ander decor (een bibliotheek) gebouwd. In dit decor is het niet evident om de buitenscènes uit te beelden. Maar dan worden de deuren opengegooid en stroomt er geel-oranje licht binnen of komen er bladeren binnengewaaid. Het is allemaal niet echt overtuigend, maar wel redelijk praktisch.

De regie van Dieter Kaegi bevat geen speciale verrassingen. Het meest "extreme" is waarschijnlijk de rolstoel, waaraan de oude vader Massimiliano gekluisterd is om hem wat hulpelozer te maken. De enige echte dramaturgische ingreep heeft betrekking op de rol van de priester Moser in het laatste bedrijf. Hij wordt voorgesteld als de jonge Massimiliano, die met twee kinderen - Carlo en Francesco - verschijnt. Dit klopt uiteraard langs geen kanten, maar het werkt wel omdat daardoor de nachtmerrie-scène van Francesco dramatisch uitgebouwd wordt tot een volledig tafereel waarbij de Moser-scène een hallucinaire uitbreiding wordt van de nachtmerrie.

Marcel Vanaud voegt met Francesco een nieuwe Verdi-baritonrol toe aan zijn repertoire. Het is een rol die hem goed ligt. Zijn stem klinkt zoals gewoonlijk wat wollig, maar het Verdi-gevoel is wel degelijk aanwezig. Minder geslaagd is de tenor Misha Didyk in de rol van Carlo. Hij produceert meestal onbegrijpelijk Italiaans, weliswaar met bakken squillo. Dat is bij momenten wel opwindend, maar gaat ook snel vervelen. Enkel in het duet van het derde bedrijf met Amalia verzacht zijn stem even en had ik het gevoel dat hij potentieel heeft... als hij nu eens wat stijllessen bij Carlo Bergonzi zou volgen, dan is er nog hoop.

Ik was wel zeer tevreden over Amarilli Nizza als Amalia. Haar loopjes zijn wel niet altijd even zuiver en in het eerste bedrijf klonk ze nog niet voldoende opgewarmd... Maar haar grote aria "Tu del mio Carlo al seno" en de aansluitende cabaletta "Carlo vive? O caro accento" in het tweede bedrijf waren voorbeeldig met veel nuances, een triller hier en daar en zelfs een messa di voce op het einde van de aria... en dat terwijl ze uitgestrekt op de piano met haar hoofd naar beneden lag.

Publicatie: woensdag 18 mei 2005 @ 18:37
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Der fliegende Holländer in Düsseldorf

De Holländer-productie van Adolf Dresen dateert al van 2000, maar ik had ze nog nooit gezien. Het is een tijdloze enscenering, ideaal voor een repertoirevoorstelling.

Opera, 21-6-2018 9:31
1 opmerking

Iris Hendrickx - French Opera Arias

De Belgische sopraan Iris Hendrickx heeft haar debuut-CD gelanceerd. Het is een collectie van Franse opera-aria's geworden, begeleid door Patrick Fournillier en het Orchestra Sinfonica di Milano Giuseppe Verdi.

CD's, 19-6-2018 21:05
4 opmerkingen

Ilker Arcayürek - Der Einsame

Als een jonge tenor zijn eerste Schubert-CD opneemt, dan is de verleiding groot om met Die schöne Müllerin te beginnen. De Weense tenor Ilker Arcayürek en de pianist Simon Lepper zijn iets origineler.

CD's, 18-6-2018 18:55
0 opmerkingen

Carolyn Sampson - A Soprano's Schubertiade

Ik heb de sopraan Carolyn Sampson enkel nog maar live in oratorium gehoord, nog nooit als liedzangeres. Ze heeft de afgelopen jaren wel al een aantal mooie lied-CD's opgenomen, vooral met Franse muziek. Nu waagt ze zich voor de eerste keer aan Schubert, ook nu weer met haar vaste pianist Joseph Middleton. Een fantastische CD!

CD's, 16-6-2018 16:05
0 opmerkingen

Hertog Blauwbaards burcht in de Munt

Het afgelopen Muntseizoen was een seizoen van tweeluiken en ook de laatste productie bestond uit twee werken. Voor de pauze was dat Bartoks opera Hertog Blauwbaards burcht en na de pauze De wonderbaarlijke mandarijn... een pantomime-ballet, dat in de productie van Christophe Coppens meer pantomime dan ballet was waarbij de overacting niet geschuwd werd.

Opera, 14-6-2018 17:15
0 opmerkingen

Macbeth in Luik

De Luikse Opéra sluit het seizoen af met Macbeth in een nieuwe productie van Stefano Mazzonis di Pralafera. Paolo Arrivabeni dirigeert de gebruikelijke "Franse" versie, inclusief het totaal overbodig heksenballet, maar wel met het slot van de eerste versie.

Opera, 13-6-2018 15:29
2 opmerkingen

La clemenza di Tito in Antwerpen

Het kan toch nog, zelfs bij Opera Vlaanderen... een productie die er gewoon mooi uitziet. Mozarts laatste opera La clemenza di Tito heeft daarenboven een degelijke bezetting meegekregen, geleid door dirigent Stefano Montanari.

Opera, 2-6-2018 10:18
7 opmerkingen

Juni en juli 2018

Zowel Opera Vlaanderen als De Munt eindigen het seizoen met een opera die dateert uit het begin van de 20ste eeuw, respectievelijk De Speler van Prokofiev en Hertog Blauwbaards burcht van Bartok. Ondertussen komt Leo Nucci nog eens naar Luik, deze keer voor Macbeth. En het Brussels Mozartiade-festival begint de zomer met Cosi fan tutte.

Toekomstmuziek, 31-5-2018 19:28
0 opmerkingen