ti guarda dal Grande Inquisitor

I masnadieri in Luik

Verleden jaar heeft de Munt Verdi's I masnadieri concertant opgevoerd in het PSK. Gezien de vele scenewisselingen is het niet evident om deze opera scenisch te brengen. De Waalse Opera lost dit - zoals verwacht - op door een bijna-eenheidsdecor te gebruiken.

Foto

Alles speelt zich af in een soort landhuis met links en rechts twee marmeren trappen en bovenaan een overloop. Centraal staat een vleugelpiano op het podium. Voor de tweede laatste bedrijven staat alles op instorten; de piano is een poot kwijt, de deuren zijn scheefgezakt, de balustrade is afgebroken, ... Enkel voor de korte eerste scène hebben ze een totaal ander decor (een bibliotheek) gebouwd. In dit decor is het niet evident om de buitenscènes uit te beelden. Maar dan worden de deuren opengegooid en stroomt er geel-oranje licht binnen of komen er bladeren binnengewaaid. Het is allemaal niet echt overtuigend, maar wel redelijk praktisch.

De regie van Dieter Kaegi bevat geen speciale verrassingen. Het meest "extreme" is waarschijnlijk de rolstoel, waaraan de oude vader Massimiliano gekluisterd is om hem wat hulpelozer te maken. De enige echte dramaturgische ingreep heeft betrekking op de rol van de priester Moser in het laatste bedrijf. Hij wordt voorgesteld als de jonge Massimiliano, die met twee kinderen - Carlo en Francesco - verschijnt. Dit klopt uiteraard langs geen kanten, maar het werkt wel omdat daardoor de nachtmerrie-scène van Francesco dramatisch uitgebouwd wordt tot een volledig tafereel waarbij de Moser-scène een hallucinaire uitbreiding wordt van de nachtmerrie.

Marcel Vanaud voegt met Francesco een nieuwe Verdi-baritonrol toe aan zijn repertoire. Het is een rol die hem goed ligt. Zijn stem klinkt zoals gewoonlijk wat wollig, maar het Verdi-gevoel is wel degelijk aanwezig. Minder geslaagd is de tenor Misha Didyk in de rol van Carlo. Hij produceert meestal onbegrijpelijk Italiaans, weliswaar met bakken squillo. Dat is bij momenten wel opwindend, maar gaat ook snel vervelen. Enkel in het duet van het derde bedrijf met Amalia verzacht zijn stem even en had ik het gevoel dat hij potentieel heeft... als hij nu eens wat stijllessen bij Carlo Bergonzi zou volgen, dan is er nog hoop.

Ik was wel zeer tevreden over Amarilli Nizza als Amalia. Haar loopjes zijn wel niet altijd even zuiver en in het eerste bedrijf klonk ze nog niet voldoende opgewarmd... Maar haar grote aria "Tu del mio Carlo al seno" en de aansluitende cabaletta "Carlo vive? O caro accento" in het tweede bedrijf waren voorbeeldig met veel nuances, een triller hier en daar en zelfs een messa di voce op het einde van de aria... en dat terwijl ze uitgestrekt op de piano met haar hoofd naar beneden lag.

Publicatie: woensdag 18 mei 2005 @ 18:37
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen