ti guarda dal Grande Inquisitor

La Wally in Düsseldorf

Catalani's La Wally is zo'n één-aria-opera uit de verismo-periode die zo goed als nooit (meer) opgevoerd wordt. Maar als de Deutsche Oper am Rhein dan toch een nieuwe productie maakt, dan is dat reden genoeg om er eens voor naar Düsseldorf te trekken.

Het pseudo-eenheidsdecor bestaat uit twee elkaar kruisende loopbruggen - één van links naar rechts, de andere van boven de orkestbak hoog oplopend naar achteraan de scène - met daartussen paardenmolens. Binnen de prosceniumboog was een tweede proscenium gebouwd met ingebouwde lampjes. Ik veronderstel dat die kermistoestanden het volkse karakter van het Tiroolse dorp moeten voorstellen. Maar waarom er ook een (kleinere) paardenmolen op de Murzoll-gletsjer in het laatste bedrijf staat, ontgaat me enigszins. Het nadeel van dit decor is wel dat de zangers en het koor slecht hoorbaar zijn als ze achter die verkleinde prosceniumboog staan.

De regisseur Nicolas Joël wil - naar eigen zeggen - de opera vooral beschouwen als een één-tegen-allen-productie, waarbij Wally het opneemt tegen de rest van de maatschappij. Dat komt onder andere tot uiting in de kostuums. Iedereen draagt zwarte kostuums die op Tiroler Tracht geïnspireerd zijn, behalve Wally. Haar garderobe bestaat uit een bruidsjurk, lange avondkledij en een bontmantel. De "valzer del bacio" is ook geen speelse dans, maar een voyeuristische scène waarbij heel het dorp toekijkt of Hagenbach een kus kan stelen van Wally. Alles bij elkaar is het geen bijster interessante productie, maar ze werkt ook niet echt op mijn zenuwen.

Wat wel op mijn systeem werkte, was het orkest. De dirigent Alexander Joel wilde precies eens uittesten hoe luid de Düsseldorfer Symphoniker kon spelen. Op een paar uitzonderingen na - het intermezzo voor het derde bedrijf bijvoorbeeld - werden alle nuances weggeblazen. De zangers moesten uiteraard ook tegen dat orkestraal geweld opboksen. Voor de tenor Aleksandrs Antonenko (Hagenbach) kwam dat waarschijnlijk goed uit, want veel verder dan brullen komt hij niet. Ook Boris Statsenko (Gellner) staat constant te forceren om gehoord te worden.

Morenike Fadayomi was zowat de enigste die zich niet liet doen door het orkest. Zij heeft de spinto-kleuren voor Wally en zingt haar "Ebben ... Ne andrò lontana" met voldoende nuancering. Maar om een echte spinto-stem te zijn, heeft ze niet voldoende kracht in het lage register. Verder doorspekt ze haar interpretatie af en toe met veristisch Sprechgesang of zwak waanzinnig gelach. Dat laatste is - volgens het programmaboek - op vraag van de dirigent omdat hij het lachen dat Catalani gecomponeerd had niet "natuurlijk" genoeg vond. Maar hij heeft blijkbaar geen problemen met een Wally die in onderjurk en op blote voeten over de Murzoll-gletsjer loopt.

Publicatie: maandag 16 mei 2005 @ 22:19
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

La favorite in Luik

Donizetti's La favorite behoort niet echt tot het ijzeren repertoire. Maar na de voorstelling bij het Beierse operafestival is het wel uitzonderlijk om in hetzelfde jaar een tweede productie mee te maken. Maar net zoals de Münchense liet ook de Luikse productie te wensen over.

Opera, 23-11-2017 21:52
1 opmerking

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen