ti guarda dal Grande Inquisitor

The turn of the screw in De Munt

"Twee kopen, één betalen." Dat moeten ze bij de Munt gedacht hebben toen ze Luc Bondy engageerden om Boesmans Julie te regisseren... en er zijn Aix-enscenering van The turn of the screw bijkregen. Ik kan anders niet begrijpen waarom ze de productie van Keith Warner uit 1998 niet hernomen hebben. Niet dat er iets mis is met met de enscenering van Bondy, maar een operahuis dat zich twee producties van een relatief obscure opera kan veroorloven, moet wel bulken van het geld.

Foto

Maar zoals gezegd, de "nieuwe" productie is best wel in orde. Het decor is opgebouwd als een grote doos met in elkaar passende wanddelen. Die muren kunnen op verschillende manieren open en dichtschuiven, waardoor verschillende scènes gesuggereerd kunnen worden. De snelle scènewisselingen naar de speelkamer van Miles en Flora (aangevuld met een schommelpaard en wat kussens), de vijver waar Miss Jessel verschijnt, of een haast klinisch witte kamer (uit een gekkenhuis?) waar Quint en Jessel zich bevinden aan het begin van het tweede bedrijf kunnen op die manier efficiënt opgevangen worden.

Luc Bondy heeft verder een gedetailleerde regie uitgewerkt die goed in elkaar steekt. In het begin van de opera zit de gouvernante vooraan op de scene op een stoel en dankzij de belichting en de orkesteffecten lijkt het alsof ze in een trein zit die door een tunnel (of 's nachts) op weg is naar het landgoed. Verder wordt bijvoorbeeld ook het Malo-lied van Miles een soort mantra waarmee hij Quint kan oproepen. Ook de dood van Miles wordt heel mooi geënsceneerd waarbij Quint en de Gouvernante elk aan een kant van Miles trekken, tot hij dood in elkaar zakt.

Kortom, scenisch is het een geslaagde productie... maar het probleem is voor mij altijd de muziek van Britten. Ik moet nog altijd de eerste Brittencompositie tegenkomen die mij emotioneel kan raken. Zelfs de dood van Miles laat mij Oost-Siberisch koud. Dat is ongetwijfeld mijn verlies, maar gelukkig zijn er genoeg andere operacomponisten die me wel aanspreken.

Voor een deel was dat gisteren misschien ook te wijten aan de zangers. Elke keer als ik Mireille Delunsch hoor, is ze weer wat verder afgetakeld. Gisteren klonk ze lelijk, kleurloos en schraal. Voor de rol van een gouvernante zou dat misschien aanvaardbaar kunnen zijn. Alleen is het niet de bedoeling dat de kinderen afgeschrikt worden door deze Governess, daarvoor zorgen Jessel en Quint wel. Het is ook maar bij toeval dat je af en toe hoort dat ze iets Engelsachtigs zingt, een probleem dat ze gemeen heeft de Miss Jessel van Marie McLaughlin (terwijl ik van een Engelse zangeres toch beter zou verwachten). Hanna Schaer kan bij momenten wel een genuanceerde Mrs Grose zingen, maar op andere momenten begint ze onaanvaardbaar te brullen. Enkel de twee mannen - Olivier Dumait als de Proloog en Marlin Miller als Quint - stonden er vocaal. Ook de twee kinderen waren degelijk bezet met Ravi Shah (Miles) en Nazan Fikret (Flora).

Publicatie: vrijdag 1 april 2005 @ 17:45
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen