ti guarda dal Grande Inquisitor

The turn of the screw in De Munt

"Twee kopen, één betalen." Dat moeten ze bij de Munt gedacht hebben toen ze Luc Bondy engageerden om Boesmans Julie te regisseren... en er zijn Aix-enscenering van The turn of the screw bijkregen. Ik kan anders niet begrijpen waarom ze de productie van Keith Warner uit 1998 niet hernomen hebben. Niet dat er iets mis is met met de enscenering van Bondy, maar een operahuis dat zich twee producties van een relatief obscure opera kan veroorloven, moet wel bulken van het geld.

Foto

Maar zoals gezegd, de "nieuwe" productie is best wel in orde. Het decor is opgebouwd als een grote doos met in elkaar passende wanddelen. Die muren kunnen op verschillende manieren open en dichtschuiven, waardoor verschillende scènes gesuggereerd kunnen worden. De snelle scènewisselingen naar de speelkamer van Miles en Flora (aangevuld met een schommelpaard en wat kussens), de vijver waar Miss Jessel verschijnt, of een haast klinisch witte kamer (uit een gekkenhuis?) waar Quint en Jessel zich bevinden aan het begin van het tweede bedrijf kunnen op die manier efficiënt opgevangen worden.

Luc Bondy heeft verder een gedetailleerde regie uitgewerkt die goed in elkaar steekt. In het begin van de opera zit de gouvernante vooraan op de scene op een stoel en dankzij de belichting en de orkesteffecten lijkt het alsof ze in een trein zit die door een tunnel (of 's nachts) op weg is naar het landgoed. Verder wordt bijvoorbeeld ook het Malo-lied van Miles een soort mantra waarmee hij Quint kan oproepen. Ook de dood van Miles wordt heel mooi geënsceneerd waarbij Quint en de Gouvernante elk aan een kant van Miles trekken, tot hij dood in elkaar zakt.

Kortom, scenisch is het een geslaagde productie... maar het probleem is voor mij altijd de muziek van Britten. Ik moet nog altijd de eerste Brittencompositie tegenkomen die mij emotioneel kan raken. Zelfs de dood van Miles laat mij Oost-Siberisch koud. Dat is ongetwijfeld mijn verlies, maar gelukkig zijn er genoeg andere operacomponisten die me wel aanspreken.

Voor een deel was dat gisteren misschien ook te wijten aan de zangers. Elke keer als ik Mireille Delunsch hoor, is ze weer wat verder afgetakeld. Gisteren klonk ze lelijk, kleurloos en schraal. Voor de rol van een gouvernante zou dat misschien aanvaardbaar kunnen zijn. Alleen is het niet de bedoeling dat de kinderen afgeschrikt worden door deze Governess, daarvoor zorgen Jessel en Quint wel. Het is ook maar bij toeval dat je af en toe hoort dat ze iets Engelsachtigs zingt, een probleem dat ze gemeen heeft de Miss Jessel van Marie McLaughlin (terwijl ik van een Engelse zangeres toch beter zou verwachten). Hanna Schaer kan bij momenten wel een genuanceerde Mrs Grose zingen, maar op andere momenten begint ze onaanvaardbaar te brullen. Enkel de twee mannen - Olivier Dumait als de Proloog en Marlin Miller als Quint - stonden er vocaal. Ook de twee kinderen waren degelijk bezet met Ravi Shah (Miles) en Nazan Fikret (Flora).

Publicatie: vrijdag 1 april 2005 @ 17:45
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Dietrich Henschel in de Munt

Vijf liederen voor en vijf liederen na de pauze was alles wat Dietrich Henschel gisteren zong in de Munt. Alles bij elkaar amper twintig minuten muziek... wat toch wel héél mager is voor een "liedrecital".

Liedrecital, 13-2-2018 17:04
3 opmerkingen

Petite Messe Solennelle in deSingel

Het is dit jaar een Rossini-jaar - hij overleed 150 jaar geleden - en deSingel begint dat jaar met een uitvoering van zijn Petite Messe Solennelle.

Oratorium, 10-2-2018 10:56
0 opmerkingen

Pelléas et Mélisande in Antwerpen

Pelléas et Mélisande behoort tot mijn absolute lievelingsopera's en ik keek dan ook vol verwachting uit naar de nieuwe productie bij Opera Vlaanderen. Het is een visueel mooie productie geworden, maar vocaal bleef ik toch enigszins op mijn honger zitten.

Opera, 3-2-2018 10:40
13 opmerkingen

Carmen in Luik

De Opera van Luik blijft volharden in de boosheid door ook lange opera's zoals Carmen pas om 20 uur te laten beginnen. Het werd bijgevolg weer een bijna-nachtvoorstelling, des te meer omdat de voorstelling met meer dan 20 minuten vertraging begon omdat het orkest moest wachten op de harpiste...

Opera, 31-1-2018 9:13
8 opmerkingen

Februari 2018

In februari staat vooral de nieuwe productie van Pelléas et Mélisande bij Opera Vlaanderen in de schijnwerpers. In Luik brengen ze met Le domino noir een rariteit. Bij de recitals kijk ik vooral uit naar Benjamin Appl die zijn Heimat-CD in het Brussels Conservatorium voorstelt.

Toekomstmuziek, 26-1-2018 18:03
0 opmerkingen

Simon Keenlyside in de Munt

Ze hadden al eerder moeten terugkeren naar de Munt, maar vorig seizoen hebben ze afgezegd. Vandaag waren Simon Keenlyside en Malcolm Martineau wel van de partij voor een gevarieerd liedrecital met liederen van Sibelius, Schubert, Wolf en Poulenc.

Liedrecital, 22-1-2018 23:15
2 opmerkingen

Il prigioniero en Das Gehege in de Munt

Il prigioniero en Das Gehege zijn twee eenakters van elk ongeveer drie kwartier lang die ik nog nooit gehoord had. De Munt brengt ze nu samen in een dramatisch tweeluik, geregisseerd door Andrea Breth en met Franck Ollu in de orkestbak.

Opera, 19-1-2018 17:00
3 opmerkingen