ti guarda dal Grande Inquisitor

Laura Claycomb in De Munt

Als een hoge sopraan zoals Laura Claycomb een liedrecital geeft, dan is het altijd afwachten of de kleur van dat stemtype voldoende kan boeien in het liedgenre. In het recital dat ze samen met Iain Burnside gaf in de Munt, kon ze me enkel in het eerste deel echt overtuigen.

Het probleem is altijd welk repertoire gekozen wordt. Ze begon met vroege liederen van Debussy... wat een evidente keuze is. In de periode voor 1900 schreef Debussy een paar dozijn liederen voor zijn toenmalige maîtresse Marie-Blanche Vasnier, die toevallig een coloratuursopraan was. Uit die collectie koos Laura Claycomb Fête galante en vijf liederen Fêtes galantes pour Mme Vasnier. Drie van die liederen zou Debussy later herwerken tot de bekende cyclus Fêtes galantes I. Deze eerste versie is op sommige vlakken een stuk spectaculairder, zoals het slot van Fantoches. Laura Claycomb moest even op gang komen, maar vanaf Clair de lune begon de magie van Debussy zijn web te weven... met Apparition als een heel mooi slot.

Minder voor de hand liggend waren de liederen Chants de terre et de ciel van Olivier Messiaen. Ik ken Messiaen eigenlijk alleen van zijn opera "Saint-François d'Assise" en ben niet echt vertrouwd met zijn liedoeuvre. Ik weet niet wat het is, maar de klankwereld van Messiaen is een wereld die me om een of andere reden aanspreekt. De liederen die Laura Claycomb hier zingt, zijn bij momenten "typisch" Messiaen. Vooral in de piano zijn in de religieus getinte liederen, zoals Antienne de Silence of Minuit pile et face, de mystieke kleuren te horen van St-François. In de meer wereldse liederen, die hij "pour mon petit Pascal" (zijn zoontje) geschreven heeft, zijn echter ook andere invloeden te herkennen... jazzachtige momenten in Danse du bébé-Pilule of Debussiaanse begeleidingen in Arc-en-ciel d'innocence. De manier waarop Claycomb en - vooral niet te vergeten - Burnside deze liederen uitvoerden, maakten ze tot het hoogtepunt van de avond.

Na de pauze schakelden ze over op Amerikaanse liederen. In een interview vorige week in Brussel Deze Week verdedigde ze haar keuze als volgt:

Ik wil dit zingen omdat Amerika en Europa veel meer gemeen hebben dan dat ze verschillen. Amerika kun je leren begrijpen door zijn muziek. Zoals de tekst van "Lady of the Harbor", die verwijst naar de tekst op het vrijheidsbeeld. Niet omdat het mijn moedertaal is, maar omdat dit mijn cultuur is, hou ik ervan om dit te delen met het Brusselse publiek. Ik wil duidelijk maken dat Amerika niet zo ver af staat van jullie.

Dat klinkt natuurlijk wel boeiend, maar het blijft repertoire waarvoor ik helemaal niet warm kan lopen. Ook nu weer moest ik regelmatig het geeuwen onderdrukken. Daarna zong ze nog vier belcanto-liederen, die haar perfect zouden moeten liggen... gezien haar operarepertoire. Maar om een of andere reden vond ik dit ook niet geslaagd. Het kwam teveel over als een aantal buitensmijters die totaal niet pasten bij wat ze de rest van de avond gezongen had.

Als eerste bisnummer zong ze - bijna onvermijdelijk - Bernsteins Glitter and be gay. Dit wordt al te vaak als enkel maar een Amerikaanse coloratuuraria uitgevoerd. Maar Laura Claycomb wierp al haar acteertalent in de strijd om duidelijk te maken dat die aria heel wat meer is dan coloraturen die verbonden worden met recitatiefachtige stukken. Ze eindigde met Barbers Sure on this shining night.

Publicatie: zondag 6 maart 2005 @ 23:34
Rubriek: Liedrecital

Recent RSS feed

Benjamin Appl in het Paleis der Academiën

Oorspronkelijk zouden Benjamin Appl en James Baillieu hun liedrecital in het Brussels Conservatorium geven. Maar de staat van de zaal is ondertussen zodanig dat zelfs de artiesten beginnen te klagen en dus werd uitgeweken naar het Paleis der Academiën.

Liedrecital, 24-2-2018 22:40
0 opmerkingen

Maart 2018

Maart is de maand van het klara-festival, waar onder andere een concertante Pelléas et Mélisande in pianoversie op het programma staat. De Munt brengt het bekendste operatweeluik Cav-Pag en Opera Vlaanderen herneemt de Gürbaca-productie van Parsifal.

Toekomstmuziek, 24-2-2018 9:29
0 opmerkingen

Dietrich Henschel in de Munt

Vijf liederen voor en vijf liederen na de pauze was alles wat Dietrich Henschel gisteren zong in de Munt. Alles bij elkaar amper twintig minuten muziek... wat toch wel héél mager is voor een "liedrecital".

Liedrecital, 13-2-2018 17:04
3 opmerkingen

Petite Messe Solennelle in deSingel

Het is dit jaar een Rossini-jaar - hij overleed 150 jaar geleden - en deSingel begint dat jaar met een uitvoering van zijn Petite Messe Solennelle.

Oratorium, 10-2-2018 10:56
0 opmerkingen

Pelléas et Mélisande in Antwerpen

Pelléas et Mélisande behoort tot mijn absolute lievelingsopera's en ik keek dan ook vol verwachting uit naar de nieuwe productie bij Opera Vlaanderen. Het is een visueel mooie productie geworden, maar vocaal bleef ik toch enigszins op mijn honger zitten.

Opera, 3-2-2018 10:40
13 opmerkingen

Carmen in Luik

De Opera van Luik blijft volharden in de boosheid door ook lange opera's zoals Carmen pas om 20 uur te laten beginnen. Het werd bijgevolg weer een bijna-nachtvoorstelling, des te meer omdat de voorstelling met meer dan 20 minuten vertraging begon omdat het orkest moest wachten op de harpiste...

Opera, 31-1-2018 9:13
8 opmerkingen

Februari 2018

In februari staat vooral de nieuwe productie van Pelléas et Mélisande bij Opera Vlaanderen in de schijnwerpers. In Luik brengen ze met Le domino noir een rariteit. Bij de recitals kijk ik vooral uit naar Benjamin Appl die zijn Heimat-CD in het Brussels Conservatorium voorstelt.

Toekomstmuziek, 26-1-2018 18:03
0 opmerkingen