ti guarda dal Grande Inquisitor

Roman Trekel in De Munt

Het is eindelijk gelukt om Roman Trekel in De Munt te krijgen voor een recital. Bijna tien jaar geleden was hij voor de eerste keer hier voor een recital, toen verving hij de zieke Juliane Banse. Sindsdien was het eerder andersom. Twee jaar geleden zou hij Winterreise zingen, maar was ziek en werd vervangen door Matthias Goerne. Vorig jaar heeft hij Wolfram gezongen in Tannhäuser, maar enkel tijdens de premiere. En vandaag werden in de Munt briefjes uitgedeeld met de mededeling dat Roman Trekel verkouden was, maar dat hij toch zou zingen.

Aan kleine details was te merken dat er iets scheelde... zoals het bovenste deel van zijn stem dat soms wat schraler klonk, of de keuze om de lage optie te zingen van de Loreley-teksten in Waldesgespräch. Alleen tijdens het laatste lied van Schumanns Eichendorff-Liederkreis moest hij een weerbarstige kikker uit zijn keel verwijderen en begon hij Frühlingsnacht opnieuw.

Maar die details zijn gemakkelijk te vergeven, want de Schumann van een verkouden Roman Trekel klinkt nog altijd tien keer beter dan die van een niet-zieke Bostridge... om nog maar te zwijgen van zijn ongelooflijke adembeheersing. Met een voorbeeldige uitspraak en de nodige dynamiek leidt hij ons doorheen de natuurbeelden van Eichendorff. Een lied als Auf einer Burg is een pareltje van kleurschakeringen, dat begint met de ingeslapen ridder om te eindigen met het schrijnende slot van de wenende bruid. Daarvoor had hij al indruk gemaakt met zijn verstilde uitvoering van Mondnacht... een uitvoering waarbij je een speld kon horen vallen.

Datzelfde aangehouden piano-zingen haalt hij nog eens boven op het einde. Dan zong hij vijf liederen van Duparc. Extase was zo mogelijk nog intenser en na afloop duurde het verbazend lang vooraleer iemand durfde te kuchen. In een lied als Chanson triste of La vie antérieure bereikt hij wel nog niet de perfectie van José Van Dam, maar hij komt wel redelijk in de buurt. Zijn Franse uitspraak is trouwens verrassend goed, en dat voor een Duitser.

Tussendoor had hij ook nog het Opus 32 van Brahms gezongen. Ik vind Brahms zeker geen grote liedcomponist en dit Opus 32 is daar een goed voorbeeld van. Het enige interessante lied van deze negen liederen is het slotlied Wie bist du, meine Königin. De andere liederen hebben hier en daar wel een interessante melodie en meestal zelfs een veelbelovende piano-inleiding, maar dat wordt nooit echt uitgewerkt tot de perfectie die componisten als Schubert, Schumann of Wolf bereiken. Daarom dat ik altijd moeite heb om me tijdens die liederen te concentreren... zelfs als Roman Trekel ze zingt.

Ondanks zijn verkoudheid zong hij nog twee bisnummers. Hij ging verder met Duparc en diens Le manoir de Rosemonde en hij besloot met Schuberts An die Musik.

Publicatie: zondag 6 februari 2005 @ 23:28
Rubriek: Liedrecital

Recent RSS feed

Dietrich Henschel in de Munt

Vijf liederen voor en vijf liederen na de pauze was alles wat Dietrich Henschel gisteren zong in de Munt. Alles bij elkaar amper twintig minuten muziek... wat toch wel héél mager is voor een "liedrecital".

Liedrecital, 13-2-2018 17:04
3 opmerkingen

Petite Messe Solennelle in deSingel

Het is dit jaar een Rossini-jaar - hij overleed 150 jaar geleden - en deSingel begint dat jaar met een uitvoering van zijn Petite Messe Solennelle.

Oratorium, 10-2-2018 10:56
0 opmerkingen

Pelléas et Mélisande in Antwerpen

Pelléas et Mélisande behoort tot mijn absolute lievelingsopera's en ik keek dan ook vol verwachting uit naar de nieuwe productie bij Opera Vlaanderen. Het is een visueel mooie productie geworden, maar vocaal bleef ik toch enigszins op mijn honger zitten.

Opera, 3-2-2018 10:40
13 opmerkingen

Carmen in Luik

De Opera van Luik blijft volharden in de boosheid door ook lange opera's zoals Carmen pas om 20 uur te laten beginnen. Het werd bijgevolg weer een bijna-nachtvoorstelling, des te meer omdat de voorstelling met meer dan 20 minuten vertraging begon omdat het orkest moest wachten op de harpiste...

Opera, 31-1-2018 9:13
8 opmerkingen

Februari 2018

In februari staat vooral de nieuwe productie van Pelléas et Mélisande bij Opera Vlaanderen in de schijnwerpers. In Luik brengen ze met Le domino noir een rariteit. Bij de recitals kijk ik vooral uit naar Benjamin Appl die zijn Heimat-CD in het Brussels Conservatorium voorstelt.

Toekomstmuziek, 26-1-2018 18:03
0 opmerkingen

Simon Keenlyside in de Munt

Ze hadden al eerder moeten terugkeren naar de Munt, maar vorig seizoen hebben ze afgezegd. Vandaag waren Simon Keenlyside en Malcolm Martineau wel van de partij voor een gevarieerd liedrecital met liederen van Sibelius, Schubert, Wolf en Poulenc.

Liedrecital, 22-1-2018 23:15
2 opmerkingen

Il prigioniero en Das Gehege in de Munt

Il prigioniero en Das Gehege zijn twee eenakters van elk ongeveer drie kwartier lang die ik nog nooit gehoord had. De Munt brengt ze nu samen in een dramatisch tweeluik, geregisseerd door Andrea Breth en met Franck Ollu in de orkestbak.

Opera, 19-1-2018 17:00
3 opmerkingen