ti guarda dal Grande Inquisitor

Roman Trekel in De Munt

Het is eindelijk gelukt om Roman Trekel in De Munt te krijgen voor een recital. Bijna tien jaar geleden was hij voor de eerste keer hier voor een recital, toen verving hij de zieke Juliane Banse. Sindsdien was het eerder andersom. Twee jaar geleden zou hij Winterreise zingen, maar was ziek en werd vervangen door Matthias Goerne. Vorig jaar heeft hij Wolfram gezongen in Tannhäuser, maar enkel tijdens de premiere. En vandaag werden in de Munt briefjes uitgedeeld met de mededeling dat Roman Trekel verkouden was, maar dat hij toch zou zingen.

Aan kleine details was te merken dat er iets scheelde... zoals het bovenste deel van zijn stem dat soms wat schraler klonk, of de keuze om de lage optie te zingen van de Loreley-teksten in Waldesgespräch. Alleen tijdens het laatste lied van Schumanns Eichendorff-Liederkreis moest hij een weerbarstige kikker uit zijn keel verwijderen en begon hij Frühlingsnacht opnieuw.

Maar die details zijn gemakkelijk te vergeven, want de Schumann van een verkouden Roman Trekel klinkt nog altijd tien keer beter dan die van een niet-zieke Bostridge... om nog maar te zwijgen van zijn ongelooflijke adembeheersing. Met een voorbeeldige uitspraak en de nodige dynamiek leidt hij ons doorheen de natuurbeelden van Eichendorff. Een lied als Auf einer Burg is een pareltje van kleurschakeringen, dat begint met de ingeslapen ridder om te eindigen met het schrijnende slot van de wenende bruid. Daarvoor had hij al indruk gemaakt met zijn verstilde uitvoering van Mondnacht... een uitvoering waarbij je een speld kon horen vallen.

Datzelfde aangehouden piano-zingen haalt hij nog eens boven op het einde. Dan zong hij vijf liederen van Duparc. Extase was zo mogelijk nog intenser en na afloop duurde het verbazend lang vooraleer iemand durfde te kuchen. In een lied als Chanson triste of La vie antérieure bereikt hij wel nog niet de perfectie van José Van Dam, maar hij komt wel redelijk in de buurt. Zijn Franse uitspraak is trouwens verrassend goed, en dat voor een Duitser.

Tussendoor had hij ook nog het Opus 32 van Brahms gezongen. Ik vind Brahms zeker geen grote liedcomponist en dit Opus 32 is daar een goed voorbeeld van. Het enige interessante lied van deze negen liederen is het slotlied Wie bist du, meine Königin. De andere liederen hebben hier en daar wel een interessante melodie en meestal zelfs een veelbelovende piano-inleiding, maar dat wordt nooit echt uitgewerkt tot de perfectie die componisten als Schubert, Schumann of Wolf bereiken. Daarom dat ik altijd moeite heb om me tijdens die liederen te concentreren... zelfs als Roman Trekel ze zingt.

Ondanks zijn verkoudheid zong hij nog twee bisnummers. Hij ging verder met Duparc en diens Le manoir de Rosemonde en hij besloot met Schuberts An die Musik.

Publicatie: zondag 6 februari 2005 @ 23:28
Rubriek: Liedrecital

Recent RSS feed

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen