ti guarda dal Grande Inquisitor

Don Giovanni in Wenen

Dat Mozart al een tijdje meegaat in Wenen is aan vanalles te zien... ook aan de productie van Don Giovanni die door Franco Zeffirelli in 1972 geconcipieerd werd voor de Wiener Staatsoper. Maar met een sterbezetting (tenminste op papier) doet het er niet toe dat er kartonnen bomen naar beneden gelaten of triplexen balustrades op het podium geschoven worden. Alles werd door Seiji Ozawa in goede banen geleid; hij dirigeert trouwens de hele opera zonder partituur.

De Don Giovanni zelf is een nieuweling voor Wenen. Mariusz Kwiecien (sommigen herinneren hem misschien als Marcello in de Vlaamse Opera) is een jonge Don, die de rol heel overtuigend gestalte geeft. Hij bespeelt vooral de Don als edelman... wat - verrassing ! - dicht in de buurt komt van wat Mozart geschreven heeft. Dus voor een keer geen duivel, playboy, beest of verkrachter, maar een Don die ervan overtuigd is dat zijn status hem allerlei privileges geeft. Hij heeft een lichte bariton, die heel goed bij deze interpretatie past, ondanks het feit dat ik liever een stem hoor die meer bij het basregister aanleunt.

Edita Gruberova maakte een "diva appearance" als Donna Anna. Ze is een geliefde zangeres in Wenen en ze krijgt dan ook massa's sympathie-applaus. Na "Non mi dir" komt ze zelfs nog eens terug op scne omwille van het aanhoudende applaus. Die aria was op zich redelijk gezongen, maar zeker niet van die aard om zo'n reactie te krijgen, want haar stem stelt niet veel meer voor. De bovenste helft is nog redelijk goed; in dat register kan ze zelfs nog een indrukwekkende messa di voce produceren. Maar de andere helft is een rune. Vooral "Or sai chi l'onore" was pijnlijk waarbij ze allerlei truken uithaalde om haar gebrek aan legato, korte adem en onbestaande lage noten te camoufleren.

De rol van Zerlina vind ik meestal niet veel zaaks, en haar twee aria's mogen van mij meestal geknipt worden... maar niet in deze voorstelling. Om een of andere reden werd de aangekondigde Zerlina namelijk vervangen door niemand minder dan Angelika Kirchschlager. Zerlina's moeten het meestal hebben van ontwapende schattigheid, aangezien de doorsnee-soubrette meestal niet veel meer te bieden heeft. Maar wanneer iemand als Kirchschlager Zerlina zingt, dan wordt dat ineens een belangrijke rol. Want zij weet hoe ze een scene moet domineren en vormgeven, hoe ze met een knipoog het publiek op haar hand krijgt, of hoe ze een flutaria als "Batti, batti" toch interessant kan maken... al is het maar omdat die aria ineens een stuk beter klinkt met mezzo-kleuren.

Martina Serafin maakte ook haar debuut in de Staatsoper in de rol van Donna Elvira. En dat was geen onverdeeld succes. Ze heeft een grote stem waarmee ze als een olifant in een porseleinwinkel tekeer gaat. Haar coloraturen zijn onzuiver, enig gevoel voor Mozartstijl is ver te zoeken en er gaat nauwelijks gevoel van haar zang uit. Zelfs in "Mi tradi" was er geen enkele emotie voelbaar.

De andere zangers waren degelijk. Rainer Trost zong een elegante Don Ottavio met een subtiel versierde "Il mio tesoro". Toen ik de vorige keer Kwangchul Youn hoorde - als Sarastro op de RuhrTriennale - maakte hij geen grote indruk. Als Leporello is hij een stuk beter, maar blijft middelmatig.

Publicatie: vrijdag 14 januari 2005 @ 9:51
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar n ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

D vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als n van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen