ti guarda dal Grande Inquisitor

Tristan und Isolde in Düsseldorf

De voorstelling van Tristan und Isolde begon met een pantomime. Soldaat-matrozen krijgen het bevel een aantal matrozen, afgedekt met een zeil, te executeren. Tot ze realiseren dat ze op het punt staan om hun eigen vrienden dood te schieten, waarna zich tegen hun officieren keren... en dan begint de ouverture van de opera.

Het is een scène uit Eisensteins stille film uit 1925 Slagschip Potemkin. Daarmee is de toon gezet voor de regie van Werner Schroeter (het is een herneming uit 1998). Tristan en Isolde zijn ook matrozen op een oorlogsschip, waarvan König Marke de kapitein en Brangäne een van de officieren is. Er zit wel een idee achter de parallel tussen de muiterij op de Potemkin en de "muiterij" van Tristan tegenover König Marke. Alleen is het uitgangspunt of de aanleiding voor de muiterij totaal verschillend en vertoont slecht oppervlakkig overeenkomsten.

Een bijkomend probleem is dat hierdoor vooral de houding van Tristan en Isolde tegenover König Marke een veel belangrijkere rol lijkt te krijgen dan de liefde tussen Tristan en Isolde... voor zover er van liefde sprake is natuurlijk. Maar aangezien Tristan und Isolde op allerlei symbolische en mythische niveaus geïnterpreteerd kan worden en het toch een redelijk statisch stuk is, heb ik met een dergelijke benadering veel minder problemen dan met de toepassing van een non-sensicale enscenering op een opera als Jevgenij Onegin.

Voor het slot van de opera keren ze dan weer naar de Wagneriaanse beelden als een poort opengaat met een brandend vuur. Even dacht ik dat er een paard zou verschijnen waarmee Isolde zich in dat vuur zou storten.

FotoOm verschillende redenen stond Linda Watson in het centrum van de belangstelling. In de eerste plaats omdat ze een goede Isolde zingt, die zowel lyrische kwaliteiten als dramatische momenten in zich verenigt. Alleen tegen het einde van de voorstelling was ze ongeveer uitgezongen, waardoor ze tijdens haar Liebestod regelmatig platgewalst werd door het orkest. Maar de eerste twee bedrijven stond ze er. En de twee reden is, dat ze voor de voorstelling de titel van Kammersängerin mocht ontvangen van de Deutsche Oper am Rhein.

Iemand die op geen enkel moment problemen had met het orkest was Wolfgang Schmidt als Tristan. In het laatste bedrijf brult hij zich doorheen de partij. Hij heeft veel meer problemen met de intieme, zachtere passages. Het liefdesduet van het tweede bedrijf helpt hij eigenhandig helemaal om zeep door constant naast de toon te zingen. Een overdadig vibrato in het lage en middenregister vervolledigen het plaatje.

Bodo Brinkmann houdt zich ook niet bezig met subtiele interpretaties. Zijn Kurwenal is constant luid en lelijk, waardoor de scène met Tristan een competitie leek van "everything you can sing, I can sing louder". Daarnaast is Hans-Peter König (weeral!) de nobele, stemvaste en perfecte König Marke. Dalia Schaechter verving de aangekondigde - maar zieke - Brangäne. Gezien de omstandigheden zong ze een indrukwekkende voorstelling... een vergeefbare kortstondige black-out niet te na gesproken.

Publicatie: dinsdag 14 december 2004 @ 8:41
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Dietrich Henschel in de Munt

Vijf liederen voor en vijf liederen na de pauze was alles wat Dietrich Henschel gisteren zong in de Munt. Alles bij elkaar amper twintig minuten muziek... wat toch wel héél mager is voor een "liedrecital".

Liedrecital, 13-2-2018 17:04
3 opmerkingen

Petite Messe Solennelle in deSingel

Het is dit jaar een Rossini-jaar - hij overleed 150 jaar geleden - en deSingel begint dat jaar met een uitvoering van zijn Petite Messe Solennelle.

Oratorium, 10-2-2018 10:56
0 opmerkingen

Pelléas et Mélisande in Antwerpen

Pelléas et Mélisande behoort tot mijn absolute lievelingsopera's en ik keek dan ook vol verwachting uit naar de nieuwe productie bij Opera Vlaanderen. Het is een visueel mooie productie geworden, maar vocaal bleef ik toch enigszins op mijn honger zitten.

Opera, 3-2-2018 10:40
13 opmerkingen

Carmen in Luik

De Opera van Luik blijft volharden in de boosheid door ook lange opera's zoals Carmen pas om 20 uur te laten beginnen. Het werd bijgevolg weer een bijna-nachtvoorstelling, des te meer omdat de voorstelling met meer dan 20 minuten vertraging begon omdat het orkest moest wachten op de harpiste...

Opera, 31-1-2018 9:13
8 opmerkingen

Februari 2018

In februari staat vooral de nieuwe productie van Pelléas et Mélisande bij Opera Vlaanderen in de schijnwerpers. In Luik brengen ze met Le domino noir een rariteit. Bij de recitals kijk ik vooral uit naar Benjamin Appl die zijn Heimat-CD in het Brussels Conservatorium voorstelt.

Toekomstmuziek, 26-1-2018 18:03
0 opmerkingen

Simon Keenlyside in de Munt

Ze hadden al eerder moeten terugkeren naar de Munt, maar vorig seizoen hebben ze afgezegd. Vandaag waren Simon Keenlyside en Malcolm Martineau wel van de partij voor een gevarieerd liedrecital met liederen van Sibelius, Schubert, Wolf en Poulenc.

Liedrecital, 22-1-2018 23:15
2 opmerkingen

Il prigioniero en Das Gehege in de Munt

Il prigioniero en Das Gehege zijn twee eenakters van elk ongeveer drie kwartier lang die ik nog nooit gehoord had. De Munt brengt ze nu samen in een dramatisch tweeluik, geregisseerd door Andrea Breth en met Franck Ollu in de orkestbak.

Opera, 19-1-2018 17:00
3 opmerkingen