ti guarda dal Grande Inquisitor

Tristan und Isolde in Düsseldorf

De voorstelling van Tristan und Isolde begon met een pantomime. Soldaat-matrozen krijgen het bevel een aantal matrozen, afgedekt met een zeil, te executeren. Tot ze realiseren dat ze op het punt staan om hun eigen vrienden dood te schieten, waarna zich tegen hun officieren keren... en dan begint de ouverture van de opera.

Het is een scène uit Eisensteins stille film uit 1925 Slagschip Potemkin. Daarmee is de toon gezet voor de regie van Werner Schroeter (het is een herneming uit 1998). Tristan en Isolde zijn ook matrozen op een oorlogsschip, waarvan König Marke de kapitein en Brangäne een van de officieren is. Er zit wel een idee achter de parallel tussen de muiterij op de Potemkin en de "muiterij" van Tristan tegenover König Marke. Alleen is het uitgangspunt of de aanleiding voor de muiterij totaal verschillend en vertoont slecht oppervlakkig overeenkomsten.

Een bijkomend probleem is dat hierdoor vooral de houding van Tristan en Isolde tegenover König Marke een veel belangrijkere rol lijkt te krijgen dan de liefde tussen Tristan en Isolde... voor zover er van liefde sprake is natuurlijk. Maar aangezien Tristan und Isolde op allerlei symbolische en mythische niveaus geïnterpreteerd kan worden en het toch een redelijk statisch stuk is, heb ik met een dergelijke benadering veel minder problemen dan met de toepassing van een non-sensicale enscenering op een opera als Jevgenij Onegin.

Voor het slot van de opera keren ze dan weer naar de Wagneriaanse beelden als een poort opengaat met een brandend vuur. Even dacht ik dat er een paard zou verschijnen waarmee Isolde zich in dat vuur zou storten.

FotoOm verschillende redenen stond Linda Watson in het centrum van de belangstelling. In de eerste plaats omdat ze een goede Isolde zingt, die zowel lyrische kwaliteiten als dramatische momenten in zich verenigt. Alleen tegen het einde van de voorstelling was ze ongeveer uitgezongen, waardoor ze tijdens haar Liebestod regelmatig platgewalst werd door het orkest. Maar de eerste twee bedrijven stond ze er. En de twee reden is, dat ze voor de voorstelling de titel van Kammersängerin mocht ontvangen van de Deutsche Oper am Rhein.

Iemand die op geen enkel moment problemen had met het orkest was Wolfgang Schmidt als Tristan. In het laatste bedrijf brult hij zich doorheen de partij. Hij heeft veel meer problemen met de intieme, zachtere passages. Het liefdesduet van het tweede bedrijf helpt hij eigenhandig helemaal om zeep door constant naast de toon te zingen. Een overdadig vibrato in het lage en middenregister vervolledigen het plaatje.

Bodo Brinkmann houdt zich ook niet bezig met subtiele interpretaties. Zijn Kurwenal is constant luid en lelijk, waardoor de scène met Tristan een competitie leek van "everything you can sing, I can sing louder". Daarnaast is Hans-Peter König (weeral!) de nobele, stemvaste en perfecte König Marke. Dalia Schaechter verving de aangekondigde - maar zieke - Brangäne. Gezien de omstandigheden zong ze een indrukwekkende voorstelling... een vergeefbare kortstondige black-out niet te na gesproken.

Publicatie: dinsdag 14 december 2004 @ 8:41
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen