ti guarda dal Grande Inquisitor

Mozart Concertaria's in De Munt

Toen ik acht jaar geleden voor de eerste keer de productie Un moto di gioia zag, heb ik een paar keer op het punt gestaan om de voorstelling te verlaten. Bij de huidige herneming was dat niet het geval. Vooral omdat de drie bleitmomenten, die me vorige keer mateloos op mijn zenuwen werkten, deze keer uitgevoerd werden door dansers die, ofwel meer smaak, ofwel minder stem hebben.

Het gevolg was dat ik deze keer redelijk comfortabel naar de concertaria's, die door drie sopranen gezongen werden, heb kunnen luisteren. Het gehuppel van de Rosas-dansers nam ik er dan maar bij...

Een nieuwe naam voor mij is Paola Cigna... en ze is meteen de minste van de drie. Ze had wel de bijna onmogelijke opdracht om "Vorrei spiegarvi" te zingen. Het was pijnlijk dat ze de sprongen naar de stratosfeer keer op keer miste en bij het terugkeren ook niet altijd juist terecht kwam. Het zou niet mogen, maar gezien de moeilijkheidsgraad van deze aria, is het nog enigszins te begrijpen. Maar wat me een stuk minder aanstond, is dat haar stem iets heeft waardoor ik de indruk had dat ze bijvoorbeeld "Per pietà, bell' idol mio" volledig onder de toon zong. Tijdens een paar unisono-momenten met het orkest bleek dat wel niet het geval te zijn, maar die indruk bleef... heel vreemd.

Annette Dasch heeft al eerder Mozart gezongen, zoals Fiordiligi in de Vlaamse Opera of Il re pastore in De Munt. Maar ze kan me nog altijd niet overtuigen. "Ch'io mi scordi di te" doet me totaal niets en "Ah, lo previdi" klinkt ook allemaal hetzelfde. Ze begint wel stilaan beter te worden maar ze is er nog niet.

Maar gelukkig is er Olga Pasichnyk. Zij zingt de twee andere sopranen zonder problemen naar huis. Bij haar horen we tenminste echte piano's (en niet dat stemloze gedoe zoals bij Annette Dasch) en juiste trillers (die niet blijven haperen zoals bij Paola Cigna). Aangezien zij zich niet over technische problemen moet bekommeren, staat zij ook interpretatief het sterkst. In "Vado, ma dove ?" drukt ze schitterend de smart uit. In die aria laat ze ook een mooi echo-effect horen op 'che dubitar mi fa'. Het feit dat hierna de eerste bleitscène volgde, kon ik zelfs nog enigszins begrijpen. Maar Pasichnyks hoogtepunt was de aria "Bella mia fiamma", waarin ze het afscheid van de geliefde tot in de perfectie vertolkt.

Conclusie... de voorstelling was minder erg dan ik gevreesd had. Maar als ze die bleitscènes eruit zouden laten, dan zou het zelfs scenisch nog een goede voorstelling kunnen worden.

Publicatie: donderdag 11 november 2004 @ 23:45
Rubriek: Concert

Recent RSS feed

Benjamin Appl in het Paleis der Academiën

Oorspronkelijk zouden Benjamin Appl en James Baillieu hun liedrecital in het Brussels Conservatorium geven. Maar de staat van de zaal is ondertussen zodanig dat zelfs de artiesten beginnen te klagen en dus werd uitgeweken naar het Paleis der Academiën.

Liedrecital, 24-2-2018 22:40
0 opmerkingen

Maart 2018

Maart is de maand van het klara-festival, waar onder andere een concertante Pelléas et Mélisande in pianoversie op het programma staat. De Munt brengt het bekendste operatweeluik Cav-Pag en Opera Vlaanderen herneemt de Gürbaca-productie van Parsifal.

Toekomstmuziek, 24-2-2018 9:29
0 opmerkingen

Dietrich Henschel in de Munt

Vijf liederen voor en vijf liederen na de pauze was alles wat Dietrich Henschel gisteren zong in de Munt. Alles bij elkaar amper twintig minuten muziek... wat toch wel héél mager is voor een "liedrecital".

Liedrecital, 13-2-2018 17:04
3 opmerkingen

Petite Messe Solennelle in deSingel

Het is dit jaar een Rossini-jaar - hij overleed 150 jaar geleden - en deSingel begint dat jaar met een uitvoering van zijn Petite Messe Solennelle.

Oratorium, 10-2-2018 10:56
0 opmerkingen

Pelléas et Mélisande in Antwerpen

Pelléas et Mélisande behoort tot mijn absolute lievelingsopera's en ik keek dan ook vol verwachting uit naar de nieuwe productie bij Opera Vlaanderen. Het is een visueel mooie productie geworden, maar vocaal bleef ik toch enigszins op mijn honger zitten.

Opera, 3-2-2018 10:40
13 opmerkingen

Carmen in Luik

De Opera van Luik blijft volharden in de boosheid door ook lange opera's zoals Carmen pas om 20 uur te laten beginnen. Het werd bijgevolg weer een bijna-nachtvoorstelling, des te meer omdat de voorstelling met meer dan 20 minuten vertraging begon omdat het orkest moest wachten op de harpiste...

Opera, 31-1-2018 9:13
8 opmerkingen

Februari 2018

In februari staat vooral de nieuwe productie van Pelléas et Mélisande bij Opera Vlaanderen in de schijnwerpers. In Luik brengen ze met Le domino noir een rariteit. Bij de recitals kijk ik vooral uit naar Benjamin Appl die zijn Heimat-CD in het Brussels Conservatorium voorstelt.

Toekomstmuziek, 26-1-2018 18:03
0 opmerkingen