ti guarda dal Grande Inquisitor

La Grande-Duchesse de Gérolstein in Parijs

Het duo Marc Minkowski en Laurent Pelly zetten hun werk verder om het Offenbachrepertoire te rehabiliteren. Verleden jaar hernam het Théâtre du Châtelet hun productie van La belle Hélène en momenteel staat La Grande-Duchesse de Gérolstein op het programma met een vergelijkbare bezetting.

Laurent Pelly heeft er een verrassend donkere enscenering van gemaakt. De oorlog is nooit ver weg en zelfs de appartementen van de Grande-Duchesse hebben iets lugubers, alsof ze in een spookkasteel woont. Maar de boel wordt opgevrolijkt door de (enkel mannelijke) dansers die bijvoorbeeld gekleed als soldaten de can-can dansen, of tijdens het regimentslied een droog waterballet opvoeren zoals in een muziekfilm uit de jaren '40.

De titelrol wordt - uiteraard - gezongen door Felicity Lott. De wispelturige Grande-Duchesse, die de soldaat Fritz promoveert tot generaal omdat ze even verliefd op hem wordt, maar hem even snel weer degradeert als hij liever met zijn Wanda trouwt, is perfect voor haar. Smachten, zwijmelen en knipogen doet ze zoals niemand anders. Spijtig genoeg begint haar leeftijd hoorbaar te worden, vooral in het eerste bedrijf. Maar ze weet dat handig te ondervangen door ontbrekende noten een dramatische invulling te geven. Maar anderzijds is er niets aan te merken op "Dites-lui", en haar uitstraling en présence blijven uniek.

Fritz werd gezongen door Bernard Richter (hij alterneert met Yann Beuron). Hij heeft een mooie stem met een stevige en goede - zij het niet altijd even juiste - hoogte. Maar het is François Le Roux die de show steelt als een geniaal-groteske Général Boum. Zijn "Pif, paf, pouf" uit het eerste bedrijf zit twaalf uur later nog altijd in mijn hoofd. Wie hem enkel kent als "serieuze" liedvertolker, zal onder de indruk zijn van zijn komische talenten. De zwakke schakel in het geheel is Sandrine Piau als Fritz' geliefde Wanda. Ze heeft een prutsstem die nauwelijk hoorbaar is. De meeste scènes waarin zij optreedt - en dan vooral het "liefdesduet" met Fritz in het eerste bedrijf - vallen plat.

Maar er zijn nog wel een paar andere platte scènes... maar daar is vooral Minkowski schuldig aan. Hij heeft namelijk het idee opgevat om de oerversie op te voeren die enkel tijdens de première in 1867 te horen is geweest. Voor de volgende voorstellingen had Offenbach sommige scènes aangepast, ingekort of weggeknipt omdat ze niet in de smaak vielen van het publiek. Ik veronderstel dat Minkowski eens wou uitproberen of de Parijse smaak na bijna 140 jaar enigszins veranderd is. Nu, wat mij betreft, hadden al die geknipte stukken er niet terug in gemoeten. De finale van het tweede bedrijf met "Le carillon de ma grand-mère" duurt bijvoorbeeld veel te lang, en de hele samenzweerderscène is ook niet het sterkste onderdeel.

Deze productie komt nog eens terug in december en dan wordt ze ook opgenomen op DVD (en ik vermoed ook op CD). En de opvoering van 26 december wordt live uitgezonden door France 2 en France Musiques.

Publicatie: woensdag 20 oktober 2004 @ 14:21
Rubriek: Operette

Recent RSS feed

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen