ti guarda dal Grande Inquisitor

Lohengrin in de Munt (2/2)

De nieuwe Lohengrin-productie heeft voor de vier protagonisten twee bezettingen. Gisteren hoorde ik de eerste bezetting. Die is beduidend beter dan de tweede bezetting, al zijn er toch nog een paar zwakke punten.

Foto
Heinrich, Lohengrin, Elsa (foto © Baus)

Eric Cutler zong vroeger vooral het lyrische belcanto-repertoire, maar de laatste jaren waagt hij zich ook aan het iets zwaardere repertoire. Persoonlijk ben ik nog niet overtuigd dat het de goede weg is. Zijn Lohengrin heeft jeugdigheid en zijn stem klinkt overwegend mooi. Maar hij boetseert teveel alle medeklinkers: daarmee scoort hij op het vlak van verstaanbaarheid, maar het leidt ook tot een verkapte frasering die me na verloop van tijd enerveert. Voor de dramatischere momenten, zoals in het tweede bedrijf of het einde van "In fernem Land", schiet hij nog te kort. Het klinkt bij momenten geforceerd, waardoor hij geen ruimte meer heeft om te interpreteren en al zijn aandacht nodig heeft om de noten gezongen te krijgen.

Andrew Foster-Williams is een gedeeltelijke misbezetting als Telramund en komt op geen enkel moment zelfs maar in de buurt van Thomas Jesatko. Zijn aanklacht in het eerste bedrijf gaat nog goed, tot "Hier steh ich, hier mein Schwert!" meer gewicht vraagt en dan is hij verloren. De kleur verdwijnt uit zijn stem en hij komt nog moeilijk door het orkest. Het hele tweede bedrijf slabakt hij zo tussen de lyrische en dramatische momenten.

Ik heb daarentegen wel volop kunnen genieten van de twee vrouwenrollen. Ingela Brimberg zingt een uitstekende Elsa. Haar droom had misschien nog wat meer sfeer mogen hebben, maar de rest van de avond staat ze er en bewijst ze dat ze thuishoort in het jeugdige Wagnervak. In het tweede bedrijf blijft ze moeiteloos overeind in de confrontatie met Ortrud.

Tegenover Elena Pankratova is overeind blijven geen sinecure. Ze zingt zowat iedereen van de scène. Zelfs als ze piano zingt, voel je al het potentieel dat ze nog in reserve heeft. Op het moment dat ze haar verleiding van Elsa begint met een fenomenale messa di voce op "Elsa!" lopen de rillingen over mijn rug. Daarnaast heeft ze een onwaarschijnlijke podium-présence. In het eerste bedrijf heeft ze bijvoorbeeld heel weinig te zingen, maar toch zuigt ze alle aandacht naar zich toe zoals alleen de hele groten dat kunnen...

Publicatie: vrijdag 27 april 2018 @ 11:39
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Amsterdam 2018-2019

Binnenkort begint het operaseizoen weer. Hoog tijd om eens over de grens te kijken naar wat in het buitenland te beleven zal zijn. Amsterdam is eerst aan de beurt, met de voorstellingen in het Muziektheater en het Concertgebouw.

Toekomstmuziek, 18-8-2018 15:29
1 opmerking

Klemens Sander - Das lyrische Intermezzo

Tot ongeveer tien jaar geleden had men in Brussel een reeks "Muziek en Poëzie", waarin liederen gezongen en gedichten voorgedragen werden. De recente CD "Das lyrische Intermezzo" van de bariton Klemens Sander, de pianiste Uta Sander en de acteur Cornelius Obonya had perfect in die reeks gepast.

CD's, 11-8-2018 17:08
0 opmerkingen

Andrè Schuen - Wanderer

Een paar maanden geleden dacht ik nog dat de recente CD van Carolyn Sampson dé Schubert-opname van het jaar zou worden... en dan verschijnt Wanderer met bariton Andrè Schuen en pianist Daniel Heide. Het is een overdonderend mooie CD, niet in het minst omwille van de intelligente opbouw.

CD's, 6-8-2018 19:05
0 opmerkingen

Sebastian Noack - Hans Sommer: Ballads & Romances

Ik kende de bariton Sebastian Noack vooral als oratoriumzanger. Op zijn jongste lied-CD (die blijkbaar al in 2013 opgenomen werd) met pianist Manuel Lange ontpopt hij zich tot een begenadigd liedzanger.

CD's, 1-8-2018 21:53
0 opmerkingen

Marlis Petersen - Dimensionen: Welt

Met "Das Ewig-Weibliche" heeft Marlis Petersen een paar jaar geleden een thematische CD opgenomen met Goethe-liederen waarbij ze ook het minder bekende repertoire niet vergat. Nu is ze samen met pianist Stephan Matthias Lademann aan een iets grotere onderneming begonnen: een trilogie met drie "Dimensies des Zijns".

CD's, 27-7-2018 20:50
0 opmerkingen

Idomeneo in Buxton

In tegenstelling tot Tisbe en Alzira behoort Mozarts Idomeneo ondertussen wel tot het standaardrepertoire. Het was tevens de afsluiter van mijn weekje op het Buxton Festival.

Opera, 22-7-2018 11:00
0 opmerkingen

Alzira in Buxton

Er zijn nog een paar opera's van Verdi die ik nog niet live gezien heb. Gisteren heb ik Alzira van dat lijstje kunnen schrappen. Het was ook het doorslaggevend argument om voor de eerste keer naar het Buxton Festival te gaan.

Opera, 21-7-2018 10:24
0 opmerkingen