ti guarda dal Grande Inquisitor

Siegfried in Düsseldorf

Der Ring am Rhein is met Siegfried bij zijn derde aflevering aanbeland. De productie van Dietrich W. Hilsdorf ligt volledig in de lijn van de vorige twee delen.

Foto
Siegfried, Mime (foto © Hans Jörg Michel)

De voorstelling begint met Mime die een cassette in een videospeler steekt... en we zien de projectie van de Nibelheimscène uit Das Rheingold, toen hij nog onder de knoet lag van Alberich en nog geen jonge Wälsung moest opvoeden. Cornel Frey zingt weer deze rol. Hij is passend venijnig, maar kan ook mierzoete tonen produceren als hij Siegfried probeert te verleiden met zijn leugenachtige moordplannen. De kleine rol van Alberich werd nu gezongen door Jürgen Linn. Qua vocaal gewicht is hij eigenlijk beter geschikt voor deze rol dan Michael Kraus, die de Rheingold-Alberich zong, maar hij is ook voldoende expressief.

Michael Weinius is een overtuigende Siegfried, die relatief ongeschonden het einde haalt. Na zijn "Schmiedelied" is het wel gelukkig snel pauze om een paar vermoeidheidssignalen te behandelen. Maar over het algemeen klinkt zijn stem zowel jeugdig en voldoende robuust. Het meest ontroerende moment kwam tijdens zijn existentiële beschouwing "Wie sah mein Vater wohl aus", volledig mooi mezza voce gezongen. Je kan hem nadien perfect geloven als hij spijt heeft dat hij Fafner vermoord heeft. Thorsten Grümbel was, net zoals in Rheingold, weer een zwarte Fafner. In dit geval kan je dat zelfs letterlijk nemen omwille van zijn afbeelding als stoker van een ouderwetse pletwals.

Wotan en Brünnhilde waren in Die Walküre de zwakkere rollen. Simon Neal zwerft als Der Wanderer de wereld rond per fiets. Hij heeft deze keer geen lange monologen te zingen en is dan ook een stuk beter in de reactievere "duetten" met Mime, Siegfried of Erda. Zijn sadistisch kantje komt boven als hij de Woudvogel de nek omdraait. Ik dacht een halve minuut dat Linda Watson een uitstekende Brünnhilde zou worden met een prachtige "Heil dir, Sonne", nadat ze uit die neergestorte Apocalypse Now-helikopter kroop. Maar al heel snel degradeert haar stem met veel gekrijs en andere esthetisch onverantwoorde klanken. Ik heb geen idee hoe ze in het najaar de Götterdämmerung-Brünnhilde kan overleven.

De Woudvogel is in deze productie niet lijfelijk aanwezig. Enkel op wat videoschermen zie je een vogeltje voorbij trippelen terwijl Elena Sancho Pereg toch lichtjes ontgoochelt met een stem die nog niet helemaal wakker leek te zijn. Ik was wel erg onder de indruk van Christa Mayer, die Erda zong met een warme en ronde alt die ook in de iets hogere regionen mooi blijft klinken.

Publicatie: maandag 23 april 2018 @ 16:31
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Amsterdam 2018-2019

Binnenkort begint het operaseizoen weer. Hoog tijd om eens over de grens te kijken naar wat in het buitenland te beleven zal zijn. Amsterdam is eerst aan de beurt, met de voorstellingen in het Muziektheater en het Concertgebouw.

Toekomstmuziek, 18-8-2018 15:29
1 opmerking

Klemens Sander - Das lyrische Intermezzo

Tot ongeveer tien jaar geleden had men in Brussel een reeks "Muziek en Poëzie", waarin liederen gezongen en gedichten voorgedragen werden. De recente CD "Das lyrische Intermezzo" van de bariton Klemens Sander, de pianiste Uta Sander en de acteur Cornelius Obonya had perfect in die reeks gepast.

CD's, 11-8-2018 17:08
0 opmerkingen

Andrè Schuen - Wanderer

Een paar maanden geleden dacht ik nog dat de recente CD van Carolyn Sampson dé Schubert-opname van het jaar zou worden... en dan verschijnt Wanderer met bariton Andrè Schuen en pianist Daniel Heide. Het is een overdonderend mooie CD, niet in het minst omwille van de intelligente opbouw.

CD's, 6-8-2018 19:05
0 opmerkingen

Sebastian Noack - Hans Sommer: Ballads & Romances

Ik kende de bariton Sebastian Noack vooral als oratoriumzanger. Op zijn jongste lied-CD (die blijkbaar al in 2013 opgenomen werd) met pianist Manuel Lange ontpopt hij zich tot een begenadigd liedzanger.

CD's, 1-8-2018 21:53
0 opmerkingen

Marlis Petersen - Dimensionen: Welt

Met "Das Ewig-Weibliche" heeft Marlis Petersen een paar jaar geleden een thematische CD opgenomen met Goethe-liederen waarbij ze ook het minder bekende repertoire niet vergat. Nu is ze samen met pianist Stephan Matthias Lademann aan een iets grotere onderneming begonnen: een trilogie met drie "Dimensies des Zijns".

CD's, 27-7-2018 20:50
0 opmerkingen

Idomeneo in Buxton

In tegenstelling tot Tisbe en Alzira behoort Mozarts Idomeneo ondertussen wel tot het standaardrepertoire. Het was tevens de afsluiter van mijn weekje op het Buxton Festival.

Opera, 22-7-2018 11:00
0 opmerkingen

Alzira in Buxton

Er zijn nog een paar opera's van Verdi die ik nog niet live gezien heb. Gisteren heb ik Alzira van dat lijstje kunnen schrappen. Het was ook het doorslaggevend argument om voor de eerste keer naar het Buxton Festival te gaan.

Opera, 21-7-2018 10:24
0 opmerkingen