ti guarda dal Grande Inquisitor

Matthias Goerne - Schumann Lieder

Matthias Goerne heeft de grote liedcycli van Robert Schumann vroeger al opgenomen. Zijn jongste CD met liederen van Schumann - en met Eric Schneider aan de piano - is een samenraapsel van liederen uit verschillende publicaties. Maar er wordt wel eenheid gebracht door de liederen min of meer per dichter te groeperen, waardoor mini-liedcycli ontstaan, die soms heel goed werken.

FotoEn daarmee is meteen ook het beste gezegd over deze opname, het intelligent opbouwen van een programma. Voor zijn studio-opnames maakt Goerne soms vreemde uitvoeringskeuzes, denk bijvoorbeeld aan zijn absurde tempi voor Die schöne Müllerin.

Bij deze Schumann-CD zijn de problemen echter van een andere orde. Het was me ook al live opgevallen, hoe zijn uitspraak met de jaren onduidelijker wordt. Zijn neuzelende zangstijl heeft daar gedeeltelijk mee te maken. Maar er is geen excuus denkbaar voor het achterwege laten van stemhebbende medeklinkers en vooral dan slot-t's. Niet dat ze zo uitgespuwd moeten worden als bijvoorbeeld Dietrich Henschel doet, maar de tekst moet wel begrijpbaar blijven. Het lijkt wel alsof hij zoveel mogelijk alle harde kantjes van het Duits wil wegvijlen en enkel een mooie klank wil overhouden.

Die neiging om (enkel) mooi te zingen, heeft hij al langer en in sommige liederen kan dat ook. Het verzachtende effect dat dit heeft op Die Lotosblume is duidelijk. En Liebesbotschaft klinkt ook wel mooi, maar het is frustrerend dat je het CD-boekje moet bovenhalen om te verstaan welke boodschap hij probeert te brengen.

Maar om terug te komen op het sterke punt van deze CD... een paar voorbeelden van die mini-liedcycli. De opeenvolging van de drie Heine-liederen Abends am Strande, Es leuchtet meine Liebe en Mein Wagen rollet langsam ligt redelijk voor de hand. De laatste twee had Schumann oorspronkelijk zelfs geschreven om op te nemen in Dichterliebe. Bij Rückert wordt in eerste instantie aan Mahler gedacht, maar Schumann begint en eindigt zijn liedcyclus Myrthen met gedichten van Rückert. Die liederen - Widmung, Aus den östlichen Rosen en Zum Schluß - worden aangevuld met Der Himmel hat eine Träne geweint en Mein schöner Stern. En alhoewel er bijna tien jaar ligt tussen de composities van die liederen, lijken ze toch een geheel te vormen. Vooral Aus den östlichen Rosen is schitterend gezongen. Goerne heeft precies iets met rozen, want Meine Rose is ook vertederend mooi. Dit lied is het tweede lied van het Opus 90, dat hij bijna volledig zingt; het is me niet duidelijk waarom het eerste lied - Lied eines Schmiedes - overgeslagen werd.

Matthias Goerne zingt ook een aantal balladen en het is vooral daarin dat hij interpretatief tekort schiet. Dichters Genesung is weliswaar geen echte ballade. Maar als er geen aanhalingstekens rond de tekst van de Elfenkönigin zouden gestaan hebben, dan kun je uit Goernes uitvoering niet opmaken dat er een nieuw karakter op de scene verschenen is. Die Löwenbraut wordt dan weer heel traag en eentonig gezongen. Pas op het einde is er een opleving merkbaar, maar tegen dan is mijn interesse al lang weg. En als je Quasthoffs uitvoering van Belsatzar gehoord hebt op A Romantic Songbook en weet wat er allemaal kan met deze ballade, dan valt Goerne wel heel mager uit, ondanks de inherente stuwing van de muziek. Die beiden Grenadiere is dan weer wel redelijk gevarieerd.

Deze CD heeft een paar sterke kanten, maar over het algemeen is hij nogal teleurstellend. Het is zeker niet mijn eerste keuze als ik eens naar Schumann wil luisteren... in dat geval grijp ik toch nog altijd naar de opnames van de "oude garde" met Peter Schreier, Hermann Prey of Dietrich Fischer-Dieskau.

Publicatie: maandag 4 oktober 2004 @ 18:53
Rubriek: CD's

Recent RSS feed

La favorite in Luik

Donizetti's La favorite behoort niet echt tot het ijzeren repertoire. Maar na de voorstelling bij het Beierse operafestival is het wel uitzonderlijk om in hetzelfde jaar een tweede productie mee te maken. Maar net zoals de Münchense liet ook de Luikse productie te wensen over.

Opera, 23-11-2017 21:52
1 opmerking

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen