ti guarda dal Grande Inquisitor

Götterdämmerung in Luik

Toen een paar jaar geleden aangekondigd werd dat de Opera van Luik de volledige Ring des Nibelungen zou brengen, werden hier en daar wat wenkbrauwen gefronst. Maar met de afsluitende Götterdämmerung, die momenteel te zien is, hebben ze bewezen dat een de Ring niet enkel voorbehouden is aan grote operahuizen.

De rode draad doorheen de cyclus was de bedoeling om "gewoon" het verhaal te vertellen en geen conceptuele interpretatie te geven. Daar zijn ze grotendeels in geslaagd. Maar de decors van Götterdämmerung zien er wel maar magertjes uit. Misschien dat de smidse van Mime en het drakenbos wat teveel van het budget gevraagd hebben om bijvoorbeeld nog de burcht van de Gibichungen te kunnen bouwen. Die burcht krijgt zelfs wat futuristische trekjes met wandbrede schermen waarop eerst een soort screensaver met ronddraaiende kaleidoscopische figuren of vliegende sterren te zien zijn. En terwijl Hagen het verhaal van Siegfried vertelt, worden op die schermen fragmenten getoond van de stomme film Die Nibelungen van Fritz Lang uit 1924... en als Hagen zijn relaas beëindigd heeft, zet hij zelfs die schermen uit met een afstandsbediening.

Om onbegrijpelijke redenen speelt het begin van het derde bedrijf - de scene van Siegfried en de Rijndochters - zich niet af op de rotsen van de Rijn, zoals we die ons herinneren van Rheingold. Langs de Rijn staat nu een kaaimuur waaruit een riool komt en op de bodem ligt allerlei afval. Ik waan me even in Keulen waar Robert Carsen zijn "ecologische" interpretatie van de Ring op die manier uitgewerkt heeft. Maar in deze productie past het totaal niet. Het lijkt wel alsof ze nog snel even iets maatschappelijk relevants moeten tonen, na de eerste 13 uur waar ze redelijk trouw het libretto gevolgd hebben. In principe kan een regisseur doen wat hij wil, maar ik verwacht op zijn minst enige consistentie in zijn ideeën.

Hetzelfde probleem is het einde. Heel het podium in lichterlaaie steken en dan laten overstromen door de Rijn was misschien wat lastig. Als alternatief staat er een gigantisch beeld van Wotan dat op het einde omver getrokken wordt. Het is een beeld dat uiteraard doet denken aan het neerhalen van de beelden van Saddam in Irak... alhoewel dat specifieke beeld niet getoond wordt op de videoschermen, maar wel het afbreken van het beeld van Lenin (als ik me niet vergis) en de Berlijnse muur. Op zich geen slecht idee, alleen past het weer niet in deze productie.

Foto

De twee hoofdrollen zijn nieuwelingen in deze productie. De aangekondigde Susan Owen werd, na haar rampzalig optreden in Siegfried, gelukkig vervangen door Gabriele Maria Ronge als Brünnhilde. De Canadese tenor Alan Woodrow zong Siegfried. Ze zetten allebei een meer dan behoorlijke prestatie neer. Op geen enkel moment krijg je het gevoel dat de lengte van de rol een probleem is of dat ze het einde van de opera niet gaan halen. Vooral Woodrow is een ontdekking. Hij heeft een heldere, stevige stem en zelfs de hoge "Hei-ho"-do komt er zonder problemen uit... en ze klinkt zelfs nog goed ook.

Minder geslaagd is Artur Korn. Als Hunding maakte hij al niet veel indruk, maar Hagen ligt buiten zijn mogelijkheden. Hij zingt bijna zonder vibrato, wat op zich al verdacht is. In het eerste bedrijf klinkt dat enkel onnatuurlijk en geforceerd. Maar in het tweede bedrijf begint zijn stem langs alle kanten te barsten en te kraken van de vermoeidheid. En gezien de lengte van zijn bijdrage aan dit bedrijf hoor je hem met elke noot aftakelen; het bijeenroepen van de vazallen was dan ook pijnlijk om te aanhoren.

Philippe Rouillon hoort eigenlijk thuis in het Franse opera-repertoire, maar zijn Gunther is helemaal niet slecht. Gutrune werd gezongen door Nancy Weissbach, die ingevallen was voor de zieke Marcela De Loa. Sommigen herinneren zich misschien haar Chrysothemis in De Munt. Naar mijn gevoel maakt ze van Gutrune wel een iets te sterke en bijna heroďsche figuur.

Voor wie het nog allemaal eens wil zien, organiseert de Luikse Opera twee volledige cycli in het najaar van 2005. In september wordt elke zaterdag een deel van de Ring uitgevoerd, in oktober is er een cyclus van ongeveer anderhalve week voorzien (van 12 tot 22 oktober). De bezetting is grotendeels hetzelfde, alleen zal Janice Baird Brünnhilde zingen en gaat Jean-Philippe Lafont nu ook de Walküre-Wotan proberen.

Publicatie: woensdag 29 september 2004 @ 19:07
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Benjamin Appl in het Paleis der Academiën

Oorspronkelijk zouden Benjamin Appl en James Baillieu hun liedrecital in het Brussels Conservatorium geven. Maar de staat van de zaal is ondertussen zodanig dat zelfs de artiesten beginnen te klagen en dus werd uitgeweken naar het Paleis der Academiën.

Liedrecital, 24-2-2018 22:40
0 opmerkingen

Maart 2018

Maart is de maand van het klara-festival, waar onder andere een concertante Pelléas et Mélisande in pianoversie op het programma staat. De Munt brengt het bekendste operatweeluik Cav-Pag en Opera Vlaanderen herneemt de Gürbaca-productie van Parsifal.

Toekomstmuziek, 24-2-2018 9:29
0 opmerkingen

Dietrich Henschel in de Munt

Vijf liederen voor en vijf liederen na de pauze was alles wat Dietrich Henschel gisteren zong in de Munt. Alles bij elkaar amper twintig minuten muziek... wat toch wel héél mager is voor een "liedrecital".

Liedrecital, 13-2-2018 17:04
3 opmerkingen

Petite Messe Solennelle in deSingel

Het is dit jaar een Rossini-jaar - hij overleed 150 jaar geleden - en deSingel begint dat jaar met een uitvoering van zijn Petite Messe Solennelle.

Oratorium, 10-2-2018 10:56
0 opmerkingen

Pelléas et Mélisande in Antwerpen

Pelléas et Mélisande behoort tot mijn absolute lievelingsopera's en ik keek dan ook vol verwachting uit naar de nieuwe productie bij Opera Vlaanderen. Het is een visueel mooie productie geworden, maar vocaal bleef ik toch enigszins op mijn honger zitten.

Opera, 3-2-2018 10:40
13 opmerkingen

Carmen in Luik

De Opera van Luik blijft volharden in de boosheid door ook lange opera's zoals Carmen pas om 20 uur te laten beginnen. Het werd bijgevolg weer een bijna-nachtvoorstelling, des te meer omdat de voorstelling met meer dan 20 minuten vertraging begon omdat het orkest moest wachten op de harpiste...

Opera, 31-1-2018 9:13
8 opmerkingen

Februari 2018

In februari staat vooral de nieuwe productie van Pelléas et Mélisande bij Opera Vlaanderen in de schijnwerpers. In Luik brengen ze met Le domino noir een rariteit. Bij de recitals kijk ik vooral uit naar Benjamin Appl die zijn Heimat-CD in het Brussels Conservatorium voorstelt.

Toekomstmuziek, 26-1-2018 18:03
0 opmerkingen