ti guarda dal Grande Inquisitor

Norma in Luik

Twee weken geleden konden we nog een Met-Norma in de cinema zien en gisteren ging een nieuwe productie van Davide Garattini Raimondi in Luik in première. Het was een voorstelling die ten onder ging aan de grootheidswaanzin van één sopraan.

Foto
Pollione (foto © Lorraine Wauters)

Het duo dat drie jaar geleden een vrij rampzalige Luisa Miller bracht, is ook deze keer van de partij. Ik weet niet in welk parallel universum Patrizia Ciofi Norma denkt te kunnen zingen, maar het is in alle geval niet in het onze. Wat mij betreft, zingt Ciofi al pakweg tien jaar beneden een aanvaardbaar niveau. Het was dan ook geen verrassing dat ze met Norma tegen een muur zou lopen... alhoewel ik overtuigd ben dat haar grote schare hondstrouwe fans het allemaal wel fantastisch zal vinden.

Normaal gesproken moet Norma meteen indruk maken met haar grote entree, maar Ciofi zingt de recitatieven van "Sediziose voci" zonder enige vocale expressie. Voor haar lage noten moet ze alle klinkers vervormen om enigszins dramatisch te klinken, maar dan wordt ze weer onverstaanbaar. "Casta Diva" was lichtjes beter, met dank aan Massimo Zanetti die alles uit de kast haalde om het orkest tot een fluisterniveau te bewegen. Het wordt helemaal lachwekkend in de cabaletta "Fine al rito". Ondertussen heeft ze zoveel druk op haar stem gezet dat sommige noten hees klinken, uitstapjes naar haar hoog register zijn soms naast de toon. Echt gezond klinkt het allemaal niet. Ik ben benieuwd wat er in de toekomst nog komt... Leonora ? Aida ? Tosca ? Santuzza ?

In vergelijking met Ciofi is Gregory Kunde een stertenor. Zijn Pollione is een stuk beter en stijlvoller dan Rodolfo indertijd. Hij zingt met een grote stem en het inleidend recitatief tot "Meco all'altar di Venere" heeft stuwing en een goede tekstvertolking. De aria zelf is gelardeerd met subtiele versierinkjes en stevige topnoten. Maar hij kan toch niet verhullen dat zijn leeftijd stilaan begint door te wegen. Vooral in de cabaletta "Me protegge, me difende" hapert zijn legato af en toe en zit er nauwelijks nog glans op zijn stem. Josè Maria Lo Monaco is een adequate Adalgisa. Ze heeft niet de grootste stem, maar zingt een degelijke "Sgombra è la sacra selva" met een vrij lichtgekleurde mezzo.

Uiteraard heb ik geen idee of Ciofi het einde van de voorstelling gehaald heeft...

Publicatie: vrijdag 20 oktober 2017 @ 16:45
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

La favorite in Luik

Donizetti's La favorite behoort niet echt tot het ijzeren repertoire. Maar na de voorstelling bij het Beierse operafestival is het wel uitzonderlijk om in hetzelfde jaar een tweede productie mee te maken. Maar net zoals de Münchense liet ook de Luikse productie te wensen over.

Opera, 23-11-2017 21:52
1 opmerking

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen