ti guarda dal Grande Inquisitor

Angela Gheorghiu in het PSK

Het Klarafestival staat in het teken van "La folia", de waanzin. En dus lag het voor de hand om een concert te voorzien met waanzinaria's. Minder gelukkig is de keuze van de zangeres. Angela Gheorghiu staat niet meteen bekend omwille van haar uitvoeringen in het belcantorepertoire, waar toch de meeste van die waanzinaria's voorkomen. We kregen dan ook geen enkele waanzinaria te horen. Als ze echt waanzinaria's hadden willen brengen, dan hadden ze trouwens beter iemand als Natalie Dessay geëngageerd.

Het deel voor en na de pauze werd traditioneel ingeleid door een ouverture; de Leonore van Beethoven en de ouverture van La Forza del Destino... qua keuze niet meteen het meest origineel. Tussendoor werden de aria's nog afgewisseld met operaballetmuziek uit Faust en La Gioconda. Twee stukken met een sterk aha-gehalte. Het is muziek die jan en alleman kent, maar waarvan waarschijnlijk maar weinigen weten dat ze uit opera's komen.

FotoMaar het ging dus om de aria's en Gheorghiu. Het was de eerste keer dat ik haar "echt" hoorde; in een ver verleden heb ik haar nog wel als Micaela gehoord in De Munt, maar daar kan ik me weinig van herinneren.

Haar programma begon een beetje vreemd met twee barokaria's. Met Caro mio ben betrad ze het Bartoli-territorium, maar dan in een hilarische orkestratie die wel kerstmuziek leek... ik kreeg net niet de slappe lach. Het daarop volgende Lascia ch'io pianga was weliswaar mooi gezongen, maar ik had toch nooit het gevoel dat ze een lamento aan het zingen was. Het was ook opvallend dat ze met een nogal onorthodoxe uitspraak de 'oe'-klank (zoals bijvoorbeeld in "cruda sorte") zingt.

Maar haar stem heeft anders een heel mooie klank en technisch is er nauwelijks iets op aan te merken. Het continu mezza voce waarmee ze bijvoorbeeld Adieu notre petite table van Manon of lo son l'umile ancella van Adriana Lecouvreur zong, gaf daar een indrukwekkend bewijs van. Elke noot wordt perfect geplaatst en klinkt zonder inspanning. Haar Franse uitspraak is nog altijd niet fameus, maar het begint al te beteren. Binnen een jaar of tien klinkt het misschien zelfs als echt Frans. De privélessen van meneer Gheorghiu beginnen dan toch zijn vruchten af te werpen. Roberto Alagna kwam op het einde trouwens ook even op het podium om gedag te zeggen.

Maar ondanks haar stevige technische bagage is het niet allemaal perfect. Ze foefelt bijvoorbeeld met de openingstriller van de Juwelenaria en de eerste "pace" van Leonora's Pace pace wordt zonder messa di voce gezongen. Met die Verdi-aria toont ze ook aan dat ze essentieel een lyrische sopraan is en eigenlijk niets te zoeken heeft in het spinto-repertoire van La forza del destino. Ze mist het noodzakelijke spinto-gewicht om boven op het orkest te gaan zitten tijdens bijvoorbeeld de "maledizione" van het slot van die aria.

Als eerste bisnummer zong ze Violetta's Addio, del passato, inclusief de voorafgaande brief. En dat is de Verdi waarvoor haar stem uitermate geschikt is. Als je dat hoort, dan voel je dat hier wel alles op zijn plaats zit. Daarna volgden nog drie bisnummers uit het lichtere genre met Non ti scordar di me en twee Roemeense liederen.

Het publiek ging collectief uit de bol.

Publicatie: dinsdag 21 september 2004 @ 23:47
Rubriek: Concert

Recent RSS feed

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen