ti guarda dal Grande Inquisitor

Oberon in München

Vorige week ging een nieuwe productie van Webers Oberon in première in het Prinzregententheater. Het is een voorstelling die hier en daar toch wat wensen openliet.

Foto
Scherasmin, Hüon von Bordeaux

De opera's van Weber verschijnen sowieso weinig op een speelplan, zelfs Der Freischütz blijft zo goed als gevangen zitten in het Duitstalig operagebied. Twintig jaar geleden heeft Marc Minkowski tijdens zijn korte passage bij de Vlaamse Opera wel een concertante Oberon gebracht in de oorspronkelijke Engelstalige versie, maar dat was meteen ook de laatste keer dat ik de opera gehoord heb. In München spelen ze uiteraard de Duitse versie.

Het is een sprookjesopera rond de elfenkoning Oberon, die overhoop ligt met zijn vrouw Titania. Hij heeft gezworen dat ze het pas terug zouden bijleggen als ze een mensenkoppel vinden waarvan hun liefde verschillende beproevingen kan doorstaan. Dat koppel vinden ze in de kruisvaarder Hüon von Bordeaux en Rezia, de dochter van de kalief van Bagdad. Het koppel wordt vergezeld door respectievelijk de schildknaap Scherasmin en Fatime. Hüon krijgt een magische hoorn mee die hem kan helpen in geval van nood... Die Zauberflöte is nooit ver weg.

Oberon stelt heel wat uitdagingen aan de regisseur en de zangers. Om te beginnen moet er onderscheid gemaakt worden tussen de drie werelden: de elfenwereld van Oberon, de westerse wereld van Hüon en de oosterse wereld van Rezia. De opera is tevens een Singspiel, dus met veel dialogen en een hele reeks spreekrollen.

Foto
Rezia, Fatime

De jonge Oostenrijkse regisseur Nikolaus Habjan benadert het verhaal als een experiment dat zich ergens in de jaren '50 van de vorige eeuw afspeelt. Oberon en Titania zijn twee wetenschappers in een laboratorium waar ze het experiment uitvoeren... Puck werd gemakkelijkheidshalve geëlimineerd en gefuseerd met Titania. Om de voorbereiding van het experiment rond te krijgen, wordt de ouverture geplaatst na Oberons "Schreckensschwur" en begint de opera dus met het elfenkoor.

Dit hele kader is een interessant idee, maar kon me niet meteen overtuigen. De oosterse wereld wordt verder geëvoceerd met triplex vormen van minaretten en moskeekoepels.

Habjan is in de eerste plaats een poppenspeler en -ontwerper en dat blijkt toch het meest geslaagde onderdeel van de voorstelling te zijn. Alle spreekrollen worden vervangen door levensgrote poppen. Drie acteurs - Manuela Linshalm, Daniel Frantisek Kamen, Sebastian Mock - vertolken die rollen en bedienen tegelijkertijd de poppen. Daarnaast zijn ze ook laboranten die het experiment in goede banen leiden. Alle gesproken teksten worden trouwens versterkt.

Foto
Titania/Puck, Oberon

De titelrol is een vrij beperkte rol, maar Julian Prégardien is een goede Oberon. Alyona Abramowa is daarentegen een zwakke Titania/Puck die onverstaanbaar Duits broebelt.

De echte hoofdrollen zijn echter Hüon en Rezia. Zoals bekend, was Wagner een grote fan van Weber en dat heeft er mogelijk toe bijgedragen dat deze rollen vaak Wagneriaanse dimensies toegeschreven krijgen. Als je naar de opnames kijkt, dan zie je daar namen verschijnen als Placido Domingo, Peter Seiffert of Ben Heppner voor Hüon, en Birgit Nilsson, Deborah Voigt of Inga Nielsen voor Rezia... terwijl een stevige Tamino of een dramatische Mozartsopraan misschien logischer zouden zijn. Hoe dan ook, in München volgen ze min of meer de gebruikelijke stemtypes.

Brenden Gunnell is een jugendliche Heldentenor, die nog wel voldoende vocale flexibiliteit en onverschrokken hoge noten heeft voor zijn grote openingsaria "Von Jugend auf in dem Kampf gefild". Het gebed "Vater hör mich fleh'n zu dir" zingt hij dan weer met een uitstekend mezza voce. Annette Dasch is uiteraard geen Wagnersopraan, ondanks de Elsa's die ze probeert te zingen. Rezia's korte gitaararia "Warum musst du schlafen" is zowat het enige dat enigszins goed is. Al de rest zingt ze met een omfloerste toonplaatsing die ze constant moet bijsturen. Haar grote aria "Ozean, du Ungeheuer" is een beproeving... vooral voor het publiek.

De twee dienaars zijn heel mooi bezet met de donkere mezzo van Rachael Wilson als Fatime en de lyrische bariton van Johannes Kammler als Scherasmin. Hun duet "An dem Strande der Garonne" was een van de mooiste momenten van de avond.

Zondag is de voorstelling live te zien als livestream op de Staatsoper.TV.

Publicatie: dinsdag 25 juli 2017 @ 10:09
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

La favorite in Luik

Donizetti's La favorite behoort niet echt tot het ijzeren repertoire. Maar na de voorstelling bij het Beierse operafestival is het wel uitzonderlijk om in hetzelfde jaar een tweede productie mee te maken. Maar net zoals de Münchense liet ook de Luikse productie te wensen over.

Opera, 23-11-2017 21:52
1 opmerking

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen