ti guarda dal Grande Inquisitor

Das Rheingold in Düsseldorf

De vorige Ring-cyclus van de "Oper am Rhein" dateert al van 1990-1991. Na meer dan 25 jaar moeten ze gedacht hebben dat het tijd was voor iets nieuws en kreeg regisseur Dietrich W. Hilsdorf de opdracht voor een nieuwe productie. Das Rheingold ging vorige week in première.

Foto
Wellgunde, Woglinde, Alberich (foto © Hans Jörg Michel)

Ik heb de oude productie van Kurt Horres nooit gezien, met uitzondering van Götterdämmerung. Hilsdorf heeft eerder al Die Walküre geregisseerd in Essen, maar dit is zijn eerste volledige Ring en hij begint meteen met een raadseltje. We zien een proscenium-boog met een rood doek. Er verschijnt een man die vuur uit zijn handen tovert, uiteraard Loge, en die zegt: "Ich weiss nicht was soll es bedeuten... Es...", en dan begint pas de muziek.

Dit is de eerste zin van een Heine-gedicht, dat vooral bekend is als het lied "Die Loreley" van Franz Liszt. De verwijzing naar Wagner via Liszt en de verleidelijke Rijndochters zijn evident. De herhaling van "Es" verwijst uiteraard naar het mi bemol-majeur-akkoord waarmee de Ring begint. Maar zou het ook een bekentenis van Hilsdorf kunnen zijn ? Nu, hij heeft het libretto goed gelezen en verschillende elementen zijn aanwezig. Wotan heeft een speer en een zwaard (waarmee hij Alberichs hand afhakt om de ring te pakken te krijgen), Donner heeft een voorhamer, Erda stijgt op de grond en er is zelfs een regenboog !

De voorstelling van Loge als een meester-tovenaar of grote manipulator is niet zo origineel, maar wel dat hij er al van in het begin bij is... het is ook Loge die Alberich binnenbrengt bij de Rijndochters. Alles speelt zich af in een eenheidsdecor van Dieter Richter. Achter de proscenium-boog zien we een ruime kamer met houten lambrizering, het zou een toneel van een varieté-theater kunnen zijn met de Rijndochters als cancan-danseressen of andere meisjes van lichte zeden. Een stalen trap wordt enkel door hen en Loge gebruikt... en uiteraard door Alberich om zijn "garstig glatter glitschiger Glimmer" visueel te ondersteunen. De achterwand bestaat uit een gigantisch venster waar we de gespiegelde wereld zien van wat zich in de kamer afspeelt maar toch niet helemaal synchroon.

Alberich en Mime zien er met hun lange zwarte jassen en bolhoeden joodsachtig uit. Alberich heeft daarenboven een bochel en misvormde voet. Ze zijn de tegenhangers van de reuzen op plateauschoenen en met hoge hoed om ze wat indrukwekkender te maken, het zouden schoorsteenvegers kunnen zijn. De transformatie van Alberich in draak en pad zijn goed gedaan. Persoonlijk vind ik het een geslaagde en eerlijke productie. Het blijft uiteraard de vraag hoe het verder ontwikkeld wordt.

Foto
Wotan (foto © Hans Jörg Michel)

De bezetting bestaat deels uit leden van het Dusseldorfs ensemble. De Rijndochters vormen een mooi trio, aangevoerd door een prachtige Anke Krabbe als Woglinde. In het eerste tafereel zingt zij de tekst die de aanleiding is tot de hele miserie:

Nur wer der Minne Macht versagt,
Nur wer der Liebe Lust verjagt,
Nur der erzielt sich den Zauber,
zum Reif zu zwingen das Gold.

Wagner schreeft er meteen de mooiste melodie van de hele opera voor. Maar het is vooral de verleidelijk manier - herinner de Loreley - waarop ze dit Alberich influistert, dat dit voor mij tot hét moment van de avond maakte.

Wie zich de Michael Kraus herinnert van toen hij 20 jaar geleden in de Vlaamse Opera Billy Budd, Papageno of Dandini zong, zal waarschijnlijk niet kunnen bevroeden hoe hij het tot Alberich gebracht heeft. En eigenlijk is hij dat ook niet. Hij is in essentie nog altijd een lyrische bariton met wat rauwere kantjes, maar zijn stem heeft zoveel kleur gekregen dat hij puur op tekstvertolking een overtuigende Alberich wordt. De liedfanaat in mij likte duimen en vingers af.

Simon Neal begon verrassend zwak als een Wotan met weinig legato en iets teveel Sprechgesang. Maar heel snel zit hij op het juiste spoor en zingt hij een Wotan met autoriteit en stevige bariton. Zijn slot is even verrassend, als hij voor zijn groot moment Walhalla begroet met "Abendlich strahlt der Sonne Auge". Hij lijkt meer te willen gaan roepen en daardoor verdwijnt de kern uit zijn stem. Hopelijk houdt zijn stem stand tijdens de Walküre-Wotan. Renée Morloc was daarentegen een vrij bleke Fricka, die hopelijk ook een tandje bijsteekt voor de volgende aflevering.

Norbert Ernst is in de eerste plaats een goed zingende Loge, zonder in de val van de karakteristieke karaktertics te vervallen. Tenslotte moet ook het uistekende Reuzen-paar van Bogdan Talos als een verliefde Fasolt en Thorsten Grümbel als een bijtende Fafner vermeld worden.

Publicatie: maandag 26 juni 2017 @ 18:49
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

La favorite in Luik

Donizetti's La favorite behoort niet echt tot het ijzeren repertoire. Maar na de voorstelling bij het Beierse operafestival is het wel uitzonderlijk om in hetzelfde jaar een tweede productie mee te maken. Maar net zoals de Münchense liet ook de Luikse productie te wensen over.

Opera, 23-11-2017 21:52
0 opmerkingen

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen