ti guarda dal Grande Inquisitor

Attila in Bonn

Sinds een paar jaar programmeert de opera van Bonn elk seizoen een vroege Verdi-opera. Vorig jaar was dat bijvoorbeeld Jérusalem, dit jaar brengen ze Attila. Het was opvallend dat ze de voorstelling speelden zonder pauze, waarschijnlijk om te vermijden dat de halve zaal het halverwege aftrapt...

Foto
Ezio, Attila, Foresto, Odabella (foto © Thilo Beu)

Ik heb nog maar zelden een slechte productie van Dietrich W. Hilsdorf gezien... denk bijvoorbeeld aan zijn Walküre in Essen, Trittico in Duisburg, of Die lustigen Weiber in Düsseldorf. Maar wat hij met Attila gedaan heeft, is zeer teleurstellend. Misschien dat hij met zijn hoofd teveel in de voorbereiding van de Düsseldorfer Ring zit om iets zinnigs te bedenken. Het eenheidsdecor van Dieter Richter is de binnenkoer of een plein in een mediterraan stadje met gevels vol kogelgaten en bominslagen, waar soldaten in modern kostuum rondlopen... Srebrenica of zo. Af en toe gaat er een garagepoort open en komt er een kamer naar buiten gerold met een bed van houten paletten.

Tijdens de ouverture wordt op dat bed de onthoofding van Holofernes door Judith uitgebeeld, waarschijnlijk geïnspireerd op het schilderij van Gentileschi. Op zich is dat niet zo ver gezocht, Odabella verwijst ernaar in het eerste bedrijf: "Foresto, rammenti di Giuditta che salva Israele?". Het is dan ook geen verrassing dat ze in de slotscène Attila op dezelfde manier vermoordt. Dat is een duidelijke boog, de rest van de productie wordt best zo snel mogelijk vergeten.

Een dieptepunt is de Leo-scène. De paus wordt op een vorkheftruck binnengereden, tijdens de hele - overwegend statische - scène zit de chauffeur in een tijdschrift te bladeren en bier te drinken, waardoor hij alle aandacht naar zich trekt. Een klein meisje staat constant Attila uit te lachen. Een "bondage-girl" komt de slaapkamer binnen met een krokodil die aan één van de gevangenen begint te knabbelen.

Maar het grootste probleem van deze productie is hoe hij Attila voorstelt, namelijk als een kettingrokende zuiplap waar geen enkel gezag van uitgaat. Dat zou nog opgevangen kunnen worden met een grote Verdi-bas, maar Franz Hawlata heeft niet meteen het soort stem dat die autoriteit afdwingt. Als Jérusalem-Roger was hij bij momenten nog aanvaardbaar, maar zijn Attila heeft geen richting en hij zingt met een soort Sprechgesang dat het legato verstoort. Het grootste deel van "Mentre gonfiarsi l'anima parea" was redelijk, maar voor de droom-profetie van Leo - "Di flagellar l'incarco" - kan hij geen impact creëren.

Yannick-Muriel Noah was eerder een redelijk goede Aida in Essen, maar voor Odabella is toch wat meer nodig. Haar grote aria "Allor che i forti corrono" wordt ontsierd door een zwalpende intonatie en een veel te kleine stem. "Oh, nel fuggente nuvolo" was wel goed, met zowaar een mooie triller. George Oniani is een spinto-Foresto, die ooit een opwindende Manrico was, maar niet voldoende flexibiliteit heeft voor de toch iets lyrischere Foresto. Ivan Krutikov is een brullende Ezio, maar het publiek vond het fantastisch.

De vroege Verdi volgend seizoen is I due Foscari.

Publicatie: zondag 4 juni 2017 @ 9:42
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Ilker Arcayürek - Der Einsame

Als een jonge tenor zijn eerste Schubert-CD opneemt, dan is de verleiding groot om met Die schöne Müllerin te beginnen. De Weense tenor Ilker Arcayürek en de pianist Simon Lepper zijn iets origineler.

CD's, 18-6-2018 18:55
0 opmerkingen

Carolyn Sampson - A Soprano's Schubertiade

Ik heb de sopraan Carolyn Sampson enkel nog maar live in oratorium gehoord, nog nooit als liedzangeres. Ze heeft de afgelopen jaren wel al een aantal mooie lied-CD's opgenomen, vooral met Franse muziek. Nu waagt ze zich voor de eerste keer aan Schubert, ook nu weer met haar vaste pianist Joseph Middleton. Een fantastische CD!

CD's, 16-6-2018 16:05
0 opmerkingen

Hertog Blauwbaards burcht in de Munt

Het afgelopen Muntseizoen was een seizoen van tweeluiken en ook de laatste productie bestond uit twee werken. Voor de pauze was dat Bartoks opera Hertog Blauwbaards burcht en na de pauze De wonderbaarlijke mandarijn... een pantomime-ballet, dat in de productie van Christophe Coppens meer pantomime dan ballet was waarbij de overacting niet geschuwd werd.

Opera, 14-6-2018 17:15
0 opmerkingen

Macbeth in Luik

De Luikse Opéra sluit het seizoen af met Macbeth in een nieuwe productie van Stefano Mazzonis di Pralafera. Paolo Arrivabeni dirigeert de gebruikelijke "Franse" versie, inclusief het totaal overbodig heksenballet, maar wel met het slot van de eerste versie.

Opera, 13-6-2018 15:29
0 opmerkingen

La clemenza di Tito in Antwerpen

Het kan toch nog, zelfs bij Opera Vlaanderen... een productie die er gewoon mooi uitziet. Mozarts laatste opera La clemenza di Tito heeft daarenboven een degelijke bezetting meegekregen, geleid door dirigent Stefano Montanari.

Opera, 2-6-2018 10:18
7 opmerkingen

Juni en juli 2018

Zowel Opera Vlaanderen als De Munt eindigen het seizoen met een opera die dateert uit het begin van de 20ste eeuw, respectievelijk De Speler van Prokofiev en Hertog Blauwbaards burcht van Bartok. Ondertussen komt Leo Nucci nog eens naar Luik, deze keer voor Macbeth. En het Brussels Mozartiade-festival begint de zomer met Cosi fan tutte.

Toekomstmuziek, 31-5-2018 19:28
0 opmerkingen