ti guarda dal Grande Inquisitor

Attila in Bonn

Sinds een paar jaar programmeert de opera van Bonn elk seizoen een vroege Verdi-opera. Vorig jaar was dat bijvoorbeeld Jérusalem, dit jaar brengen ze Attila. Het was opvallend dat ze de voorstelling speelden zonder pauze, waarschijnlijk om te vermijden dat de halve zaal het halverwege aftrapt...

Foto
Ezio, Attila, Foresto, Odabella (foto © Thilo Beu)

Ik heb nog maar zelden een slechte productie van Dietrich W. Hilsdorf gezien... denk bijvoorbeeld aan zijn Walküre in Essen, Trittico in Duisburg, of Die lustigen Weiber in Düsseldorf. Maar wat hij met Attila gedaan heeft, is zeer teleurstellend. Misschien dat hij met zijn hoofd teveel in de voorbereiding van de Düsseldorfer Ring zit om iets zinnigs te bedenken. Het eenheidsdecor van Dieter Richter is de binnenkoer of een plein in een mediterraan stadje met gevels vol kogelgaten en bominslagen, waar soldaten in modern kostuum rondlopen... Srebrenica of zo. Af en toe gaat er een garagepoort open en komt er een kamer naar buiten gerold met een bed van houten paletten.

Tijdens de ouverture wordt op dat bed de onthoofding van Holofernes door Judith uitgebeeld, waarschijnlijk geïnspireerd op het schilderij van Gentileschi. Op zich is dat niet zo ver gezocht, Odabella verwijst ernaar in het eerste bedrijf: "Foresto, rammenti di Giuditta che salva Israele?". Het is dan ook geen verrassing dat ze in de slotscène Attila op dezelfde manier vermoordt. Dat is een duidelijke boog, de rest van de productie wordt best zo snel mogelijk vergeten.

Een dieptepunt is de Leo-scène. De paus wordt op een vorkheftruck binnengereden, tijdens de hele - overwegend statische - scène zit de chauffeur in een tijdschrift te bladeren en bier te drinken, waardoor hij alle aandacht naar zich trekt. Een klein meisje staat constant Attila uit te lachen. Een "bondage-girl" komt de slaapkamer binnen met een krokodil die aan één van de gevangenen begint te knabbelen.

Maar het grootste probleem van deze productie is hoe hij Attila voorstelt, namelijk als een kettingrokende zuiplap waar geen enkel gezag van uitgaat. Dat zou nog opgevangen kunnen worden met een grote Verdi-bas, maar Franz Hawlata heeft niet meteen het soort stem dat die autoriteit afdwingt. Als Jérusalem-Roger was hij bij momenten nog aanvaardbaar, maar zijn Attila heeft geen richting en hij zingt met een soort Sprechgesang dat het legato verstoort. Het grootste deel van "Mentre gonfiarsi l'anima parea" was redelijk, maar voor de droom-profetie van Leo - "Di flagellar l'incarco" - kan hij geen impact creëren.

Yannick-Muriel Noah was eerder een redelijk goede Aida in Essen, maar voor Odabella is toch wat meer nodig. Haar grote aria "Allor che i forti corrono" wordt ontsierd door een zwalpende intonatie en een veel te kleine stem. "Oh, nel fuggente nuvolo" was wel goed, met zowaar een mooie triller. George Oniani is een spinto-Foresto, die ooit een opwindende Manrico was, maar niet voldoende flexibiliteit heeft voor de toch iets lyrischere Foresto. Ivan Krutikov is een brullende Ezio, maar het publiek vond het fantastisch.

De vroege Verdi volgend seizoen is I due Foscari.

Publicatie: zondag 4 juni 2017 @ 9:42
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen