ti guarda dal Grande Inquisitor

Aida in het Muntpaleis

Ik heb deze week met veel plezier afscheid genomen van het Muntpaleis, oftwel "de tent". De laatste Muntproductie op verplaatsing was de kaskraker Aida in een regie van Stathis Livathinos.

Foto
foto's © Forster

Toen een half jaar geleden bleek dat de renovatie van de Munt niet tijdig rond zou geraken, moest de rest van het seizoen helemaal omgegooid worden. Onder die omstandigheden een Aida uit de grond stampen, is op zijn minst ambitieus te noemen. Maar als tegelijkertijd twee volledige, alternatieve bezettingen voorzien worden, dan is dat misschien van het goede teveel. Als bijvoorbeeld de Ramfis van Giacomo Prestia de beste zanger is in de "eerste" bezetting, dan is er een probleem.

Nu, de mannen van de eerste bezetting trekken zich nog het best uit de slag. Andrea Carè was vorig jaar een uitstekende Don Carlo in Straatsburg, maar Radamès is toch een ander paar mouwen. Zijn stem is eigenlijk te lyrisch voor deze rol. Die stem werkt wel in de slotscène, maar heeft niet genoeg kracht om bijvoorbeeld het dramatisch moment op het einde van het derde bedrijf - "Sacerdote, io resto a te" - overtuigend te brengen. Verder maakt hij een zootje van "Celeste Aida" en de beruchte slotnoot breekt hij na een halve maat al af. Dimitris Tiliakos hebben we al vaker in de Munt gehoord als Verdi-zanger, meest recent als Rigoletto. Hij is een aanvaardbare Amonasro, al zingt hij met iets teveel vocale aggressiviteit.

De twee vrouwelijke hoofdrollen zijn echter vrij rampzalig.

Adina Aaron was vorig jaar een zwakke Tosca in Stuttgart, als Aida is ze niet veel beter. Het probleem is dat ze met verschillende stemmen zingt, die op geen enkel moment geïntegreerd zijn. Ze is redelijk goed als ze min of meer binnen één register kan blijven. Zo is het slot van "Ritorna vincitor" wel mooi als ze piano de herhaalde "Numi, pietà" zingt. Het begin van "O patria mia" viel ook mee. Maar als ze dan haar laag register meeneemt in de hoogte, dan komt haar intonatie in het gedrang. Nora Gubisch is op alle mogelijke manieren een misbezetting als Amneris. Haar donkere altachtige stem past gewoon niet bij de rol. Maar ook stilistisch weet ze niet wat aan te vangen met de rol. Op geen enkel moment voel ik een Verdiaanse stuwing. Haar verkapte frasering, gebrekkig legato, wollige dictie of haar continu achter het orkest aanhollen, helpen ook niet echt.

FotoDe "tweede" bezetting is op alle vlakken superieur.

Monica Zanettin is geen ideale Aida, al presteert ze wel beter dan als Amelia een paar seizoenen geleden. Maar ze heeft op zijn minst een homogene stem, al zingt ze een kleinschalige "Ritorna vincitor". De jonge Russisch-Oezbeekse mezzo Ksenia Dudnikova is een uitstekende Amneris met mooie frasering. In het laatste bedrijf slaagt ze erin om medelijden op te wekken voor haar lot. Ik hoorde Gaston Rivero een paar maanden geleden als Radamès in Essen. In vergelijking met Carè heeft hij veel meer spinto-metaal in zijn stem en kan hij wél de heroïek van de rol overbrengen. Net zoals in Essen sloot hij "Celeste Aida" af met een indrukwekkende morendo, al zat er wel wat vibrato op zijn andere hoge forte noten in die aria.

Maar hét moment van de voorstelling kwam in het tweede bedrijf. Slechts drie woorden - "Non mi tradir" - zijn nodig om duidelijk te maken dat de rest van de bezetting eigenlijk maar uit prutsers bestaat. Wie de afgelopen jaren regelmatig in Luik is geweest, heeft daar Giovanni Meoni in verschillende Verdirollen kunnen bewonderen. Zijn Amonasro is ronduit overweldigend. Die drie woorden waren piano gezongen, maar hebben alle interne kracht van de echte Verdi-bariton. Zijn frasering, met perfecte aandacht voor de tekst zorgen voor een beklijvende vertolking... bijvoorbeeld de "E patria e trono, e amor" aan het begin van de Nijlscène is een zangles op zich hoe hij elk woord anders uitdrukt. Op geen enkel moment moet hij gekke dingen doen om zijn punt te maken: "enkel" een overvloed aan legato, stijlvolle portamenti, een rijk kleurenpalet en een doorgedreven tekstprojectie... het kan zo simpel zijn.

Publicatie: donderdag 1 juni 2017 @ 17:05
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen