ti guarda dal Grande Inquisitor

Lenneke Ruiten in Zeist

Vorig jaar werd in Zeist een nieuw Liedfestival opgericht met Robert Holl als drijvende kracht. Ik heb dat toen gemist, maar dit jaar ben ik er wél bij in de kerk van de Evangelische Broedergemeente. Het thema dit jaar is "Schubert en zijn voorgangers". Het openingsrecital van Lenneke Ruiten en Thom Janssen paste daar perfect in met liederen van Haydn, Mozart en Schubert.

Foto
foto © Victor Thomas

We kennen Lenneke Ruiten uiteraard van in de Munt als Ophélie of recent het Vosje. Ze blijkt ook een ronduit geniale liedvertolkster te zijn. De vier Haydn-liederen, op teksten van Anne Hunter, hadden voor mij echter niet gehoeven. Ik heb sowieso problemen met Engelse liederen en Ruitens Engels is daarenboven quasi-onverstaanbaar. Maar dat nam niet weg dat ze een doorleefde The Wanderer zong.

Mozart daarentegen behoort tot de kern van haar operarepertoire en wat ze met dat half dozijn Mozartliederen deed, is simpelweg verbluffend. Ze begon met Dans un bois solitaire in prachtig Frans. De versie van Véronique Gens blijft ongeëvenaard, maar Ruiten kwam wel bangelijk dicht in Gens' buurt. Ze maakte van het lied een uitgewerkte operascène, lichtjes uitgeacteerd zonder over de schreef te gaan.

Haar interpretatief meesterschap kwam helemaal boven in Sehnsucht nach dem Frühling. Het lied bestaat uit vijf strofen... maar terwijl ze het zingt, heb je op geen enkel moment door dat het eigenlijk een strofisch lied is. Voor elke strofe vindt ze weer nieuwe kleuren, nieuwe accenten en invalshoeken, perfect in harmonie met de tekst die ze vertolkt. Das Veilchen, de Mozartiaanse tegenhanger van Heidenröslein (niet toevallig allebei van Goethe), kreeg op dezelfde manier vorm. En als ze halverwege Abendempfindung, bij "Werdet ihr dann an meinem Grabe weinen", schoot mijn gemoed vol.

Tijdens de pauze dacht ik dat met haar Mozart het beste van de avond al gepasseerd was, maar toen moest Schubert nog komen.

Ze begon met het Hölty-lied An den Mond. Letterlijk adembenemend was het derde deel vanaf "Dann, lieber Mond, dann nimm den Schleier wieder" als ze het tempo nog wat terugneemt. Puur technisch kan ze dit perfect doen, op geen enkele moment komt haar adembeheersing in de problemen. Bij andere zangers zou op dat moment het lied in duigen vallen, maar Ruiten slaagt erin om de spanning volledig vast te houden terwijl heel de zaal collectief de adem inhoudt. Die spanning houdt ze vast met de drie Mayrhofer-liederen Nachtviolen, Abendstern en Nachtstück. Dat groepje van vier liederen vormde zo'n intens geheel dat het applaus maar schoorvoetend op gang kwam, alsof eigenlijk niemand die sfeer wou verbreken.

Voor het laatste lied kregen ze versterking van de klarinet van Arjan Woudenberg voor - uiteraard - Der Hirt auf dem Felsen. In het middendeel van "In tiefem Gram verzehr' ich mich" kwam de sfeer van de eerdere Schubertliederen terug, om af te ronden met de loepzuivere virtuositeit van "Der Frühling will kommen". Uiteraard kreeg ze een onmiddellijke staande ovatie - we zijn nu eenmaal in Nederland, nietwaar - en ze zong nog twee bisnummers van Schubert: Du bist die Ruh en Rastlose Liebe.

Publicatie: dinsdag 16 mei 2017 @ 23:25
Rubriek: Liedrecital

Recent RSS feed

Dietrich Henschel in de Munt

Vijf liederen voor en vijf liederen na de pauze was alles wat Dietrich Henschel gisteren zong in de Munt. Alles bij elkaar amper twintig minuten muziek... wat toch wel héél mager is voor een "liedrecital".

Liedrecital, 13-2-2018 17:04
3 opmerkingen

Petite Messe Solennelle in deSingel

Het is dit jaar een Rossini-jaar - hij overleed 150 jaar geleden - en deSingel begint dat jaar met een uitvoering van zijn Petite Messe Solennelle.

Oratorium, 10-2-2018 10:56
0 opmerkingen

Pelléas et Mélisande in Antwerpen

Pelléas et Mélisande behoort tot mijn absolute lievelingsopera's en ik keek dan ook vol verwachting uit naar de nieuwe productie bij Opera Vlaanderen. Het is een visueel mooie productie geworden, maar vocaal bleef ik toch enigszins op mijn honger zitten.

Opera, 3-2-2018 10:40
13 opmerkingen

Carmen in Luik

De Opera van Luik blijft volharden in de boosheid door ook lange opera's zoals Carmen pas om 20 uur te laten beginnen. Het werd bijgevolg weer een bijna-nachtvoorstelling, des te meer omdat de voorstelling met meer dan 20 minuten vertraging begon omdat het orkest moest wachten op de harpiste...

Opera, 31-1-2018 9:13
8 opmerkingen

Februari 2018

In februari staat vooral de nieuwe productie van Pelléas et Mélisande bij Opera Vlaanderen in de schijnwerpers. In Luik brengen ze met Le domino noir een rariteit. Bij de recitals kijk ik vooral uit naar Benjamin Appl die zijn Heimat-CD in het Brussels Conservatorium voorstelt.

Toekomstmuziek, 26-1-2018 18:03
0 opmerkingen

Simon Keenlyside in de Munt

Ze hadden al eerder moeten terugkeren naar de Munt, maar vorig seizoen hebben ze afgezegd. Vandaag waren Simon Keenlyside en Malcolm Martineau wel van de partij voor een gevarieerd liedrecital met liederen van Sibelius, Schubert, Wolf en Poulenc.

Liedrecital, 22-1-2018 23:15
2 opmerkingen

Il prigioniero en Das Gehege in de Munt

Il prigioniero en Das Gehege zijn twee eenakters van elk ongeveer drie kwartier lang die ik nog nooit gehoord had. De Munt brengt ze nu samen in een dramatisch tweeluik, geregisseerd door Andrea Breth en met Franck Ollu in de orkestbak.

Opera, 19-1-2018 17:00
3 opmerkingen