ti guarda dal Grande Inquisitor

Jérusalem in Luik

Het aantal vroege Verdi-opera's dat je regelmatig kan horen, is op één hand te tellen. Naast Nabucco en Macbeth kom je af en toe eens een Attila of een Ernani tegen... en dan meestal nog concertant. Het is dan ook meer dan lovenswaardig dat de Luikse Opera Jérusalem op het programma gezet heeft.

Foto
Gaston (foto © Lorraine Wauters)

Jérusalem is een herwerkte I Lombardi in de stijl van de Franse Grand Opéra met een historische achtergrond, grote koorscènes en het obligate ballet. Dat ballet werd trouwens ook uitgevoerd in Luik. Wat mij betreft mogen zinloze balletten in het midden van een opera meedogenloos gecoupeerd worden... in dit geval zou de voorstelling dan misschien op een deftig uur geëindigd zijn. Hoe dan ook, ik hoop dat Jérusalem aan een heropstanding begonnen is nadat ik de opera vorig jaar ook al in Bonn gezien heb. Verdi-opera's worden in Luik bijna uitsluitend door de intendant Stefano Mazzonis di Pralafera geregisseerd. Ook deze keer heeft hij een heel klassieke productie op poten gezet.

Meestal kunnen ze in Luik een goede bezetting verzamelen. Deze keer is dat niet echt gelukt. Het grootste probleem is de bezetting van Roger. Het is een rol voor een grote Verdi-bas die thuishoort in het rijtje van Attila's en Filippo's. Ooit had Roberto Scandiuzzi het potentieel om dé Italiaanse bas van zijn generatie te worden, maar dat is nu niet meer het geval. De laatste keer dat ik hem gehoord heb, was als een desastreuze Fiesco in Wenen. Zijn Roger is wel iets beter al geeft hij een wollige vertolking van "Oh dans l'ombre, dans la mystère", gevolgd door een pijnlijke cabaletta "Ah viens démon, esprit du mal". Hij is iets beter als heremiet met een redelijke "O jour fatal, o crime", al werd die ook ingeleid met een recitatief vol ongesteunde noten en opgeblazen resonantie wat voor een mezza voce moet doorgaan... en dat alles in schabouwelijk Frans.

De rol van Hélène is voor een dramatische coloratuursopraan in de typische vroege Verdi-stijl... type Odabella. Elaine Alvarez heeft het correcte timbre, maar belcanto is haar vreemd. Haar eerste aria, een ingetogen "Ave Maria", heeft weinig sfeer. Ze probeert wel mezza voce te zingen, maar een podiumbreed vibrato verstoort een egale lijn en geeft haar slottriller een uitgewassen Tuymans-aspect. Helemaal problematisch wordt "Quell' ivresse, bonheur suprême". Dat zou een zonovergoten vreugde-aria moeten zijn, maar het klinkt meer als een Abigaille-op-oorlogspad met stevige uithalen, snerpende hoge noten en twijfelende intonatie.

Gelukkig is er nog Marc Laho om de meubelen te redden. Dat zijn stem ondertussen ook dramatischere rollen aankan, heeft hij eerder al bewezen met een overtuigende Cavaradossi. Hij zingt een genuanceerde Gaston met een prachtige heldere, Franse stijl. Zijn cavatina "Je veux encore entendre" (beter bekend als de tenor-hit "La mia letizia infondere" uit I Lombardi) worden bekroond met mooie robuuste hoge noten. Hij was ook de zanger met het mooiste Frans van de hele bezetting...

Publicatie: woensdag 22 maart 2017 @ 8:57
Rubriek: Opera

Recent RSS feed

Ilker Arcayürek - Der Einsame

Als een jonge tenor zijn eerste Schubert-CD opneemt, dan is de verleiding groot om met Die schöne Müllerin te beginnen. De Weense tenor Ilker Arcayürek en de pianist Simon Lepper zijn iets origineler.

CD's, 18-6-2018 18:55
0 opmerkingen

Carolyn Sampson - A Soprano's Schubertiade

Ik heb de sopraan Carolyn Sampson enkel nog maar live in oratorium gehoord, nog nooit als liedzangeres. Ze heeft de afgelopen jaren wel al een aantal mooie lied-CD's opgenomen, vooral met Franse muziek. Nu waagt ze zich voor de eerste keer aan Schubert, ook nu weer met haar vaste pianist Joseph Middleton. Een fantastische CD!

CD's, 16-6-2018 16:05
0 opmerkingen

Hertog Blauwbaards burcht in de Munt

Het afgelopen Muntseizoen was een seizoen van tweeluiken en ook de laatste productie bestond uit twee werken. Voor de pauze was dat Bartoks opera Hertog Blauwbaards burcht en na de pauze De wonderbaarlijke mandarijn... een pantomime-ballet, dat in de productie van Christophe Coppens meer pantomime dan ballet was waarbij de overacting niet geschuwd werd.

Opera, 14-6-2018 17:15
0 opmerkingen

Macbeth in Luik

De Luikse Opéra sluit het seizoen af met Macbeth in een nieuwe productie van Stefano Mazzonis di Pralafera. Paolo Arrivabeni dirigeert de gebruikelijke "Franse" versie, inclusief het totaal overbodig heksenballet, maar wel met het slot van de eerste versie.

Opera, 13-6-2018 15:29
0 opmerkingen

La clemenza di Tito in Antwerpen

Het kan toch nog, zelfs bij Opera Vlaanderen... een productie die er gewoon mooi uitziet. Mozarts laatste opera La clemenza di Tito heeft daarenboven een degelijke bezetting meegekregen, geleid door dirigent Stefano Montanari.

Opera, 2-6-2018 10:18
7 opmerkingen

Juni en juli 2018

Zowel Opera Vlaanderen als De Munt eindigen het seizoen met een opera die dateert uit het begin van de 20ste eeuw, respectievelijk De Speler van Prokofiev en Hertog Blauwbaards burcht van Bartok. Ondertussen komt Leo Nucci nog eens naar Luik, deze keer voor Macbeth. En het Brussels Mozartiade-festival begint de zomer met Cosi fan tutte.

Toekomstmuziek, 31-5-2018 19:28
0 opmerkingen