ti guarda dal Grande Inquisitor

Graham Johnson in deSingel

Na zijn lezing-recitals over Fauré en Schubert is Graham Johnson terug in deSingel voor een reeks over de liederen van Francis Poulenc. Gewoonlijk brengt hij een paar jonge zangers mee om een en ander te illustreren. Dat was deze keer ook het geval met de bariton Jonathan McGovern. Maar als het over Poulenc gaat dan mocht Felicity Lott, Poulencienne par excellence, niet ontbreken.

Foto
foto © Christina Raphaelle

Johnsons liefde voor Poulenc gaat terug tot begin de jaren '70 toen Flott en hij nog master classes gevolgd hebben bij de bariton Pierre Bernac. Dat Poulenc hen nauw aan het hart ligt, wordt heel snel duidelijk. Johnson vertelt honderduit over het leven van Poulenc, het Parijs van de jaren '20 en '30, Poulencs voorkeur voor dichters uit de 20ste eeuw, ... en dat alles zonder spiekbriefjes. Het eerste deel tot de pauze liep zelfs al een half uur uit. In dit eerste lezing-recital behandelde hij de liederen tot 1940... van een nonsens-lied als Honoloulou tot het serieuze werk met de Eluard-liederen van Tel jour telle nuit. In tegenstelling tot vorige lezingen werden alle liederen (op één na) volledig uitgevoerd.

Het is al meer dan zeven jaar geleden dat ik Felicity Lott nog gehoord heb, dat was bij Hélène aux Enfers in de Munt. Zeggen dat haar stem de tand des tijds ongeschonden doorstaan heeft, zou de waarheid geweld aandoen. Aanvankelijk klonk haar stem nog breekbaar in de Cocteau-liederen van Cocardes en kraken haar lage noten als een oude plaat. De rest van haar stem klinkt nog onwaarschijnlijk goed, inclusief ragfijne piano's. Het slot van Les chemins de l'amour, waarmee de avond afgesloten werd, zong ze met een prachtig messa di voce en een heel traag uitstervend diminuendo.

Foto
foto © Benjamin Ealovega

Maar bij Poulenc gaat het in de eerste plaats over frasering en tekstbegrip. En daarin blijft ze ongeëvenaard. Met Hier zorgde ze voor een eerste ontroerend moment. En met Tel jour telle nuit hielt ze iedereen in de ban, van Bonne journée tot een doorleefde Nous avons fait la nuit.

Ook Jonathan McGovern is een zeer geëngageerde Poulenc-vertolker. Hij heeft een mooie lyrische bariton, die aanvankelijk wat tenoraal klinkt, en zingt met een uitstekende Franse dictie en tekstprojectie. Zijn gelaatsuitdrukkingen onderstrepen wat hij zingt in liederen uit Le bestiaire of de aangebrande Chansons gaillardes. Een zanger die ik zeker wil terughoren in een "echt" recital.

Publicatie: zondag 12 februari 2017 @ 10:28
Rubriek: Liedrecital

Recent RSS feed

La favorite in Luik

Donizetti's La favorite behoort niet echt tot het ijzeren repertoire. Maar na de voorstelling bij het Beierse operafestival is het wel uitzonderlijk om in hetzelfde jaar een tweede productie mee te maken. Maar net zoals de Münchense liet ook de Luikse productie te wensen over.

Opera, 23-11-2017 21:52
1 opmerking

Roman Trekel in deSingel

We zijn al aan het laatste "echte" liedrecital in deSingel dit seizoen. De bariton Roman Trekel en pianist Jan Philip Schulze brachten Brahms' zelden uitgevoerde cyclus Die schöne Magelone.

Liedrecital, 19-11-2017 10:38
0 opmerkingen

Lucio Silla in de Munt

Toen Peter De Caluwe tien jaar geleden zijn eerste seizoen voorstelde, vermeldde hij dat hij de vier opera's seria van Mozart wilde opvoeren. Clemenza, Idomeneo en Mitridate hebben we al gehad. Met de nieuwe productie van Lucio Silla is het kwartet nu volledig.

Opera, 8-11-2017 16:47
3 opmerkingen

Karine Deshayes in de Munt

Voor het tweede Muntrecital dit seizoen stonden er drie artiesten op het podium. Naast de mezzo Karine Deshayes en de pianist Tristan Pfaff, deed ook de klarinettist Philippe Berrod mee... en dat kan maar één ding betekenen...

Liedrecital, 6-11-2017 22:53
0 opmerkingen

Margherita in Wexford

Zoals eerder deze week reeds vermeld, staat het Wexford Opera Festival bekend voor het opvoeren van onbekende werken. Mijn laatste voorstelling deze week valt volledig in die categorie... het "melodramma semiserio" Margherita van de mij totaal onbekende Italiaanse componist Jacopo Foroni.

Opera, 5-11-2017 11:38
0 opmerkingen

La scala di seta in Wexford

Het laatste ShortWork dat in Wexford opgevoerd werd, is La scala di seta. De relatief korte Rossini-farsa vraagt slechts zes zangers is dus ideaal voor de namiddagvoorstelling in het Whites Hotel, uitgevoerd met de pianobegeleiding van Tina Chang.

Opera, 4-11-2017 8:54
0 opmerkingen

Risurrezione in Wexford

Franco Alfano is vooral bekend als de componist die Puccini's Turandot voltooide. Zangers als Placido Domingo en Roberto Alagna brachten recent wel zijn Cyrano de Bergerac terug onder de aandacht, maar (van) zijn Risurrezione had ik nog nooit gehoord.

Opera, 3-11-2017 10:28
6 opmerkingen

Rigoletto in Wexford

Dé vraag vooraf was hoe ze Rigoletto tot ongeveer een uur kunnen inkorten als één van de ShortWorks bij het Wexford Opera Festival. Dat is dus niet echt gelukt, uiteindelijk duurde de voorstelling meer dan anderhalf uur zonder pauze.

Opera, 2-11-2017 19:38
0 opmerkingen

Dubliners in Wexford

Het Wexford Opera Festival presenteert elke namiddag zogenaamde ShortWorks in de congreszaal van het Whites Hotel. Een voorstelling duurt ongeveer een uur en is bezet met jonge zangers. Vandaag was een creatie te horen... Dubliners van Andrew Synnott.

Opera, 1-11-2017 21:34
1 opmerking

Medea in Wexford

Na zes jaar ben ik nog eens in Wexford voor hun jaarlijks operafestival, dat ondertussen aan zijn 66ste editie toe is. Het Festival staat bekend voor haar programmatie van onbekende opera's, alhoewel de openingsproductie - Cherubini's Medea - toch geen echte rariteit meer is.

Opera, 1-11-2017 10:53
0 opmerkingen

November 2017

Cecilia Bartoli heeft een nieuwe CD uit en daar hoort een toernee bij die haar in november ook weer naar het PSK brengt. In de Vlaamse en Waalse Opera staat Franse Donizetti op het programma: in Gent wordt de productie van Le duc d'Albe hernomen, in Luik spelen ze La favorite. Bij de liedrecitals kijk ik vooral uit naar "Die Schöne Magelone" door Roman Trekel.

Toekomstmuziek, 30-10-2017 18:16
0 opmerkingen